All Chapters of นางร้ายหวนคืนแค้น: Chapter 201 - Chapter 210

ตอนที่ 201 วังหลวงนองเลือดฮองเฮารู้สึกเย็นวาบไปทั้งเรือนกาย เมื่อฝ่าบาทตรัสออกมาเช่นนั้น บัดนี้แม้แต่ทหารองครักษ์ในห้องก็เริ่มทำตัวไม่ถูก“พระองค์ทรงทราบอยู่แล้วว่า หม่อมฉันจะทำเรื่องนี้ ดังนั้นกองทัพด้านนอกนั่น…”“แม้ว่าข้าจะรู้ถึงแผนการของเจ้า แต่เรื่องกองทัพฉางซั่วที่บุกเข้ามาในวัง ต้องยอมรับว่า เป็นสิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมายของเราจริง ๆ”ฮองเฮาพลันนึกได้ก็เริ่มรู้ตัว นางสะดุ้งสุดตัวและมองใบหน้าขององค์ชายหก“แย่แล้ว!”นอกตำหนัก ลานหน้าวังหลวง“บุก!!”สองกองทัพระหว่างซ่างกั๋วกง และกองทัพฉางซั่วของหลี่อวี้หลาน ปะทะกันอย่างดุเดือดอยู่ที่ลานด้านนอก ต่างฝ่ายต่างเสียกำลังไปมาก ด้านบนระเบียงหอดูดาวที่สูงตระหง่านด้านทิศเหนือ อวี่โม่ฉินและไป๋จื่อหยาง ยืนรอดูสถานการณ์อยู่เงียบ ๆ“พวกเขาเริ่มปะทะกันแล้ว เป็นไปตามแผนขององค์ชายเก้า จากนี้จะทำอย่างไรต่อ จะสั่งการเลยหรือไม่”“รอก่อน ยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้องค์ชายเก้าอยู่ที่ใดแล้ว”“เรียนใต้เท้าอวี่ กองทัพแดนเหนือ กำลังเดินทางเข้ามาที่ประตูวังหลวงแล้ว รอเพียงสัญญาณเท่านั้นขอรับ”“อืม เข้าใจแล้ว”ศึกนองเลือดด้านนอก ทำเอาผู้ที่สั่งการอย่างฮองเฮาคาดไม

ตอนที่ 203 แค้นสุดท้าย…. จบสิ้นเสียทีทหารทั้งสองกองทัพ ถึงกับตกใจและรู้สึกสยดสยองกับภาพที่เห็นตรงหน้า แม้ว่าจะไม่เคยรู้มาก่อนว่าทั้งสองคน เคยมีเรื่องบาดหมางอันใดมาก่อน แต่การที่สตรีผู้หนึ่ง จะลงมือกับผู้ที่เป็นแม่ทัพได้โหดเหี้ยมไร้ปรานีถึงเพียงนี้ คงมิใช่สตรีธรรมดาเป็นแน่“อ๊ากกก…ตาของข้า!”“หลี่อวี้หลาน ในวาระสุดท้ายของชีวิต เจ้าอยากจะพูดอะไรหรือไม่”หลี่อวี้หลานเจ็บปวดไปทั้งตัว เขารู้ตัวว่าคงไม่รอดออกจากวังหลวงไปได้อีกแล้ว และสตรีตรงหน้าในตอนนี้ ก็คือมัจจุราชที่เป็นผู้ตัดสินชี้เป็นชี้ตายชีวิตของเขา“ข้า…. ขอโทษนะหมิงเล่อ ข้าไม่ควรเห็นแก่ตัว หลงไปกับอำนาจและหักหลังเจ้า ข้ามัน…”“เดรัชฉาน ชาติชั่ว ทุกการกระทำของเจ้า ทุกความทุ่มเทของข้าที่ผ่านมาเมื่อชาติก่อน ล้วนสูญเปล่าทั้งสิ้น”“ข้ารู้สึกผิดมาตลอด ข้า… ขอโทษ”พรวด!!ดาบยาวพุ่งเข้าแทงทะลุแผ่นหลังพร้อมกับเสียงลมหายใจที่รวยรินของหลี่อวี้หลาน ที่บาดเจ็บไปทั้งตัว “หมิง…เล่อ”“คำขอโทษของเจ้ามันช่างไร้ค่าสิ้นดี ข้าไม่รับ!!”เฮือก!!….พรวด!!ซานถิงดึงดาบออกมาจากตัวแม่ทัพหนุ่ม เลือดแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วลานหลางวังหลวง สายตาของนางมองดูร่างที

ตอนที่ 205 จุดจบของกบฏ“เจ้า! นังสารเลว”พรึด!“เสด็จแม่!”ฮองเฮาโกรธจนกระอักเลือดพิษออกมา ต่อหน้าคนที่อยู่ในห้อง องค์ชายหกรีบเข้ามาพยุง ท่ามกลางปลายคมดาบขององครักษ์เกราะทองของฮ่องเต้ บัดนี้พวกเขาพ่ายแพ้จนสิ้นแล้ว ฝ่าบาทได้แต่ถอนหายใจ และเดินมามองฮองเฮาเป็นครั้งสุดท้าย“เจ้ายังมีสิ่งใด อยากจะพูดกับเราหรือไม่”ฮองเฮาสลดลงไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่า ๆ ๆ ๆ”แต่สายพระเนตรของฝ่าบาท มิได้แสดงอาการรังเกียจ มีเพียงแค่รู้สึกสังเวชใจกับสิ่งที่นางทำในตอนนี้เท่านั้น“ข้าพยายามทำทุกอย่างนี้ไปเพื่อสิ่งใดกัน ในรั้วแดงสีชาดที่โหดร้ายนี้ ไม่ต่างกับคมดาบที่ไร้ตา ก้าวพลาดเพียงนิดเดียว นั่นหมายถึงชีวิตที่ดับสูญ แม้แต่ความผูกพันในวัยเยาว์ ก็มิอาจช่วยอะไรได้ ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจร ฝ่าบาท… พระองค์ชนะแล้ว”ฮองเฮาร่ำไห้โดยไม่มองผู้ใดอีก นางแพ้อย่างหมดรูป และกำลังจะตาย ฝ่าบาทได้แต่ลุกขึ้นและสวมฉลองพระองค์มังกรสีทองอร่ามอีกครั้ง พร้อมสั่งการองครักษ์“ฮองเฮาคิดก่อกบฏ ล้มล้างราชบัลลังก์ ขัดต่อกฎหมายร้ายแรง เราขอตัดสินโทษ มอบผ้าแพรขาว ส่งนางกลับไปยังตำหนังคุณหนิง องค์ชายหกสังหารพี่น้อง แม้นว่า

ตอนที่ 207 ค้างคืนในตำหนัก“ข้าไม่ได้ตั้งใจจะยืมมือเขาฆ่าคนนะเจ้าคะ แต่เป็นพวกเขารนหาที่เอง ข้าก็แค่ช่วยส่งเสริมก็เท่านั้น ท่านคงจะไม่ได้คิดจะส่งตัวข้า ไปให้ทางการใช่หรือไม่เจ้าคะพี่โม่ฉิน”ซานถิงหันไปถามโม่ฉิน มีหรือที่เขาจะกล้าแตะต้องนาง และที่สำคัญเรื่องการตายของฟางฉินเหนียง หากจะคิดไปแล้ว ซานถิงแทบจะมิได้มีส่วนเกี่ยวอันใดเลยด้วยซ้ำไป“ข้าจะจับตัวเจ้าส่งทางการเนื่องด้วยข้อหาใดกัน เจ้ามิได้บังคับให้คุณหนูฟางส่งคนไปขโมยตำราของเจ้าถึงในจวนนี่นา สาเหตุที่นางตายก็เป็นเพราะเชื่อใจคนผิด เรื่องนี้มองอย่างไรก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจ้าสักนิด”“ว่าแต่ซานถิง ข้ายังข้องใจอยู่อย่างหนึ่ง เหตุใดยาที่หมอปลอมผู้นั้นทำให้คุณหนูฟาง ถึงได้มีฤทธิ์รุนแรงถึงขั้นทำให้ตาบอดได้เล่า”“ที่จริงยาตำรับนี้เป็นเพียงยาบรรเทาอาการเท่านั้น หาใช่ยาถอนพิษไม่เจ้าค่ะ มันแค่ช่วยให้บรรเทาอาการ และทำให้แผลหายไปเพียงชั่วคราว หากไม่ได้รับยาถอนพิษที่ถูกต้อง ไม่นานก็จะกลับมากำเริบอีก แต่ที่นางอาการหนักถึงขั้นตาบอด และมีบาดแผลขึ้นตามตัวลุกลามเร็ว ข้าเดาว่านางคงจะให้หมอผู้นั้น เร่งปรุงยามาให้ดื่มทุกวัน เพราะคิดว่าจะช่วยรักษาให้หายข

ตอนที่ 209 ไม่รับศิษย์แต่....ซานถิงนั่งฟังเงียบ ไม่ได้ออกความเห็นใด ๆ เพราะระหว่างนางกับฮองเฮาและองค์ชายหก มิได้มีความแค้นใด ๆ ต่อกัน“แล้วคนที่เสียชีวิตเมื่อคืนนี้เล่าเจ้าคะ”“พวกกบฏทั้งหมด ถูกสั่งริบทรัพย์ ปิดจวนข้อหากบฏ คนที่เหลือในจวนถูกส่งเนรเทศไปชายแดนเพื่อใช้แรงงาน ส่วนตัวซ่างกั๋วกงและทหารองครักษ์ใกล้ชิด รวมถึงขุนนางที่อยู่ฝ่ายองค์ชายหกกับฮองเฮา จะถูกประหารพรุ่งนี้ยามอู่”“ดังนั้นตอนนี้ในวังหลวง ก็จะเหลือเพียงขุนนางที่จงรักภักดีกับฝ่าบาท”“ถูกต้องแล้ว ข้ากับรองแม่ทัพฉี มอบป้ายคำสั่งของกองทัพแดนเหนือคืนให้เสด็จพ่อ โม่ฉินและจื่อหยางได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเสนาบดี ตอนนี้พวกเขามีหน้าที่ดูแลคนละสามกรมหลักในวังหลวง”“ยินดีกับท่านทั้งสองด้วยเจ้าค่ะ”“ขอบใจเจ้าด้วยเช่นกันซานถิง หากไม่มีเจ้าคอยช่วยเหลือ วังหลวงก็คงไม่สงบสุขเร็วเช่นนี้”“ว่าแต่ท่านเล่าพี่เต๋อชวน”ทุกคนหันไปมองหน้าเต๋อชวย ซึ่งเขาได้แต่ยิ้มและตอบกลับมา“ข้าน่ะไม่ชอบเป็นขุนนาง ข้ารักอิสระและอยากจะท่องไปทั่วใต้หล้า ศึกษาวิชาแพทย์ที่ยังไม่เคยเห็น ไม่เหมือนพวกเขาที่ชอบอยู่กับที่ เหมือนนกที่ถูกขังหรอกนะ”“นี่เต๋อชวน ข้าคิดว่าเจ้าน