جميع فصول : الفصل -الفصل 10

Samara's POV “Ang pangit ng gown mo, masyadong casual.” “Ang pangit ng suot mo, hindi bagay.” “Ang pangit ng kulay ng buhok mo? Bakit brown ‘yan? Hindi mo ba alam na formal ang weddings? Bakit hindi mo kinulayan ng itim.” “Bakit ba ang dami mong ireklamo? Hindi mo ba alam na dapat sa kapwa lalake nagpapakasal ang bakla? Bakit ba kasi ako nandito?” Natahimik siya sa sinabi ko. Panay ang bangayan namin magmulat nang matapos ang ceremony. Dito kami dumiretso sa mansyon nila para makilala na araw ako ng pamilya. “Ano ba kayong dalawa?! Nasa harap lang natin si Mama oh! Baka marinig kayo!” saway ni Maam Yassy. Papasok na kami ng bahay ngayon. Nauuna sa paglalakad ang Lola niya, ang parents, Tita at Tito, at sumunod naman kami. Habang ang mga mas nakakabata naman ay nasa likod. Grabe, papasok lang ng bata akala mo parada. “Ito po kasi Maam kanina pa ako nilalait,” pagpapaawa ko kay Ma'am. Nag pout pa ako para mas effective. Hehehe! “Rowan sinasabi ko sa ‘yo, ikaw din ang mah

Samarah's POV “Palit tayo, dyan ako.” “Shut up.” Tinakpan niya ng sleeping mask ang mata niya. Padabog akong sumalampak sa upuan, “Gusto ko lang naman umupo sa tabi ng bintana eh. Napakadamot talaga.” Napanguso na lang ako. Okay lang naman sana kaso sinara niya talaga yung bintana eh! Hinawakan ko ulit siya sa braso at niyugyog. In fairness ha? Ang tigas ng biceps! “Sige na kasi!” “Ano ba?!” Napaigtad ako nang bigla niya akong bulyawan. Napatingin sa amin ang ibang tao kaya napaayos na lang ako ng upo at yumuko. “S-sorry. Ngayon lang kasi ako sasakay sa eroplano.” Halos pabulong kong sinabi ang huli. Nakayuko ako at nilalaro ang mga daliri, nakakahiya. Hindi naman kasi niya kailangan manigaw. “Kapag ba nagpalit tayo mananahimik ka na?” Napangiti ako at tumango-tango. “Wow, ang ganda!” Kaagad kong binuksan ang bintana at kumuha ng maraming litrato. “Akala ko ba mananahimik ka na?!” Galit na naman siya. Siguro magkagalit magulang niya nung ginawa siya, make-up s*x

Samarah's POV “Paano ko naman naging kasalanan yung pagiging lampa mo?” Inirapan ko siya at hinila ang kumot pero hinila niya ito pabalik. “Natamaan mo ako ng bola sa ulo kaya ako natumba. Hindi mo kasi ilugar yung pagiging tomboy mo!” Nakaupo kami ngayon sa sahig, sa tapat ng fire place ng kwarto namin at nag-aagawan sa kumot. Ang lamig pala rito kapag gabi! “Maraming beses na akong natamaan ng bola sa ulo ‘no, hindi naman ako natumba at nahimatay. Lampa ka lang talaga!” Itinaas niya ang kamay niya at akmang bubwelta nang unahan ko siya, “At! Hindi ‘yon sapat na reason para ipagkalat mong natae ako sa palda nung Elementary tayo ‘no!” “Pfffft! Hahahaha! Oo nga pala, natae ka nga pala nung grade two. So disgusting!” Maarte niyang sinabi ang huli at ngumiwi pa. “Elementary pa ‘yon!” Hinampas ko siya ng unan na kaagad naman niyang sinalag habang tawa pa rin ng tawa, “siguro crush mo ‘ko kaya high schoo na tayo hindi ka pa rin nakakamove-on don!” “What?!” Ako naman ang hinamp

Samarah's POV “Everyone, meet Samarah Castillo Fontano. My wife.” Hindi pa rin masanay ang pandinig ko sa bagong apelyidong nakakabit sa pangalan ko. Nagpalakpakan ang mga tao at panay ang bati. “Congrats, Sir!” “Best wishes po!” “More babies to come!” “G*go. Aaah!” Walang awa na naman niya akong siniko! Malapit na magka pasa ang braso ko sa kasisiko niya! Inirapan ko siya. Nasa office niya kami ngayon at ipinakilala niya ako sa mga empleyado niya. Akala ko nga may pa welcome. Pero nganga! Pagpasok namin ay tinawag niya lang ang atensyon ng mga tao na halatang nagulat din sa pagdating niya, saka ako ipinakilala. At eto kami ngayon, sobrang awkward! “Angel, can you help tour her to the office please?” Isang matabang b

Samarah's POV “Thank you sa paghatid ha? Thank you din sa pa ice cream.” “Wala ‘yon, pagkain lang naman katapat mo lagi– aray! Nambabatok kaagad eh!” “Oh! Tapon mo!” Inabot ko sa kanya ang pinagbalatan ng kinain ko saka lumabas, “Thank you!” “Abusado!” Napangiti na lang ako. Kahit gaano talaga ako kabadtrip o kapagod, kapag nakakausap ko yung best friend ko parang narereset lahat. Kahit papano nakakabawi at may lakas na naman ako para suungin ang mala teleseryeng buhay ko sa loob ng mansyon ng mga Fontano. Hawak ko ang heels sa kanang kamay at ang bag naman sa kabila. Paniguradong sesermonan ako ng Mama niya kapag nakita ako nito kaya ssusubukan kong sumalisi sa pintuan sa kusina. Lumiko ako sa kanan at dahan-dahan ang paglalakad. Napakalaki naman kasi nitong bahay kaya ang taga