Início / Mafia / Sold to a Billionaire Mafia Boss / Capítulo 11 - Capítulo 20

Todos os capítulos de Sold to a Billionaire Mafia Boss: Capítulo 11 - Capítulo 20

70 Capítulos

Kabanata 11

Nasa labas kami ngayon. Nakasuot ako ng bikini habang naliligo sa dagat. Sayang at wala akong phone para mag-picture sana. Hindi ko naman na hawak ang buhay ko ngayon dahil nga binili na ako. Bawat galaw ko ay hawak na ni Dante. Ni hindi nga ako makalabas na ako lang dahil may mga sniper sa paligid. May dalawang bodyguard ang parang lintang nakabuntot sa akin. "Don't go too far, kitten. Ayaw kong ma biyudo ng maaga." Aniya. Tinanguan ko siya. Nakaupo lamang siya sa may upuan na nakalagay sa may buhangin. Nagbabasa siya ng kung ano, hindi ko maintindihan dahil iba naman ang pagkasulat nito, hindi sulat pang American. Lumalangoy-langoy ako. Pero tulad nga ng sabu niya, hindi sa malalim. Nang makaramdam ako ng pagod ay umahon ako saka naglakad papalapit sa kanya. Nasa tabi niya kasi ang towel. Naka-sun shade si Dante kaya hindi ko alam kung saan siya nakatingin. Tutok na tutok ata siya sa binabasa niya. Tumikhim siya nang nasa harapan niya na ako. Kumunot nam

Kabanata 12

Nagising ako nang nasa kama na. Umaga na, maaliwalas na ang paligid.Napakurap-kurap ako saka tinignan ang paligid, mag-isa pa rin ako sa loob. Naalala ko ang nangyari kagabi, na kung saan ay walang sawa akong umiyak hanggang sa makatulog ako sa sahig. Paano ako umabot sa kama? Bumaling ang tingin ko sa pinto. Bumalik kaya siya kagabi?Kabado ako kay Dante kagabi, nangingig ang buo kong kalamnan sa kanyang inasta. Hindi dahil sa akala ko ay sasaktan niya ako kundi dahil sa pagiging marahas niya sa akin at nang tignan ko ang mga mata niya para itong umaalab sa galit, a blood shot eye. Umiling na lamang ako upang mawala ‘yun sa utak ko. Tumayo ako sa kama saka dumako sa banyo. Akmang bubuksan ko na ang pinto nang biglang bumukas ang pinto nang silid at iniluwal nito si Dante.Bahagya akong napaatras nang makita siya, muli ko nanamang naalala ang nangyari kagabi.“I won’t harm you. Na rito ako para sabihin sayo na maligo ka na at bilisan mo, mamayang 10 ang flight natin.” Saad niya n

Kabanata 13

“What is wrong with you?” Parang galit pa na tanong sa akin ni Dante nang mapalingon siya sa akin at makita ang kalagayan ko. Kahit na hindi ko nakikita ang sarili ko ay alam kong ang putla-putla ko ngayon at nahihilo ang pagmumukha.“Nothing.” Sabat ko naman sa kanya. Ipinikit ko ang mata ko saka isinandal ang ulo ko sa may bintanang nakasara.Naramdaman kong parang may tumabi sa akin. Nang ibuka ko ang mga mata ko ay bumungad sa akin si Dante na nasa tabi ko na ngayon. Nakaupo siya sa tabi kong upuan. Kumunot ang noo ko nang may kinuha siya sa kanyang bulsa. Isang tablet na gamot. Kinuha niya rin ang tubig na nasa harapan saka ibinigay ito sa akin. “Drink it. Ito ang iniinom ni Molina kapag nakaramdam siya ng hilo sa biyahe.” Aniya.Hindi na ako nag-alinlangan pa na kunin ito. Kinuha ko ang inilahad niya saka ininom ito, muli akong napapikit saka isinandal ang ulo ko sa bintana. Sa pagpikit ko ay hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising na lamang ako ng may tuma

Kabanata 14

“Come out come out whenever you are.” Kalmado ngunit mababakas mo roon ang lamig sa kanyang sinabi.Pigil na pigil ako na huwag umiyak para hindi niya ako marinig. Ramdam na ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko na animo’y nakikipagkarera ito. “Villa….” Bangit niya sa pangalan ko.Napapikit na lamang ako sa takot nang marinig ko ang boses niya na malapit na sa kinaroroonan ko, ang mga yapak niya ay rinig na rinig ko na. “I know you’re here somewhere. Huwag mo na akong pahirapan pa na hanapin ka kaya come here to me little kitten.” Aniya.Umiling iling ako kahit na hindi niya ako nakikita.Ayaw kong magpakita sa kanya, ayaw kong makuha niya nanaman ako ulit, nakatakas na ako, hindi niya dapat ako puwedeng makita. Biglang kumulog. Muntikan na akong mapasigaw, buti na lamang at natakpan ko ang bibig ko. “Boss, mukhang uulan na.”“I don’t give a f’ck. Kailangan natin siyang mahanap agad.” Saad ni Dante sa kanyang mga tauhan. Bakit ba ayaw niya akong tigilan! Humanap na laman

Kabanata 15

Ito pala ang sinasabi niyang punishment? Ang makipag-s’x? Pero sa uri ng mga gamit na nakalatag sa mesa sa gilid ng kama, mukhang masasabi ko ngang punishment ito. May latigo, may d’ldo at posas at iba’t ibang kagamitan pa para sa pakikipagtalik na marahan. Parang ‘yung mga nakikita ko na gamit sa fifty shades of gray. “Talagang gagamitin mo sa akin ang lahat ng ‘yan?” Hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. Tinutukoy ang mga gamit sa mesa. Hindi niya ako sinagot, may kinuha siya sa drawer saka inihagis ito sa akin. Isang sexy nanaman na damit, lace na pang pokp’k. “Anong gagawin ko rito?” Tanong ko sa kanya kahit na alam ko naman na ipapasuot niya ito sa akin. “Wear it, sa harapan ko ngayon.” Malamig na saad niya. Ok, alam kong ipapasuot niya sa akin ito pero hindi ko naman akalain na ipapasuot niya ito sa harapan niya mismo. Umiling ako, nagmamatigas. “Ayaw ko nga.” Mataray na saad ko sa kanya. Nagulat ako nang sakalin niya ako, hindi naman masakit ang pagkak

Kabanata 16

"Ohhg d-daddy ugh ang sarap sobra." Walang tigil na pag-ungol ko. Gusto ko nang labasan pero sinabihan ako ni Dante na huwag muna kung hindi ay ititigil niya ang ginagawa niya sa akin. Kahit na namumuo na ang katas ko sa aking pus-on at sumasakit na ito na may halong sarap. Pinipigilan ko pa rin ang sarili na huwag labasan. "D-daddy, ayaw mo t-talaga akong palabasan?" Nahihirapan kong tanong sa kanya. Sinubsob ko ang mukha ko sa unan nang mas lalo niyang idiniin ang dild* sa aking loob, todo pigil ako na huwag labasan. Sarap na sarap sa ginagawa niya. "Don't you dare, little kitten. This is your punishment. Hangga't hindi ko sinasabi na puwede ka ng labasan, hindi ka puwedeng labasan!" Aniya saka pinalo ang p*wet ko. Tumango tango ako. "Y-yes d-daddy! Ugh!" Dinilaan niya ang namamasa kong p*ke, sinipsip ito saka ginawang ice cream. Hindi ko na talaga kaya, gusto ko ng labasan. Hindi ko na kayang pigilan pa. "D-daddy!" ""D-daddy p-please!!!" Pagmamakaawa ko na

Kabanata 17

Nagising ako ng sobrang sakit ang buong katawan. Hindi ko magalaw ang mga hita ko, paa ko at ang buo kong katawan ay parang namamaga. Sino ba namang hindi sasakit ang katawan ih halos magdamag akong binayo at pinasarap ni Dante. Kahit na lantang gulay na ako sa pagod ay hindi pa rin siya tumigil. Ulos pa rin siya ng ulos at dila pa rin ng dila sa kung saan-saan parte sa katawan ko. Kaya eto ako ngayon. Nakahilata lang sa kama at nakatulala sa kisame. Hindi magalaw ang buong katawan. Naalala ko tuloy ang sinabi niya kahapon na hindi niya ako papalakarin para hindi ako makatakas. Talagang tinutoo niya ang kanyang tinuran. Napabaling ang tingin ko sa pinto nang bumukas ito. Iniluwal nito ang isang babae na naka-suit na may dala-dalang tray ng pagkain. "Kumain na po raw kayo ma'am, sabi ni boss." Aniya saka inilapag sa harapan ko ang tray na dala niya na puno ng pagkain. "Salamat." Turan ko sa babae. Umalis na siya pagkatapos kaya naiwan nanaman akong mag-isa sa lo

Kabanata 18

"Kahit Tv hindi mo talaga lalagyan 'tung kwarto mo?" Tanong ko sa kanya habang nagbabasa siya ng news paper sa kama. Nasa gilid niya lamang ako. Kinakausap siya ng walang tigil. Kakatapos lang ng bengbeng namin. Ginugulo ko siya ngayon dahil kakasabi niya lang sa akin kanina na iiwan niya ako rito sa loob at i-lo-lock bukas. Bukas na rin kasi ang operasyon ni Molina. Kailangan ng niya itong bantayan saka samahan ang anak niya. "No," tanging nasabi niya saka muli siyang bumalik sa pagbabasa. Ni hindi niya nga ako binigyan ng tingin. "Ih nakaka-bored! Wala na akong ibang magawa kundi ang matulala sa kisame. Saka ang sakit na ng perlas ko para galawin ko nanaman bukas dahil bored ako!" Maktol ko sa kanya. Hindi niya naman ako bibigyan ng cellphone. Kulang na lang ay mabaliw na akong mag-isa rito. "Ok fine. Lalagyan na ng tv." Aniya. Tumayo siya saka kinuha ang cellphone niya, may tinawagan. "Yey!" Masaya ko namang turan. Pero sa kaloob-looban ay napapangiwi na ako.

Kabanata 19

Nagising ako na masakit ang ulo. Nang iminulat ko ang mga mata ko ay bumungad sa akin ang matinding kadiliman. Sinubukan kong galawin ang mga kamay ko pero nakatali pala ito sa likod ko sa upuan. Hindi rin ako makasigaw dahil may panyo sa bibig ko na nakatali at nakatakip. Nasaan ba ako? Dante!!!! Wala akong ibang magawa kundi ang sumigaw sa isipan ko. Ito na ba? Mamamatay na ako? Nasa kalagitnaan ako nang matinding pag-iisip nang may isang matandang lalaki ang lumitaw sa harapan ko. Unang una na pumukaw sa atensyon ko ay ang kulay pula niyang coat. Isa ba siya sa mga kalaban ni Dante? Ang pangit ah inferness lang. "The wife of Zolvio Dante Varono....." Aniya sa malamig at nakakatakot na boses. Alam niyo yung boses sa mga horror movies? Ayun ang boses ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Pinanliksikhan ko siya nang tingin. Yung nanliliksi na sinasabing t*ngina mo. "I didn't know na marunong din pala umibig ang Danteng 'yun..." Aniya. Lumapit siya sa akin s

Kabanata 20

Dante P.O.V "Huwag kang magsalita nang tapos, Dante." Ani niya. Ipuputok mo na sana ang baril sa ulo niya nang biglang may sumipa sa likuran ko at naghagis ng bakal. F*ck. Napaluhod ako dahil sa lakas nang impact. Ang natatakot na mukha ng matandang Florentino ay biglang napalitan ng ngisi ng tagumpay. I just want to punch his face hanggang sa masira ang sira na niyang pagmumukha! "D-dante." Napalingon ako kay Villa nang tawagin niya ang pangalan ko. Nanghihina ang kanyang itsura ngayon, pinilit lang ang sarili na magsalita. Namimilipit ako ngayon sa sahig. Umuubo ng dugo. Ang bigat kasi ng bakal ang hinampas sa likuran ko. Sa palagay ko ay may nasira sa ribs ko dahil sa malakas na impact nito. "Don't t-talk. Little kitten." Huwag kang magsalita kung ayaw mong halikan kita ngayon. She's so cute. Hindi ko talaga mapigilan ang sarili na hindi mangigil sa kanya. Kahit na nasa ganito kaming kalagayan. Pinanliksikan ko nang tingin si Florentino. Yung klaseng

ANTERIOR

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status