Todos os capítulos de Sold to a Billionaire Mafia Boss: Capítulo 41 - Capítulo 50

Gerlad P.O.V Nasa may basement hospital kami ngayon na kung saan ay nagpapagamot ang mga tauhan ni boss Dante. Dito kadalasan dinadala ang mga sugatang tauhan. Hindi namin akalain ni Franz na magiging ganoong muli si boss Dante. Akala naming naka-recover na siya sa kanyang sakit at truma. Muntikan niya pang masaktan ang asawa niyang si Villa- muntikan na niya itong mapatay. Tumayo ako pero napangiwi na lamang nang maramdaman ang sakit nang sikmura ko. Ilang suntok din kasi ang tinamo ko sa mga kamay ni boss.“Bakit kaya? Bakit nagging ganoon muli si boss Dante?” Tanong sa akin ni Franz. Nagkibit balikat ako. “Hindi ko alam pero natagpuan ko na lang si Gold sa sala na nakahandusay at duguan, may hinala ako na si boss Dante ang may kagagawan noon.”Kumunot naman ang noo niya. “Pero bakit?” Ayun din ang tanong ko. Pero sa ngayon hindi muna namin ‘yan sa mamasagot. Kailangan muna naming malaman kung nasaan si boss Dante. Masama kasi ang kutob ko na may hindi magandang ginawa si boss

Nasa hospital ako ngayon ni daddy— in short hospital na pagmamay-ari namin. Pumunta muna ako sa office ko at kinuha ang lab gown ko roon. It's time to work!Dumako muna ako sa office ni daddy. Nang makarating doon ay nadatnan ko siyang nagbabasa nang diyaryo. "Dad ang modern na nang panahon natin, nagbabasa ka pa rin nang diyaryo." Natatawang biro ko kay daddy.I knew someone who love's to read news paper... Umiling ako para mawala iyun sa utak ko. I knew no one! Ibinaba niya ang kanyang diyaryo nang marinig ako. "Oh, my daughter." Aniya saka tumayo para yakapin ako. Niyakap ko naman siya pabalik at nagbeso sa kanya. "Hindi ka pa ba nagsisimula sa rounds mo? Bakit naparito ka sa office ko?" Tanong niya sa akin matapos kaming kumawala sa pagkakayakap. Nagbati na kami ni daddy. Nang umuwi ako rito sa pinas ay siya ang una kong nilapitan. Nadatnan ko siya sa bahay na nakahandusay sa sahig at maraming mga bote nang alak sa kanyang tabi. He drunk his self up. Mabuti na lamang at nai

"Oh yes, kilala ko siya." Tinignan ko si Franz mula ulo hanggang paa. "Kilalang kilala." Malaki ang pinagbago niya ngayon. Kung titignan noon, wala siyang bigote dahil parati niya ata itong shini-shave. At laging black lang ang suot niya, kahit kailan ay hindi ko siya nakitang nagsuot na kahit na anong kulay maliban sa black. Ngayon, na nasa harapan ko siya. May roon na siyang makapal na bigote, kulay blue ang damit at hindi na rin siya naka-suit. Hindi na siya mukhang mahinhin na intimidating tignan. Lumapit ako sa kanya at hindi nag-atubiling yakapin siya. Niyakap niya rin naman ako pabalik. "Huwag kang yakap nang yakap sa kanya, Villa. Baka masamang tao siya, kahit na kilala mo siya hindi tayo nakakasiguro." Ani ni Jolly at hinila ako palayo sa pagkakayakap kay Franz. Hindi naman nakawala sa paningin ko ang bahagyang pag-ngiwi nang mukha ni Franz kay Jolly. "Anong nangyari sa'yo? Nasaan si Gerlad? Kumusta ka na?" Maraming tanong ang tinanong ko sa kanya. Hindi ma

Nang makarating sa room ni Dante ay nadatnan ko siyang nagwawala nanaman at kung ano-anong mga gamit ang tinatapon. "Dante!!" Sigaw ko sa kanya. Muntikan niya na kasing masabuyan nang gamit ang isang nurse. Nabitin ang kamay niya sa ere. Napalingon siya sa akin at doon lamang kumalma ang mga mata niyang umaapoy kanina lang. "My wife!" Sigaw niya. Ibinaba niya ang hawak niyang bagay at tumakbo patungo sa akin. Sinenyasan ko ang mga nurse na lumabas muna. Ako na ang bahala rito. Nang kami na lamang dalawa ni Dante ang nasa loob ay hinimas himas ko ang kanyang likod hanggang sa kumalma siya. Nakasiksik lamang ang ulo niya sa leeg ko. Hindi ko siya puwedeng pagtabuyan ngayon, lalong lalo na sa kanyang kondisyon ngayon. "Dante.." Tawag ko sa kanya gamit ang pinakamahinhin kong boses. "Hmmm?" Aniya. Sinisimot niya ang leeg ko kaya nakikiliti ako. Magkadikit na magkadikit din ang katawan namin at bahagya akong nakaramdam na kakaiba. Ang pakiramdam na matagal ko nang hindi na

Hindi ko sinagot ang tanong ni Franz dahil biglang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito sa bag ko at nakitang ang hospital ito. Mukhang alam ko na kung ano ang sasabihin ng mga 'to. Sinagot ko ang tawag, hindi na ako nag-atubiling umalis sa harapan ni Franz. "Ma'am gising na po si sir Varono. Hinahanap ka po." Aniya. Hindi tunog panic ang boses nang nurse. "Hindi pa siya nagdabog?" Tanong ko. Naka-low volume ako kaya hindi maririnig ni Franz ang sinasabi nang sa kabilang linya. "Hindi naman po ma'am. Hinahanap ka lang niya at sinabi na kailangan ka niyang makita ngayon din." Ani ng nurse, kalmado ang kanyang boses. Hindi ko alam sa sarili ko pero napangiti na lamang ako nang marinig ang turan nang nurse. Talagang sinunod niya ako. Sinunod niya ang utos ko sa kanya. Tumango ako kahit na hindi naman nito nakikita. "Sabihin mo na paparating na ako." Ani ko saka pinatay na ang tawag. Bumaling ako muli kay Franz. "Alis na ako, magkita na lang tayo sa susunod, balitaan mo