All Chapters of นางร้ายหวนคืนแค้น: Chapter 211 - Chapter 220

ตอนที่ 212 สาเหตุที่ไม่รับตำแหน่งซือหยางเดินมาหานางใกล้ ๆ ก่อนจะดึงนางเข้ามาสวมกอดเบา ๆ “ขอบใจเจ้ามากนะซานถิง ขอบใจที่เจ้ารักข้า และไว้ใจข้าให้เป็นสามีของเจ้า”“ขอบคุณท่านมากกว่าเพคะ ที่เลือกข้าแม้นจะรู้ว่าเบื้องหลังของข้า หาใช่สตรีอ่อนแอ และอยู่แต่ในเรือนไม่”“เรื่องนั้นข้าไม่สนใจหรอก ข้าก็ไม่ต่างกับเจ้า สิ่งที่ทำให้ข้ารักเจ้า มิใช่ในฐานะคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดี แต่เป็นหัวใจข้างในของเจ้า ที่ทำให้ข้าเห็นตัวตนที่แท้จริงต่างหาก”“ขอบพระทัยเพคะ”ซานถิงซบไปที่อกกว้างอันอบอุ่นของเขา ที่มีไว้สำหรับนางเพียงคนเดียวเสมอ ก่อนที่องค์ชายจะค่อย ๆ พูดออกมา“ที่จริงแล้วเรื่องการแต่งตั้งองค์รัชทายาท เสด็จพ่อเรียกให้ข้าเข้าไปพบ ตั้งแต่หลังวันที่เกิดเรื่องแล้ว แต่ข้าปฏิเสธ”“ว่าอย่างไรนะเพคะ เพราะเหตุใดกัน”ซานถิงนึกสงสัย จึงเงยหน้าถาม นางเองก็ไม่ต่างกับอวี่โม่ฉินและไป๋จื่อหยาง ที่เข้าเฝ้าฝ่าบาทพร้อมกับเขาในวันนั้น เมื่อเขาปฏิเสธ แม้แต่ฝ่าบาทก็ไม่เข้าใจ“มิใช่ว่าข้าไม่อยากรับ แต่อยากจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นเสียก่อน กบฏพวกนั้นยังไม่ถูกกำจัด สี่กองทัพยังคงแตกกระสานซ่านเซ็น ต้องใช้เวลาอีกสักพักเพื่อ

ตอนที่ 214 ทนคิดถึงเจ้าไม่ไหวซือหยางเดินเข้ามาและกอดนางทันที ซานถิงเองก็กอดเขากลับไปเพราะความคิดถึงเช่นกัน“หากว่าข้าไม่มาละก็ บางคนแถวนี้ก็คงจะโกรธจนไม่อยากมองหน้าข้าแล้วสินะ”“ท่านไม่ต้องพูดเลย ข้าเป็นห่วงท่านต่างหากเล่าเพคะ เห็นว่าท่านยุ่ง ๆ อยู่กับพิธีแต่งตั้ง ก็เลยไม่อยากไปรบกวน พี่รองแวะมาวันก่อน เขาบอกข้าแล้วว่า ท่านต้องเข้าร่วมประชุมกับเจ้ากรมอีกหลายคน เพราะหลังพิธีแต่งตั้ง ก็จะมีการสอบขุนนางอีก ยุ่งแย่เลยสินะเพคะ”“ยุ่งอย่างไรก็ทนคิดถึงเจ้าไม่ไหวหรอก วันนี้ไปเดินเล่นในเมืองกับข้านะ ข้าอยากกินอาหารที่หอเฟิ่งหรู”“ไปสิเพคะ”ซานถิงและองค์ชายเก้าเดินออกจากจวนไปแล้ว หนิงเยว่ที่ยืนมองอยู่กับฉีฝูและจูหลิงก็อดพูดไม่ได้“ดูนั่นสิ ๆ ดูคุณหนูของพวกเจ้า แค่เห็นหน้าพี่เขยก็ยิ้มแก้มปริ ผิดกับที่ถูกข้าสั่งให้แช่น้ำนม อาบน้ำลอยดอกไม้เลยนะ”“ก็คุณหนูรองมิใช่องค์ชายนี่เจ้าคะ จะเหมือนกันได้อย่างไร เนอะพี่จูหลิง”จูหลิงได้แต่ยิ้ม หนิงเยว่หันมาตอบกลับฉีฝูอีกครั้ง“ดีนักนะ ๆ ฉีฝู ตอนนี้เจ้าเข้าข้างคนอื่นแล้ว อีกไม่กี่วันพี่ใหญ่ข้าก็ต้องแต่งเข้าวังแล้วนะ ข้ายังอยู่กับท่านพี่ได้ไม่นานเลย”ฉีฝูกับจู

ตอนที่ 216 พิธีอภิเษกสมรสพิธีอภิเษกสมรส / วังหลวงงานพระราชพิธีมงคลสมรสใหญ่ ระหว่างองค์รัชทายาท และพระชายาฟู่ซานถิง ถูกจัดขึ้นในท้องพระโรงใหญ่ในวังหลวง โดยมีเหล่าขุนนางเข้าร่วมพิธีอย่างพร้อมเพรียง รวมไปถึงบรรดาขุนนางใหม่ ที่พึ่งได้รับการแต่งตั้งในครั้งนี้ด้วย วันนี้ฝ่าบาททรงเสด็พระราชดำเนินมาด้วยพระองค์เองนอกจากนั้นรอบเมืองหลวง ยังคลาคล่ำไปด้วยราษฎรที่ร่วมถวายความยินดี ตกแต่งและประดับบ้านเรือนด้วยป้ายมงคลสีแดง เพื่อแสดงถึงความจงรักภักดีและร่วมยินดีกับงานมงคลในครั้งนี้“ด้วยโองการแห่งฟ้าดิน สวรรค์เป็นพยาน วันนี้บุตรข้าแซ่จวิน นามซือหยาง พระโอรสอันดับที่เก้าแห่งราชวงศ์ต้าฉิน ดำรงตำแหน่งองค์รัชทายาทแห่งแคว้น ได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับสตรีแซ่ฟู่ นามว่าซานถิง นับจากนี้ไปขอให้ ทั้งสองผูกใจมั่นรักดั่งยวนยางคู่ไม่พรากจาก ขอประกาศไปทั่วแผ่นดิน ให้ทั้งสองครองคู่ ร่วมลงนามในหนังสือสมรส มีทายาทสืบสกุลยาวนานนับพันปี คู่บ่าวสาว เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดิน….”พิธีการที่ทั้งมาก และมีรายละเอียดค่อนข้างเยอะ ทำให้ซานถิงถึงกับอ่อนเพลีย หลังจากเสร็จสิ้นพิธีที่ท้องพระโรงแล้ว สองสาวใช้ข้างกายก็พาตัวนางมาส่งยังตำหน

ตอนที่ 218 รักร้อนในสระน้ำอุ่น (NC)ซานถิงหันกลับมา นางรู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังตื่นอยู่ใต้น้ำ เมื่อหันมาก็ถูกจู่โจมด้วยจูบรสสุราในทันที“อื้อ….”เรียวลิ้นร้อนกวาดทุกความหวานอย่างกระหาย เมื่อถูกเขาครอบครองด้วยปาก ซานถิงโอบรัดรอบคอเขาเอาไว้ และตอบรับจูบด้วยความเต็มใจ ไม่นานมือหนาของเขาก็เริ่มกอบกุมหน้าอกอวบตรงหน้าขึ้นมา เมื่อเริ่มถอนริมฝีปากออก ก็เลื่อนลงมาจูบไปตามซอกคอ และมาหยุดที่ปทุมคู่งามตรงหน้า “อ๊าา…. ซือหยาง”บทรักใต้น้ำ เร่าร้อนและเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่อัดอั้นมานานกว่าสิบวัน เนื่องจากประเพณีมิให้คู่บ่าวสาวพบหน้ากันก่อนพิธีมงคลสมรส องค์รัชทายาทหนุ่มที่กระหายเต็มกำลัง กำลังเริ่มจุดไฟรักเพื่อเชิญชวนให้นางเข้าร่วม“ซานถิง ข้ารักเจ้า”“ข้าเองก็รักท่าน อ๊าา!!”ไร้คำเตือนใด ๆ เมื่อแท่งร้อนที่ปวดหนึบของเขา มิอาจทนรอได้อีก เมื่อสอดเข้าไปยังร่องรักและเริ่มกระตุกกายไปมา น้ำในสระเริ่มกระเพื่อมแรงขึ้น จนเริ่มกระเซ็นออก จนทำให้เทียนที่วางอยู่ตามพื้นให้ดับ แต่ไฟราคะแทบจะโหมกระหน่ำแผดเผาทั้งคู่อยู่กลางสระ“อ๊าา ซือหยาง อ๊าา…”“ซานถิง… จูบข้าสิคนดี”“อื้อ…อือ… ข้ารักท่าน อ๊าา!!”ซานถิงราวกับล

ตอนที่ 220 เรื่องนั้นข้าก็แค่…“ท่านพี่! เหตุใดท่านถึงได้ถามเรื่องนี้เล่าเจ้าคะ ข้ากับใต้เท้า… ไม่มีอะไรสักหน่อย”แต่สีหน้าอมยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข ระคนความเขินอายของน้องสาวต่างมารดา ยิ่งทำให้ซานถิงรู้ว่า ข่าวลือที่จูหลิงเล่าให้ฟัง มิใช่เรื่องโกหกเสียแล้ว “ดูท่าว่าใต้เท้าหานผู้นี้ มีความจริงใจกับเจ้าไม่น้อย เห็นองค์ชายบอกข้าว่า เขาเข้าราชสำนักได้ไม่นาน ก็ตรวจสอบรายงานและบัญชีย้อนหลัง ได้ยินว่าขุนนางเก่าทำการยักยอกเงินในคลังไปมากมาย เป็นเขาที่ตรวจสอบความผิดปกติของบัญชีพบ ตอนนี้เลื่อนขั้นเป็นถึงรองเจ้ากรมคลังแล้ว”หนิงเยว่อมยิ้มด้วยความดีใจ เมื่อได้ยินว่า หานเซียวได้เลื่อนขั้นอีกครั้งในรอบสองเดือน แต่นางก็ยังไม่ยอมรับ“เรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วยเล่าเจ้าคะ เขาเก่งด้วยตัวของเขาอยู่แล้วมิใช่หรือ ก็เขาเป็นถึงจอหงวนอันดับหนึ่ง จะทำงานเก่งเช่นนั้นก็ไม่น่าแปลกมิใช่หรือ”“แต่ข้าได้ยินมาว่า เขามักจะมาขอคำปรึกษาจากเจ้าที่ร้านบ่อย ๆ อีกทั้งยังส่งของขวัญมากมายเพื่อแสดงความขอบคุณ ที่เจ้าช่วยชี้แนะวิธีในการตรวจสอบบัญชีและเปรียบเทียบบัญชีที่ผิดปกติ ทำให้เขาสามารถเจอข้อบกพร่องที่ซ่อนมาหลายปีไ