Lahat ng Kabanata ng Uncle Nazzer's Maid (SPG): Kabanata 51 - Kabanata 60

Ilang taon na ang lumipas simula nang magkabalikan kami. Naayos na ang lahat, mula sa hindi pagkakaunawaan sa mga magulang ko hanggang sa relasyon namin ni Nazzer. Ngayon na matanda na kami, si Liam naman ang nagpapatakbo ng aming kumpanya na pinagsama na bilang NH Group of Companies. ​Habang tahimik kaming kumakain sa hapag-kainan, napansin ko si Ashanti na tahimik lang sa tabi ni Liam na tila walang kibo rin. Naging malapit naming kaibigan ang mga magulang ni Ashanti dahil magka-village lang naman kami. ​"Anak," tawag ko kay Liam. "You're looking for someone who is a good translator, right?" ​Nag-angat ng tingin sa akin si Liam at tumango. "Yes, Mom. Nahihirapan po ako humanap." ​"Bakit hindi na lang si Ashanti?" mungkahi ni Nazzer. "Sabi ng Papa niya, magaling siya. She knows a lot of languages." ​"Naku, hindi po! Nagbibiro lang po si Papa," agap ni Ashanti at hilaw na ngumiti sa amin. ​"So, your dad is lying? Ganun ba iyon?" pang-aasar ni Nazzer habang nakangiti.​ "Hindi na

Ashanti's POVIsang linggo na ang lumipas. Akala ko matatakasan ko na ang asungot na Liam na 'yon dahil nag-apply ako sa tatlong iba’t ibang translation firms. Pero laking gulat ko nang makatanggap ako ng email mula sa HR ng isa sa pinakamalaking kumpanya sa bansa, na pag-aari rin pala ng mga Alcantara.Hindi ko na nga pinakinggan si Mama tapos ngayon—ano bang kamalasan 'to? Gusto ko na lang maiyak!​"Ma, bakit hindi mo sinabi na subsidiary pala ito ng NH Group?!" reklamo ko habang nagbibihis para sa unang araw ng aking internship.​"Hija, ang mahalaga magkaroon ka ng experience. Saka sabi ng Papa mo, si Liam na raw ang direktang magsu-supervise sa mga interns para sa international project nila sa Japan at France. Magaling ka sa Nihongo at French, 'di ba?" nakangiting sagot ni Mama habang inaayos ang kwelyo ko.Kahit ano yata ang gawin ko, sa kumpanya pa rin ng mokong na 'yon ako babagsak! NH group pa rin, leche!​Inis akong pumasok sa building ng NH Group. Iyong laki ng lobby, nagnin

Madaling araw na, pero tinawagan pa ako ng magaling kong boss dahil may ibibigay daw siyang folder na kailangan kong i-translate. Kahit hindi na raw ako pumasok bukas, basta matapos ko lang 'yon by 6 AM tomorrow.​Ang himbing na ng tulog ko tapos binulabog pa ako ng mokong na 'yon! Nakakainis! Kung bakit ba kasi naging kapitbahay ko pa siya, tuloy lahat na lang pinapagawa niya kahit hindi na oras ng trabaho. Eh ako naman itong si masunurin, pumunta pa rin.​Hindi na ako nag-abalang magsuot ng hoodie. Naka-sando lang akong lumabas at shorts. Mabilis lang naman ’to; aabutin ko lang ’yong folder tapos aalis na agad. Saka wala namang tao kapag ganitong oras kaya hindi na rin ako nagsuot ng bra. Tatakpan ko na lang ng kamay itong bakat kong nîpples.​Dali-dali akong lumabas ng bahay at dumiretso sa kanila. Naka-ilang doorbell pa ako bago bumukas ang gate.​Nakapamulsang tumambad sa akin si Liam. Magulo ang buhok at nakasalamin pa, siguro nagtatrabaho pa ang isang ’to.​"Akin na." Naglahad a

​"I know you're awake, Ashanti," bulong niya na siyang ikinalunok ko, pero nanatili akong nakapikit at nagkukunwaring tulog pa rin. "Sleep more. I'll take care of the files."​Naramdaman kong bumangon na siya sa kama. Doon lang ako nakahinga nang maluwag. Naghintay pa ako ng ilang minuto bago kumaripas ng bangon. Kinuha ko ang folder ko at mabilis na lumabas ng kwarto niya nang hindi man lang siya nililingon.​Para akong magnanakaw na nahuli sa akto, tapos nakasalubong ko pa sa sala si Tita Hera. Buti na lang at nagawa ko pang mag-good morning bago tuluyang makalabas.​Tumakbo ako pauwi sa amin na parang hinahabol ng aso. Pagpasok ko ng bahay, sinalubong ako ni Mama sa sala.​"O, Ashanti? Saan ka galing? Nag-jogging ka ba? Bakit namumula ka yata? At bakit tulala ka riyan?" tanong ni Mama habang may hawak na tasa ng kape.​Hindi ko siya nagawang sagutin. Tulala akong dumeretso sa hagdan at wala sa sariling napahawak sa aking labi.​"Anak? Tinatanong kita, okay ka lang ba? Kumain ka na

Hindi ba talaga ako nakikita ng lalaking 'to? ​"Hoy," tawag ko sa kanya ulit. Pero imbes na pansinin ako, dumiretso siya kay Papa para makipagkamay at magmano, tapos kay Mama naman sa kusina. Para talagang hangin lang ako sa kanya! "Hoy, Liam!" ​Tinapunan lang niya ako ng tingin at ngumisi. "What?" ​"Ano’ng problema mo? Bakit ka nga nandito?" Pangungulit ko pa sa kanya. Hindi ko 'to titigilan hangga't hindi niya ako pinapansin. ​Nandito kami ngayon sa kusina at nakasandal siya sa counter, feel at home na feel at home ang kumag. ​"Wala naman. Hindi ba pwedeng bumisita? Besides, ipagpapaalam kita para sa overtime natin mamaya sa bahay," kaswal niyang sagot na para bang wala rito sina Mama at Papa. ​"Teka... klaruhin nga natin. Ngayon ba 'yong overtime? Akala ko bukas pa?" naguguluhang tanong ko. "Saka sasabihin ko naman sa kanila. Hindi mo na kailangang ipagpaalam pa ako. Malaki na ako. Ano’ng tingin mo sa akin, bata?" ​"Tch. It's for formality. Baka hanapin ka nila. Hindi mo ba