เฮียสี่อยากมีเมีย의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

64 챕터

Chapter 5(2)

ถึงเวลาที่จะต้องปลูกต้นไม้กันแล้ว ซึ่งฉันก็โดนพี่หมวยกันท่าให้ห่างจากพี่บอมตามระเบียบ อยากจะถามว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะคุณพี่! นานๆ หนูจะได้ใกล้ชิดกับคนที่แอบปลื้ม >แต่ฉันก็ไม่ได้คิดที่จะทำอะไรที่มันผิดศีลธรรมหรอกนะ รู้ตัวดีว่าตัวเองแต่งงานมีสามีแล้ว “อีตะไคร้! อีเพื่อนไม่รักดี ทำไมมึงไม่ยอมรับสายผัวมึงฮะอีนี่นิ” อยู่ๆ น้ำหนึ่งมันก็เดินเข้ามาแล้วโวยวายเสียงดังใส่ฉัน ตอนนี้พี่บอมและพี่หมวยต่างมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว “อีน้ำหนึ่งมึงจะตะโกนเพื่อ!!” “ทำไมมึงไม่รับสายผัวมึงเล่า! เฮียสี่โทร.มาหากูไม่รู้กี่รอบ กูนี่ไม่เป็นอันทำอะไรเลย” น้ำหนึ่งมันมองค้อนใส่ฉัน “กูปิดเสียงไว้น่ะ และก็ไม่ว่างด้วยเลยไม่รับสาย” ฉันตอบกลับน้ำหนึ่งพลางเอาต้นไม้ต้นเล็กวางลงในดินที่เตรียมไว้ “เมื่อกี้น้องพูดว่าอะไรนะ ผัวๆ อะไรเหรอ?” พี่หมวยถามน้ำหนึ่งอย่างสงสัย ส่วนพี่บอมก็ยืนนิ่งแล้วมองมาทางฉัน “ทำไมเหรอคะ...ก็เพื่อนหนูมีผัวแล้ว แล้วมันไม่ยอมรับโทรศัพท์ ผัวมันเลยให้หนูมาดูมันเนี่ย” น้ำหนึ่งตอบกับหน้านิ่ง “ปีสองมีผัวแล้วเหรอคะน้อง...ไวไปมั้ย” “แล้วไงอะคะ...มีผัวมันผิดตรงไหนเหรอ ที่สำคัญแต่งงาน
더 보기

Chapter 5(3)

“ก็ได้ๆ หนูรอตรงนี้แป๊บนะ ห้ามไปไหนเด็ดขาด!” เฮียสี่พูดกำชับแกมบังคับนั่นแหละว่าให้ฉันอยู่ตรงนี้ห้ามไปไหน “อื้มๆ” ฉันรับปากแล้วหยิบต้นไม้ต้นสุดท้ายมาลงดิน ว่าจบเฮียสี่ก็เดินไป ส่วนพี่หมวยยืนกอดอกแล้วจิกสายตาใส่ฉัน ฉันทำเป็นไม่สนใจแล้วเอาดินกลบต้นไม้ “ปากดีเนอะ!” “ก็พอตัวอะค่ะ...ว่าแต่พี่ต้องการอะไรจากหนูเหรอคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่า รู้จักก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มาไล่ตามจิกตามหวงก้างอยู่ได้ เรื่องพี่บอมพี่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะหนูไม่ไปแย่งมาหรอกนะ ตัวหนูเองก็แต่งงานแล้ว” ฉันพูดสิ่งที่มันอึดอัดอยู่ภายในใจใส่พี่หมวยจนหมดเปลือก รำคาญ! มาตามจิกอยู่ได้! “ก็พี่ไม่ชอบหน้าน้องตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นอะนะ ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน รู้สึกไม่ถูกชะตากับเด็กแบบน้องยังไงก็ไม่รู้!” “ประสาท! ว่างๆ ไปหาหมอเช็กสติบ้างนะ” ฉันพูดพลางจะลุกเดินหนีไปนั่งตรงอื่น แต่พี่หมวยก็มาขวาง “หึ ปากดี! ระวังผัวดีๆ นะคะ หน้าตาจืดๆ บ้านๆ แบบนี้เดี๋ยวเค้าก็เบื่อแล้วไปหาของหน้าตาแซ่บๆ กิน” พี่หมวยยกยิ้มมุมปากแบบร้ายกาจก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วก้มลงกระซิบที่ข้างหูฉัน “ของแซ่บที่ว่าอาจจะเป็นพี่ก็ได้นะคะ” ก่อนจะเดินไป “ห
더 보기

Chapter 5(4)

“ก็ยังไม่อยากปล่อยอะ...ยังอยากกอดอยู่ ว่าแต่แต่งตัวอะไรเนี่ย กางเกงขายาวน่ะผ่านอยู่ แต่เสื้อจะคอลึกไปไหนแถมยังบางอีกต่างหาก ผู้ชายมองกันตาเป็นมันละมั้ง” “ก็เฮียเป็นคนเลือกให้หนูเองนะ หนูจะใส่เสื้อผ้าแต่ละทีเฮียต้องคอยมากำกับให้ตลอด” เป็นคนเลือกให้เราใส่เองแท้ๆ “ก็ใช่...แต่ตอนนั้นไม่ทันได้สังเกตไงว่าเสื้อมันจะบางและคอลึกขนาดนี้ ดูดิก้มทีนี่นมหกออกมาเลยนะ” เฮียสี่พูดพลางล้วงมือเข้าไปภายใต้เสื้อแล้วใช้ปลายนิ้วลากไล้ไปมาบริเวณเนินหน้าอกก่อนจะบีบเคล้นเล่นอย่างเต็มไม้เต็มมือ “เฮียว้อย!! หัดอายคนบ้างเซ่ ไม่ใช่นึกอยากจะทำอะไรก็ทำตามอำเภอใจแบบนี้ เอามือออกไปเลยนะ” ฉันแว้ดใส่เฮียสี่แล้วดึงมือเขาออกมา “โถ่...จับนิดจับหน่อยชอบโวยวายตลอดเลย ของเคยๆ” “มันนิดหน่อยตรงไหน เต็มไม้เต็มมือทุกครั้ง!” “ก็เฮียพึ่งเคยมีเมียนี่นา มันก็จะเห่อจะหลงแบบนี้แหละ” “หนูก็พึ่งเคยมีผัวเหมือนกันยังไม่เห็นจะเห่อเลย” “โห...เจ็บ เมียพูดทำร้ายจิตใจมากๆ” “หยุดเล่นได้แล้วเฮียสี่! ว่าแต่กระเป๋าสะพายที่หนูลืมไว้ในรถเมื่อวานเฮียยังไม่ได้เอาลงใช่มั้ย” “น่าจะยังอยู่ในรถนะครับ” “อย่างนั้นหนูขอกุญแจรถหน่อยค่ะจะ
더 보기

Chapter 5(5)

“มาคบกันเถอะนะครับ เราเองก็ต่างคนต่างชอบกัน” พี่บอมจับมือทั้งสองข้างของฉันขึ้นไปกุม “อย่าปล่อยให้มันผ่านไปโดยที่เราไม่ได้ลองคบกันเลย พี่สัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุด” “พะ...พี่บอม” ฉันพูดไม่ออก มันสับสนในใจไปหมด นี่มันเกิดเรื่องบ้าบออะไรขึ้น “คบกันนะครับน้องตะไคร้ ได้โปรดอย่าปฏิเสธกันเลย” พี่บอมบีบมือฉันไว้แน่น นี่เป็นการอ้อนวอนที่ทำปวดใจสุดๆ เฮียสี่ก็สงสาร พี่บอมก็สงสาร แต่ฉันก็ควรจะสงสารตัวเองด้วย TT “ขอเวลาให้หนูคิดทบทวนอะไรก่อนได้มั้ยคะ” “พี่ให้เวลาถึงหกโมงเย็นวันนี้ เดี๋ยวหกโมงเย็นพี่จะมารอคำตอบที่นี่ ตรงนี้ที่เดิมนะครับ...น้องตะไคร้ต้องมานะ” ….. ตอนนี้นักศึกษาที่ถูกเกณฑ์มาช่วยทำกิจกรรมทำความดีรวมถึงฉันด้วยถูกอาจารย์ใหญ่สั่งให้มารวมตัวกันในโถงกว้างขนาดใหญ่เพื่อที่จะพูดคุยกันถึงเรื่องชกต่อยและทะเลาะวิวาทในวันนี้รวมไปถึงพูดอบรมกันยกใหญ่ พวกฉันนั่งฟังกันอย่างคอตก อาจารย์ใหญ่อบรมพวกฉันแบบนี้มาได้จะสองชั่วโมงแล้วมั้ง ตั้งแต่บ่ายสองโมงจนนี่สี่โมงเย็นแล้ว “อีเชี่ยกูหิวข้าวแล้ว กูเหนียวตัวอยากอาบน้ำแล้วด้วย” น้ำหนึ่งมันนั่งบ่นอยู่ข้างๆ ฉัน “แม่ง...จะทะเลาะกันเพื่อ” “
더 보기

Chapter 6(1)

Chapter 06 (NC18+) หลังจากที่นั่งกินข้าวกันเสร็จแล้วฉันกับเฮียสี่ก็พากันเดินกลับมายังโถงใหญ่ที่จะต้องนอนค้างในคืนนี้ เฮียสี่จะค้างที่นี่กับฉันด้วย ตอนแรกบอกให้กลับไปรอที่บ้านเฮียแกไม่ยอม บอกว่าอยากจะนอนกับเมียไม่อยากห่างไปไหน ที่สำคัญดื่มเบียร์ไปเยอะมึนหัวขับรถไม่ไหว อันนี้ก็จริงเล่นดื่มไปเยอะขนาดนั้น *-* “เดี๋ยวก่อน! ตะไคร้ไม่เลือกพี่จริงๆ สินะ” อยู่ๆ พี่บอมก็มาขวางอยู่หน้าทางเข้าโถง ฉันกลัวว่าจะมีเรื่องกันอีกเลยมายืนอยู่ข้างหน้าเฮียสี่แล้วจับมือเฮียแกไว้ให้ใจเย็นๆ “หนูขอโทษนะคะพี่บอม ขอโทษจริงๆ” ฉันพูดพลางก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการขอโทษ “ตะไคร้ไม่ต้องมาขอโทษพี่หรอก ยังไงพี่ก็จะรอนะ” “หึ แม่งโคตรหน้าด้าน! ผู้หญิงเค้าแต่งงานมีผัวแล้วก็ยังจะตามตอแยอยู่ได้” เฮียสี่พูดพลางมองพี่บอมด้วยสายตาที่ดุดัน “แต่งได้...ก็ต้องมีวันที่หย่ากันได้นะครับพี่อย่าชะล่าใจไปเลยดูแลเมียดีๆ ล่ะ ถ้าวันไหนที่ทำตะไคร้เสียใจผมนี่แหละจะเข้ามาพาเธอไปปลอบใจเอง” พี่บอมมองหน้าฉันด้วยสายตาที่เศร้าสร้อยก่อนจะเดินไป “ปากดีไอ้เด็กเชี่ย! ขอซัดหน้าอีกสักรอบเหอะว่ะ” เฮียสี่กำหมัดแน่นแล้วจะเดินตามพี่บอมไป ฉันรี
더 보기

Chapter 6(2)🔞

“ออกไปดูหนุ่มๆ กันมั้ยมึง ไปหาอะไรฮีลใจหน่อยเผื่อจะได้นอนหลับสบายๆ” “จะดีเหรอมึง...ไปก็ไป” “ไม่ดีแน่ๆ ครับ ทางที่ดีคือนอนอยู่ตรงนี้!” อยู่ๆ เฮียสี่ก็พูดขึ้นทั้งๆ ที่ตายังหลับอยู่แล้วใช้แขนแกร่งกอดรัดฉันไว้แน่นเพื่อไม่ให้ลุกไปไหนได้ “ไหนมึงบอกหลับแล้วไง วัยรุ่นเซ็ง...” น้ำหนึ่งมันพูดขึ้นอย่างเซ็งๆ แล้วล้มตัวลงไปนอนไถโทรศัพท์เล่นต่อ “เฮียแกล้งหลับเหรอ” “เปล่า...หลับไปแล้ว แต่หูมันยังไม่หลับ” “.....” “นอนได้แล้วครับ ถ้าไม่นอนจะโดน...” ฉันรีบหลับตานอนหลับไปในทันทีที่เฮียบอกว่าจะโดน... ..... 02:00 น. ฉันสะลึมสะลือค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าร่างกายฉันไม่ปกติ มันจุกท้องน้อยแล้วก็รู้สึกหน่วงๆ บริเวณช่วงล่างแปลกๆ “อะ...อื้อ” ฉันเผลอครางออกมา รู้สึกว่าเสียวตรงจุดนั้น “ตื่นแล้วเหรอครับ...เฮียทำตั้งนานหนูพึ่งจะรู้สึกตัวเหรอเด็กขี้เซา” เฮียสี่กระซิบที่ข้างหูแล้วขบเม้มเบาๆ ฉันที่เริ่มตื่นได้แบบเต็มตาถึงกับตกใจเมื่อตอนนี้กำลังโดนเฮียสี่ลักหลับ เขาจับฉันนอนตะแคงข้างหันหน้าออกไปทางเหล่าพวกนักศึกษาที่ตอนนี้ต่างพากันนอนหลับไปแล้ว ตายแล้ว! ทำไมเฮียสี่กล้าทำอะไรแบบนี้ในที
더 보기

Chapter 6(3)

“โอ๋ๆ พี่น้ำหนึ่งก็สวยมากๆ เลยนะครับ เหมาะแล้วที่พี่สองคนเป็นเพื่อนรักกัน สวยแพ็กคู่เลย” รุ่นน้องมันพูดเยินยอใส่แล้วซุกหน้าลงที่ไหล่น้ำหนึ่งแบบอ้อนๆ “หายงอนแล้วพูดมาขนาดนี้ อิ อิ” “นี่มึงชวนกูมาดูคนเขารักกันเหรอคะเพื่อนน้ำหนึ่ง หมั่นไส้ว่ะ ถีบแม่งตกลงไปในเลนเลยดีมั้ย” ฉันพูดกระแนะกระแหนใส่น้ำหนึ่งมันเล่นๆ แบบไม่จริงจัง “ผัวตัวเองหลับแล้วไม่มาด้วยก็อย่ามาพาลคนเขารักกันสิคะเพื่อนตะไคร้ แล้วนั่นคอมึงไปโดนอะไรมาวะ แดงเป็นจ้ำๆ” “ยะ...ยุงกัด ยุงเยอะฉิบหายเมื่อคืน” ฉันถึงกับเลิ่กลั่กเลยทีเดียว จะให้ตอบไปตรงๆ ว่าโดนเฮียสี่ดูดใครมันจะไปกล้า อายตายเลย เดี๋ยวมันก็รู้หมดว่าเมื่อคืนทำอะไรกัน “แหม อียุงส้นตีนนี่ก็เลือกกัดเนอะ ทั้งเนื้อทั้งตัวมีที่ให้กัดเยอะแยะไม่กัดเสือกกัดตรงคออีเชี่ย ฮ่าๆ” น้ำหนึ่งมันไม่ได้สงสัยอะไรแล้วหัวเราะร่าออกมา “เออ ยุงส้นตีน ฮ่าๆ” ฉันแกล้งตีเนียนแล้วหัวเราะตามมัน “เอ้อ...ตะไคร้กูยืมโทรศัพท์มึงถ่ายรูปหน่อยดิ เครื่องมึงกล้องแม่งสวยดี” “เออๆ” ฉันล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าออกมาแล้วยื่นให้มัน “อะ ถ่ายได้ถ่ายดี เครื่องกูนี่มีแต่รูปมึงทั้งนั้น” “เดี๋ยว! แล
더 보기

Chapter 6(4)

“นี่สรุปว่าเฮียเคย...กับพี่เค้าจริงๆ เหรอ” ฉันถามพลางจ้องหน้าเฮียสี่กับพี่หมวยสลับไปมา “เอ่อ...คือ...” เฮียสี่พูดไม่ออก “เป็นไงคะน้อง ทีนี้เชื่อพี่หรือยังเอ่ย ฮ่าๆ” พี่หมวยมันหัวเราะชอบใจออกมา “อย่าอึ้งสิคะ” ฉันไม่พูดอะไรแล้วหยิบรองเท้าที่วางอยู่แถวนั้นขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนจะใช้มันตบเข้าไปที่หน้าพี่หมวยแรงๆ อยู่หลายที จนน้ำหนึ่งต้องเข้ามาห้ามไว้ “อีตะไคร้พอแล้วมึง กูสงสารรองเท้าอีเชี่ย” “ปากเน่าต้องเจอแบบนี้แหละ ทนมานานละนะ” ฉันพูดพลางใช้รองเท้าชี้ไปที่หน้าของพี่หมวย “เอาอีกมั้ย!” “โอย กูเจ็บอีเด็กเชี่ย! คอยดูนะกูจะฟ้องอาจารย์ใหญ่ให้มาจัดการมึงอีตะไคร้” พี่หมวยเอามือขึ้นจับหน้าตัวเองแล้วร้องโอดโอยออกมา “มึงรีบไปเลยนะอีพี่หมวย กูจะรอตรงนี้แหละ” ฉันท้าให้รีบไปฟ้องเลย หมั่นไส้มานานละ เฮียสี่ได้แต่นั่งอึ้งแล้วทำหน้าเหวอออกมา “อีเฮีย...ต่อไปนี้ไม่ต้องมายุ่งกับหนูเลยนะ” “เดี๋ยวก่อนสิ...ฟังเฮียอธิบายก่อน” เฮียดึงตัวฉันให้นั่งลงตามเดิม “ฟังกันก่อนสิ ใจเย็นๆ ก่อน หมวยก็ด้วยอย่าพึ่งไป” “เฮียจะให้หนูฟังอะไรอีก ก็เป็นคนบอกเองนิว่าเคยนอนกับอีพี่หมวยนี่แล้ว” ฉันพูดพลางจ้องมองหน้
더 보기

Chapter 6(5)

“ทำไมต้องห้าม...ในเมื่อคนที่โดนกระทำไม่ใช่เมียเฮีย” กรี๊ด!!! พี่หมวยนางร้องกรี๊ดออกมาอย่างกับคนบ้าเสียสติ จนน้ำหนึ่งกับรุ่นน้องต้องช่วยกันลากนางออกไปให้ร้องกรี๊ดที่อื่น “เฮ้อ...เรามานอนกันต่อดีกว่า ง่วงมาก” เฮียสี่ล้มตัวลงนอนพลางดึงฉันลงไปด้วย “สบายใจยังครับ” “สบายใจอะไรของเฮีย หนูไม่ได้มีอะไรไม่สบายใจสักหน่อย อย่ามาขี้ตู่ ปล่อยเลยหนูจะเก็บของใส่กระเป๋า” “เฮียดีใจนะ...ที่หนูหึงอะ” เฮียสี่ยกยิ้มอย่างพอใจแล้วกอดฉันแน่น “แต่เมื่อกี้โหดไปนะ เล่นเอารองตบหน้าเลยอะ” “หนูไม่ต่อยหน้าก็บุญแล้วนะ ชอบมาว่ามาตอแยตามจิกหนูอยู่ได้ หนูไม่ชอบ เฮียก็ระวังตัวไว้เถอะ!” ฉันมองหน้าเฮียสี่ “มองหน้านี่อยากมีเรื่องหรืออยากมีลูกเหรอครับ” “อยากมีเรื่อง!” “แต่เฮียอยากมีลูก” พูดจบเฮียสี่แกก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมแล้วโน้มใบหน้าหล่อลงมาประกบจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นแลกลิ้นกันนัวเนียแบบไม่อายสายตาคนอื่นๆ เลยสักนิด เดี๋ยวนี้ฉันเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ไม่เคยปฏิเสธสัมผัสแบบนี้ที่เฮียสี่มอบให้ได้เลยสักครั้ง มีแต่ตอบรับตลอด... เอาจริงๆ ปากเฮียแกหอมมากเลยนะ ขนาดพึ่งตื่นมานะเนี่ย อย่างว่าคนมีตังค์ก็คงจะดูแลตัวเองด
더 보기

Chapter 7(1)

Chapter 07 พาร์ทสี่ ตอนนี้ผมถูกดาด้าหรือดานั่นแหละครับ ลากมานั่งที่โซฟาในห้องรับแขกแล้วเธอก็นั่งข้างๆ เกาะแขนผมแน่นประหนึ่งว่าจะไม่ปล่อยให้ลุกหนีไปไหนได้ ห่วงก็แต่ตะไคร้แหละครับที่ตอนนี้เอาแต่มองผมด้วยสายตาที่ดูก็รู้ว่าเธอไม่โอเค ดาด้าเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทป๊า ตอนเด็กๆ ผมกับเธอจะเล่นด้วยกันและสนิทกันมาก พอผมเริ่มโตก็เริ่มห่างๆ กันไปไม่ค่อยสนิทกันเหมือนก่อน แต่ดูเหมือนดาด้าจะยังคงทำตัวสนิทสนมกับผมเหมือนเดิม ถามว่าเธอสวยไหม...ก็สวยใช้ได้ ถ้าเป็นตอนที่ยังไม่มีเมียผมคงจะควบเธอไปแล้ว แต่ตอนนี้ผมมีตะไคร้และรักเธอมากๆ เอาจริงๆ ตะไคร้จะดูสวยกว่าเพราะหน้าเธอไทยแท้เลย แถมนมยังบึ้มกว่าดาด้าเป็นเท่าตัว ^^ “สี่...สี่ว่าอันนี้สวยมั้ย? ด้าต้องนั่งรถไปไกลมากเพื่อที่จะถ่ายรูปกับไอ้เจ้านี่ สี่ดูสิ...” ดาด้าเปิดรูปที่เธอไปถ่ายมาตอนอยู่ที่ต่างประเทศให้ผมดู “อื้ม...สวยดี” ผมดูแล้วตอบกลับห้วนๆ ก่อนจะหันมาดูตะไคร้ที่ตอนนี้นั่งหน้ายู่อยู่ที่โซฟาอีกตัวหนึ่ง เอาจริงๆ ผมนี่อยากจะแกล้งลองใจตะไคร้ดูนะว่าเธอจะหึงจะหวงผมบ้างหรือเปล่า เพราะตั้งแต่แต่งงานมาเธอไม่เคยบอกรักหรือแสดงออกอะไรกับผมเลย TT “จริ
더 보기
이전
1234567
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status