All Chapters of Desiring My Sister-In-Law: Chapter 11 - Chapter 20

Bryden’s POVPagkalabas namin sa cellphone shop, hawak ko pa rin ang paper bag ng bago kong phone habang naglalakad sa gitna ng mall. Malamig ang hangin mula sa aircon, pero hindi iyon sapat para pahupain ang bahagyang init sa pakiramdam ko—marahil dahil sa sunod-sunod na gastos, o dahil ramdam kong seryoso talaga si Kuya Bryan sa balak niyang “ayusin” ako ngayong araw.“Diretso na tayo sa men’s boutique,” sabi niya habang nauuna sa paglalakad, parang wala nang karapatang tumanggi ang kahit sino sa amin.“Kuya, kahit polo at slacks lang okay na,” sabi ko habang sumusunod. “Hindi naman ako mag-a-apply bilang CEO.”“Tingnan mo nga ’tong batang ’to, hon,” natatawang sabi ni Kuya sabay lingon kay Ate Luna. “Corporate nga papasukin, gusto yata magmukhang pupunta lang sa covered court.”Napailing ako at napatawa na lang. “Ano bang mali sa covered court?”“Wala,” singit ni Ate Luna, nangingiti. “Basta huwag ka lang pupunta sa interview na parang may pustahan ka mamaya sa kanto.”“Grabe naman

CHAPTER 13Bryden's POVAgad kong binayaran ang mga pinamili ko habang sila Kuya Bryan naman ay nakatayo lang at nakatingin sa kanyang cellphone. "Okay na?" mahinhin na tanong ni Ate Luna nang lumapit ako sa kanya, bahagya akong ngumiti rito at saka tumango. "Let's go? Gutom na ba kayo?" tanong ni Kuya Bryan sa amin pagkatapos nitong itabi ang kanyang cellphone. "Hindi pa naman, kumain tayo bago umalis 'diba?"sagot ko sa kanya bago bumaling ng tingin kay Ate Luna, "Ikaw ba, ate?""Hindi pa rin naman, gusto n'yo bang maglaro?" maaliwalas ang mga mata na tanong niya sa amin."Sige ba," sagot ko."Ano ba kayo mga bata? Tara, titingin muna tayo ng pc set up, matagal ko nang gusting bumili non," pagtanggi naman ni Kuya Bryan. Nakita ko naman ang bahagyang pagkadismaya sa mga mata ni ate Luna, mukang gusto nitong maglaro ngunit ayaw naman ni Kuya. Hindi na lang ako nag salita pa at sumunod na lang sa kanila dahil nag umpisa na silang maglakad. Nakarating naman kami sa isang shop na pun

Bryden’s POVPumasok kami sa isang restaurant.“Table for three,” dinig kong sabi ni Kuya sa waiter na sumalubong sa amin.“This way, sir,” sagot nito habang iniimbitahan kaming sumunod.Tahimik kaming naglakad hanggang sa isang mesa sa may gilid ng restaurant. Malinis ang ayos ng lugar—dim ang ilaw, may soft music sa background, at karamihan sa mga taong naroon ay mukhang mayayaman o may pinag-uusapang negosyo.Matapos kaming makaupo, binigyan niya kami ng tig-iisang menu.Agad naman akong tumingin sa mga pagkain, at nang makita ko ang mga presyo ay hindi ko maiwasang mapangiti.Grabe…Ang mahal ng mga pagkain.Pero sa totoo lang, sanay na rin naman ako sa ganitong presyo. Kahit sa probinsya namin, may mga ganito ring klaseng restaurant lalo na sa kabayanan. Madalas, kapag nagwi-withdraw ako ng pera, tinutreat ko rin ang sarili ko.Kaya hindi na bago sa akin ang ganitong mga presyo.“Pili na kayo,” nakangiting sabi ni Kuya Bryan habang nakatingin sa menu. “Ako na ang bahala.”Napatin

Bryden’s POVMaaga akong nagising kinabukasan, kahit halos madaling-araw na ako nakatulog.Hindi ko alam kung dahil ba sa bagong kama, sa ingay ng Maynila, o dahil sa usapan nina Kuya at Ate Luna na hindi ko dapat narinig kagabi. Pero pagmulat ko pa lang, nandoon na agad sa isip ko ang boses niya.Lagi na lang mamaya.Umupo ako sa gilid ng kama at hinilot ang mukha. Ilang segundo akong nakatulala sa sahig, bago napatingin sa aparador kung saan maayos na nakasabit ang mga bagong damit ko.Parang nananadya.Parang sinasabi ng mga iyon na wala na akong takas.Kinuha ko ang bagong cellphone at tiningnan ang oras. Alas-sais pa lang. Masyado pang maaga, pero ayoko nang bumalik sa tulog. Tumayo ako, naghilamos, at nagpalit ng damit. Simpleng shirt at jogging pants lang muna. Pagkatapos, binuksan ko ang laptop.Hindi trading platform ang una kong binuksan.Job site.Napatingin ako sa screen nang matagal.Parang mas nakakatakot pa ang blank search bar kaysa sa pulang kandila sa chart.Sa tradin

Bryden’s POVNatapos namin ang résumé bago magtanghali.Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o lalo lang kabahan. Habang nakabukas iyon sa screen, parang may ibang bersyon ng sarili ko na nakatitig pabalik. Maayos ang pangalan ko. Maayos ang pagkakalagay ng skills. Kahit yung hindi ko natapos na course, nagmukhang hindi sugat sa papel.Parang tao akong may plano.“Basahin mo,” sabi ni Ate Luna.Napatingin ako sa kanya. “Ako?”“Résumé mo ’yan, Bryden. Hindi naman akin.”Kinuha ko ang laptop nang bahagya at binasa mula taas hanggang baba. Habang binabasa ko, may kung anong kumikirot sa dibdib ko. Hindi dahil masakit. Kundi dahil kakaiba ang pakiramdam na may taong tumulong ilagay sa salita ang mga bagay na hindi ko kayang makita sa sarili ko.Analytical.Computer literate.Detail-oriented.Adaptable.Napangiti ako nang mahina. “Parang scam.”“Anong scam?”“Parang sobrang ayos ko dito.”“Hindi scam ang ayos,” sabi niya. “Minsan kailangan mo lang matutong ipakita.”Hindi ako agad nakas