บททั้งหมดของ Marrying the Gay Billionaire: บทที่ 61 - บทที่ 70

Carlo’s POV “Huy, mukha ka nang zombie ah? Kape oh.” “Thanks, Jannah. Wala pa kasi akong tulog mula kahapon sinalo ko yung shift ni Raymond eh.” Nakasandal kami sa dingding ng storage room habang nagkukwentuhan. “Eh ‘di ba out mo na?” “Out ko na? Anong oras na ba?” taka kong tanong. Mula kasi kahapon hindi na ako nag-check ng oras. Pati cellphone ko hindi ko na matignan eh. Sobrang daming pasyente dahil sa isang truck na umararo ng mga cyclist. “Alas nueve na.” “Umaga?” “Oo.” “Lintik na ‘yan free OT pa ng isang oras ah. Sibat na ‘ko, salamat sa kape!” Tinapik ko ang balikat niya saka madaling pumunta sa locker ko. HIndi na ako nagpalit. Kinuha ko na lang ang mga gamit ko saka na lumabas ng hospital. Nakapasok na ako ng kotse nang sunod-sunod na pumasok ang notifications sa kasisindi kong cellphone. “Sam?” Napakarami niyang missed calls, “Fifteen missed calls?” Biglang napalitan ng nerbyos ang nararamdaman kong pagod. Nakahawak ako ng mahigpit sa manibela habang

Samarah’s POV FLASHBACK “Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa Ija, hindi naman kita pinatawag dito para lang magtsaa tayo. Ang totoo, pina imbestigahan kita.” “P-po?” Nasa harap ko ngayon si Lola. Nandito kami ngayon sa isang condo kung saan siya naninirahan nitong mga nakaraang araw. Kulay pula halos lahat ng gamit. Isama mo na ang sala set na puro pula at puti ang mga unan. Napaka elegante at mukhang mamahalin lahat ng gamit. Pero walang naka display doon na kahit anong picture o kahit anong memorabilya ng pamilya nila. “Narinig mo ang sinabi ko, ‘wag na tayong paulit-ulit.” Ibang-iba si Lola kumpara sa nakasanayan ko. Ngayon, mas seryoso at mas nakakatakot pa siya kesa kay Rowan, “Sa tingin niyo ba maililihim niyo sa akin ang pekeng kasal niyo? Hahaha!” Napalunok ako. “Alam niyo po?” Humigop siya sa hawak niyang tasa ng tsaa, “Lahat. Lahat-lahat. Pina imbestigahan muna kita at ang pamilya mo bago kayo ikasal ni Rowan, dahil gusto kong masiguro na hindi mo sasamantalahin

This Chapter is dedicated to Rheign Heart, thank you for supporting this story! ’s POV “Ay iba! Mukhang may aakitin si Madam!” tili ni Lebron. Ang sagwa talaga hindi bagay sa mga muscles niyang naghihimutok. Muntik mabilaukan si Ate Jopay dahil sa mga narinig niya, “A-anong sabi mo? Bakit? Para saan?” “Kung paano magpa in love ng lalake ate,” ulit ko. “Bakit? Hindi pa ba in love sa ‘yo asawa mo?” Ano ba ‘to ang daming kailangan iexplain! “Ano kasi ate, hindi naman sa ganon. Pero, gusto ko lang lalo siyang ma-in love sa akin para wala nang kawala hehe.” Ano raw? Samarah naman wala ka na ba talagang dignidad? Huhuhu! “Ikaw madam ha, nakakatakot ka pala. Gusto mo pala sa ‘yong sa ‘yo walang kawala!” “Naku ‘yon lang pala, akala ko naman kung ano.” “Grabeng reaksyon naman ate Jopay para namang nabunutan ka ng malaking tinik sa lalamunan.” Pabiro kong sinabu ‘yon pero medyo duda na talaga ako sa mga ikinikilos niya. Ang weirdo niya palagi eh. “Ganito kasi ‘ya

Samarah’s POV [From: Jopay, Lebron, and two others… Jopay: Excited na ko niready ko na yung pang malakasan kong bikini para bukas! Lebron: Naku masisilip niyo na ang mga pandesal ko bukas. Swerte niyo naman, sampung piso kada isa ha? Jopay: Hoy Friend, mukha mo pa lang mukha nang may abs eh. Tigas kasi ng mukha mo! Maiwan ka na nga. Samarah: Magbaon na lang siguro tayo ng food na hindi madaling masira para makatipid? Balita ko mahal pagkain do’n eh. Lebron: Kapag ikaw ate Jopay na-in love sa akin bukas bahala ka, basted ka agad. Lebron: Ay oo nga bongga ka madam. Para hindi na isa pang gagastusan. Siguro sa akin ano one tray ng boiled egg na lang. Jopay: Eh hindi naman tayo gagastos doon. Samarah: Pa’nong hindi gagastos ate? Hindi tayo kakain? Hahahaha! Lebron: may baon ka bang AFAM na gagawin nating taga bayag teh? Jopay: Oo nga ‘no? Hahahaha sige isang kilong adobong manok ang akin.] “Anong hindi gagastos?” Sigurado akong meron siyang gustong sabihin doon na

This Chapter is dedicated to Buen. Thank you so much po sa gems “Kuya, ito po oh.” Inabot ko ang binili kong kape at biscuit. “Ay nako Ma’am nakakahiya naman po. Hindi na po.” Panay ang iling niya. “Naku kuya sa inyo po talaga ito.” Kamot-ulo niyang tinanggap ‘yon habang nakangiti, “Ang swerte ko naman sa inyo Ma’am, yung asawa niyo po binigyan ako ng dalawang libo. Two hundred lang naman ang upa sa akin Ma’am.” Napangiti ako sa nalaman, “Talaga po? Naku ayos po ‘yan ang galing niyo naman po mag take ng pictures eh!” Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ko habang papunta ako sa kubo. Ang sarap pala sa pakiramdam na masabihang mabait ang asawa mo. Nakaka proud naman ang asawa kong pogi! Napuno ng tawanan ang salo-salo namin, si Kimberly lang talaga ang hindi masaya. Para siyang mangkukulam na tomboy. Kung ang ibang tibo naka mio, siya sasakay sa walis