All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 131 - Chapter 140

277 Chapters

129: REGRETS

Kim’s POV “Anong kaartehan ‘yan dude? Akala ko ba mahal mo? Akala mo ko ba ipaglalavan mo? Ano yang drama mo ngayon?” Nanlilisik ang mga mata niyang nakatingin sa akin pero wala akong pakialam. Hindi tatalab sa akin ‘yan naknampucha siya sinapak ko pa siya. “I’ts hard to fight for someone who’s not fighting with you, Kim. Especially if that someone is bad mouthing your family.” Itinuloy niya lang ang pagpirma sa mga papel na inaasikaso niya. “Bad mouthing eh panong hindi ibabad mouth ni Samarah? Kung umasta sila parang pawn siya sa isang chess game na isasabak nila sa kung saan saang laban kapag gusto nila. Dude naman! Mag-usap na kayo!” pamimilit ko. Pangatlong araw ko na siyang binabalikan at ganon din si Samarah, “Langya kasi bakit ba ako ang namomroblema sa love life niyo eh! Tsk!” “Edi ‘wag mong problemahin, quit it. Give up.” Kaswal niyang sabi na parang wala lang ‘yon sa kanya. “Aba! Kung makapagsalita ka parang walang puwang sa ‘yo si Samarah ah?” “Sumuko na siya k

130: OPLAN SamWan

Samarah’s POV “Carlo! Tama na kasi!” Nagkunwari akong nagpupunas ng luha pero ang isang kamay ko ay nakatago sa likod ka habang may dakot dakot akong basang lupa. “Hahahaha suko ka na? Sabihin mo munang suko ka na!” Letse talaga ‘to ayaw pang patayin yung tubig! “Huhuhu! Di mo na talaga ako mahal! Siguro may iba ka nang best friend!” “Tsk! Oo na, hindi na!” Kamot ulo niyang pinatay ang gripo saka siya lumapit sa akin, “Ikaw alam na alam mo kahinaan ko eh no? Ang da—” “Hahahahaha!” Inihilamos ko sa kanya ang dakot kong lupa saka ako tumakbo palayo. “Samarah!” Garalgal ang boses niya nang isigaw niya ang pangalan ko kaya naman tumakbo na ako palabas ng gate. “Hahahaha! Ikaw nauna! Kasalanan mo ‘yan! Aaaahhhh!” Dahil sa sobrang tangkad at laki ng mga hakbang niya eh mabilis niya lang akong nahuli. Binuhat niya ako paikot ikot kami sa gitna ng kalsada. “Hoy! Tanghaling tapat ang lalandi niyo!” Sigaw ng kapit bahay saka kami sinabuyan ng tubig. “Hoy Tenten! Isusumbong kita

IMPORTANT ANNOUNCEMENT!!!

Five days po akong mawawala, hindi makakapag update. Much needed break. If want niyo ng exclusive updates, add niyo ako @Author Mir para isali ko kayo sa GC. See you sa GC mga ka emeee!

131: A TRIP DOWN THE MEMORY LANE

Rowan’s POV It’s currently 3 AM, my hand kept searching for Sam. I opened my eyes and that’s when I remembered she’s not here anymore. Tumihaya ako at tumingin sa kisame. I missed her so d*mn much. Tama nga si Kim, I was blinded by anger before, kaya hindi ko magawang tanggapin sa sarili ko na kailangan ko pa rin siya sa buhay ko. I miss my matcha cookies, namimiss ko yung paglalaro niya sa mga damit ko kaya naman iba’t ibang style ang isinosoot ko araw araw. I miss her laugh, I miss hugging her. I miss her antics, I miss her kisses. Halos inumaga na ako sa kaiisip sa kung ano ang dapat kong gawin para mapalapit ulit sa kanya. That guy Carlo is really a pain in the ass. Napipikon ako sa tuwing naaalala ko ang mga sinabi niya sa akin noon. “Sisiguruhin kong ako ang mamahalin ni Sam habang hindi pa bumabalik ang ala ala niya. Para kung sakaling maalala ka niya, wala na siyang ibang maisip kung hindi ang lahat ng sakit at panggagamit na ginawa niyo sa kanya. ‘Wag mo nang ipilit

132: SABOTAGE

Samarah’s POV “Huh? Flatter? Sa bagay wala ka namang dede.” Natampal niya ang noo niya dahil sa sinabi ko. Pasimple akong tuwang tuwa dahil sa pangungunsumisyon niya s aakin. Binilinan ako ni Kim na ‘wag maging marupok at may mga mata daw siya sa paligid. Mahirap nang makalaban si Tombits ano! “Just do it, please?” Tumango na lang ako sa pakiusap niya. Baka umiyak pa, kawawa naman. Bumaba siya ng stage at doon ako pinanood. Ibinaba ko ang suot kong backpack. Inalala ko ang mga pageants ko noon saka ako naglakad. Ang napakaraming tao na nanonood, ang mga banners na may pangalan ko, at ang sigawan ng mga kaklase ko para mag cheer sa akin. Pumunta ako sa gitna ng stage at nagkunwaring yumuko para sa mic. “When beauty, body, and brain collide, I am your undeniable solution. Good morning everyone, I am Samarah Castillo from Grade 10 Labuyo. Na naniniwala sa kasabihang, ‘Do not wait for the doors of opportunity to open. Work in silence, make yourself worthy, and make your own key.

133: TITA'S INNER DEMON

Kim’s POV Hello mga Dude! Bibiyayaan ko na naman kayo ng mga genius kong tactics! Ano? Ayos ba? Papunta ngayon si Rowan dito kina Sam, akala niya tutulungan natin siya pero ang hindi niya alam… HAHAHAHAHA! Don't get me wrong mga Dude ha? Mahal ko yan si Rowan. At mabait yan. At alam kong mahal na mahal niya si Samarah, pero kailangan niyang matuto na lunukin ang ego niya at kailangan niyang makaranas ng konting balik ng karma. Para naman tumibay tibay ang relasyon nila. Galong ko ‘no? Dapat talaga may sarili akong talk show sa TV eh. Pwede akong taga ayos ng mga nasisirang relasyon. “Hoy Kim! Anong binubulong bulong mo dyan? Nagreready na kami dito oh, tumulong ka nga!” tawag sa akin nung bakulaw. Kilala niyo naman na siguro kung sino ‘yon ‘di ba? “Heto na! Heto na! Naka latag na ba dyan lahat?” tanong ko pero Mama ni Sam ang sumagot. “Oo Nak, yan na lahat yun. Naku nakakahiya naman ito sa manugang ko. Aba’y kayanin niya kaya ito?” Nag-aalala niyang tanong. “Naku Mommy! W

134: ROWAN AND THE MAGIC D*LDO

Rowan’s POV I asked Lebron to carry the Lechon for me as I carried two bouquets of roses in my arms. Malaki ang kumpyansa ko sa sarili na kahit papano eh gagaan na ang pakikitungo sa akin ni Tita. Pero kaagad na naglaho ang tuwa sa puso ko when I saw that bastard hanging out with my girl again. “Wow! Mukhang all in ka Dude ah?!” Hindi ako natutuwa sa Kim na ‘to. Akala niya yata hindi ko napapansin ang ginagawa niyang pang sasabotage. “Tita, Flowers for you.” Hindi ako kinibo ni Tita pero nakita ko ang ngiting pilit niyang pinipigilan. That’s more than enough for me. Pero nung lalapitan ko na si Samarah ay kaagad na hinablos ni Carlo ang bulaklak na ibibigay ko para sa asawa ko. “Uiy! Salamat sa pa flowers pre! Sweet mo naman!” He even winked at me. “Hindi para sa ‘yo yan? Gusto mo bang make upan kita ng pang patay?” Pagbabanta ko. “Ano yon? Anong sabi mo?” Tanong ni Tita kaya kaagad akong ngumiti ng malapad. “Wala po Tita, ang sabi ko po kapag namatay itong si Carl

135: LILIGAWAN KITA

Samarah’s POV “Ano ‘yan? Bakit may bakas ka ng…??? Ng…. Ano…” “Huh? What are you talking about?” Takang takang tanong niya. Buti na lang nilagyan siya ng filter sa live selling kanina. Kaya naman pala. “Hay nako Sam! Hetong si Rowan isinampal sa sarili yung tit*ng itim kanina! Ayan nagbakas!” Singit ni mama sa usapan. “What?! May bakas?!” Kaagad siyang tumakbo papunta sa may salamin sa sala at nag hurumintado. Tawang tawa kami sa reaksyon niya. Pano ba naman naka define yung ulo eh sobrang halata. “Nassan nga pala si Lebron?” tanong ko. “Umuwi muna friend, hindi daw maganda ang pakiramdam niya.” Sagot ni Ate Jopay habang nagbabalot ng mga paorder ni Mama. Nakaupo sila sa sahig sa sala. “Naku okay lang kaya siya? Ang tamlay ni Lebron lately tapos ang sungit din.” “Broken hearted ngani,” sagot sa akin ni Kim habang nagbabalot din. “Ang dami niyo yatang nabenta ah?” tanong ko. “Oo, galing ni Rowan friend! Hahahaha! Dapat araw araw nandito yan para paldo si Tita eh.

136: ONE CALL AWAY

Samarah’s POV “Ate! Si Kuya Rowan nasa labas hinahanap ka!” Sigaw ni Thea habang nakaupo siya sa sala at hindi inaalis ang titig sa cellphone niya. Mabilis akong pumasok sa banyo, nag salamin at sinigurong mabango ang hininga ko. “Maganda ba ‘ko?” Tanong ko pa kay Thea habang nakatayo ako sa harap niya at nagaayos ng buhok. “Sakto lang, mas maganda ako.” Napairap ako sa sagot niya pero syempre nandoon pa rin ang ngiti. Ilang araw ba namang walang paramdam ang lalake ito eh, ngayon lang ulit dumalaw! Sumimangot pa ako saka binuksan ang pinto. Baka naman akala niya excited akong makita siya. Amfeeling niya naman! “Thea! Nasaan? Wala namang tao dito ah? Ayy palaka!!” Nagulat ako nung nasa likod ko na pala siya at bigla niya akong inakbayan, “Hirap ng in love ate no? Nagiging uto uto.” “Ah ganon?! Hali ka!” “Aaahhh!!! Mama!!!” Hinila ko ng malakas ang buhok niya dahilan para mapasigaw siya. “Gaga ka ako pa susubukan mo ha?!” Panay ang sigawan namin sa loob pero walang

137: SAVIOR

Samarah’s POV “Where’s Thea?!” Laking gulat ko nung pagbukas ko ng pinto ay ang basang basa na si Rowan ang tumambad sa akin. Basang basa siya ng ulan at mukhang naglakad papunta sa amin. “N-nasa sala siya…” Tatanungin ko pa sana siya kung anong nangyari at bakit ganon ang itsura niya pero mabilis siyang pumasok sa sala, at binuhat si Thea. “Please get an umbrella, lalakarin natin papunta sa labasan. Bahang baha na sa inyo.” “Sige sige. Ilalock ko lang itong bahay. Tara na.” Aligagang sabi ni Mama habang ako naman ay kinuha ang isang malaking payong. Walang sinayang na oras si Rowan. Malalaki ang hakbang niya sa baha ng tubig. Nag-aalala ako sa kanya dahil alam ko namang germophobe siya at siguradong hindi siya kumportable. May amoy pa naman ang baha na ‘yon. Amoy patay na daga! Pero mukhang walang makaka awat sa kanya. Panay ang tingin niya kay Thea at tanong siya ng tanong sa kung ano ang nangyari. Si Nanay ang sumasagot sa kanya habang sinisikap kong maka sabay sa mga

...

12 13 14 15 16

...

SCAN CODE TO READ ON APP