All Chapters of Uncle Nazzer's Maid (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

Nagawa ko na lamang ay maglinis nang maglinis. Dahil abala ang pamilya ko sa pag-aayos sa tutuluyan namin, ako ang naiwan para asikasuhin ang mga huling detalye sa lobby. Maya-maya, lumapit sa akin si Via. Hindi ko alam bakit ganun ang expression niya. Nagtataka na parang nag-aalala."Sheika, ayos ka lang?" salubong niya at tinulungan akong mag-ayos ng mga folder. "Ang weird, 'no? Dumating 'yang babaeng 'yan na parang kabute, tapos biglang Ashanti na raw siya? At ang mas malala, kamukhang-kamukha mo talaga. Pero alam mo, iba ang aura niya sa'yo. Para siyang... iyong may itinatago.""Hayaan mo na, Via. Baka siya talaga ang asawa ni Sir. Baka kamukha ko lang talaga siya," sagot ko, kahit sa loob-loob ko, iba ang gusto kong sabihin."Pero nakita mo ba ang tingin ni Sir Liam sa'yo kanina?" giit ni Via. "Katulad namin, parang ayaw niya ring maniwala. At ngayon, tignan mo siya, parang napipilitan lang makinig sa mga kwento nung babae."Hindi ako sumagot. Pinagpatuloy ko lang ang trabaho k

Napaangat muli ang tingin ko nang marinig ang pamilyar na boses. Si Via, papasok ng pantry habang nag-uunat pa at nagkukuskos ng mga mata. Ngunit agad na nagbago ang mukha niya nang makita ang itsura ko."Hala! Anyare sa'yo? Bakit namumutla ka na naman? At ang pawis mo, ang lalaki!" mabilis na lumapit sa akin si Via at hinawakan ang noo ko. "Diyos ko, Sheika! Ang init-init mo! Nilalagnat ka!""Ayos lang ako, Via... medyo mabigat lang ang ulo ko," depensa ko, pero nang subukan kong tumayo tuluyan nang dumiIim ang paligid ko at nawalan ng lakas ang mga binti ko."Sheika!" iyon ang huling narinig ko bago ako tuluyang binalot ng kadiliman.Hindi ko alam kung ilang oras akong nawalan ng malay. Iminulat ko ang aking mga mata at unang tumambad sa akin ay ang puting kisame ng clinic ng resthouse. May swero na ring nakakabit sa aking kaliwang kamay."Salamat sa Diyos, gising ka na," boses ni Theo mula sa gilid ko.Nang lumingon ako, nakaupo siya sa isang silya, hawak ang aking kanang kamay. Ba

“Good afternoon, Ma’am. Welcome to Alcantara Premiere Resthouse,” nakangiti kong batî sa bagong dating na guest habang inaabot ang reservation form.Automatic na lang halos ang mga kilos ko. Ngumiti, mag-assist, sumagot nang maayos, at magmukhang okay. Ngunit sa likod ng bawat ngiti ko, ang magulong tib0k ng puso ko dahil ramdam kong may matang nakatingin sa akin at hindi ako nagkamali. Nang mapatingin ako sa second floor balcony kung saan tanaw ang buong lobby, nandoon si Liam.Nakasuot siya ng simpleng itim na polo at slacks, nakasandal sa railing habang tahimik akong pinagmamasdan.Hindi siya ngumiti. Mataman lang itong nakatingin sa akin habang ang isang kamay may hawak na wine glass, pinaiikot.Ramdam na ramdam ko ang bigat ng titig niya kahit mula sa malayo, na tila ba bawat galaw ko ay sinusubaybayan niya.Napalunok ako at mabilis na iniwas ang tingin.“Miss Sheika?”Napabalik ako sa realidad nang tawagin ako ng guest.“Ah—yes po?”Pinilit kong ngumiti ulit. Ngunit ilang segun

THIRD PERSON POV“S-Sir Liam...” mahinang usal ni Sheika habang mabilis na pinupunasan ang basang pisngi gamit ang likod ng kanyang mga palad. Pilit niyang ibinalik ang propesyonal niyang mukha kahit na ang totoo ay nanginginig ang buong katawan niya sa takot at kalituhan dahil sa mga binitawang salita ng babaeng kamukha niya. “Gabi na po, Sir, may kailangan po ba kayo?”Hindi sumagot si Liam. Sa halip, humakbang ito palapit sa kanya mula sa madilim na anino ng puno ng narra. Nang tuluyan itong makatayo sa harap niya, nakita ni Sheika ang pamumula ng mga mata ng lalaki. Walang kahit anong bakas ng malamig at blankong ekspresyon na ipinakita nito kanina sa balcony habang kasama ang babaeng iyon. All she could see in Liam was pure heartbreak. He was utterly destroyed, like a live wire ready to snap at any moment.Hindi niya maintindihan kung bakit. May problema ba ito na hindi niya masabi?“Sir Liam?” untag niyang muli dahil nananatili itong tahimik, mataman lang na nakatitig sa kanya na

Nabalot ng matinding tensyon ang buong sulok ng receiving lounge. Napasinghap si Via at mabilis na napatikip ng sariling bibig, nanlalaki ang mga matang nakatingin sa kanilang big boss. Sheika, on the other hand, felt her entire world tilt as Liam’s powerful arms securely locked beneath her knees and behind her back."Sir Liam, ibaba niyo po ako! Ano ba?!" mahina ngunit madiin niyang pakiusap, pilit na nagpupumiglas kahit na nanghihina ang kanyang buong katawan dahil sa mataas na lagnat. Ngunit hindi siya pinakinggan ng lalaki. Liam’s jaw clenched, his grip tightening just enough to make her realize that escaping his hold was completely futile. "Stay still, Ashanti," he commanded, his voice deep, gravelly, and laced with an authority that left no room for arguments."Hindi nga po ako si Ashanti! Ako si Sheika, Sir!" halos maiyak niyang giit habang pilit na itinutulak ang matigas nitong dibdib. The familiar scent of his cologne rushed into her senses, and for a split second, a sharp,