《The Billionaire Who Watched me Die》全部章節：第 191 章 - 第 200 章

“Dad, anong pinagsasabi mo? Hindi ko siya kilala—at lalong hindi ko siya mommy! I want Mommy Althea back!” “Shut your mouth, Elina!” mariing sigaw ni Alexander, halatang pinipigil ang galit. “Ang tunay mong ina ay siya—hindi ang kriminal na si Althea na muntik na akong patayin kanina!” “No, Dad!” nanginginig ngunit matigas ang boses ni Elina. “Ang mommy ko lang ay si Mommy Althea. Wala nang iba!” Hindi na siya naghintay ng sagot. Agad siyang tumakbo, pilit na inaabot si Althea na kasalukuyang hawak ng mga tauhan ni Theariza. “Bitawan niyo siya! Mommy!” sigaw niya, halos mawalan ng boses. Tahimik na napabuntong-hininga si Theariza bago nagsalita, malamig ang tono. “Ganyan ka pa rin pala hanggang ngayon, Alexander. Wala ka pa ring pinagbago… sarili mo pa rin ang inuuna mo.” Saglit siyang tumingin sa mga tauhan niya. “Dalhin niyo si Alexander sa bodega. Doon siya nararapat.” Hindi na nakapalag pa si Alexander nang lapitan siya ng mga tauhan. Samantalang si Elina, pilit pa ring k

“Hindi… hindi pa ako patay! Paano na ang kompanya ko? Paano na ang mga kayamanang itinago ko?! Theariza bakit ganyan ka na kalupit? Hindi ka naman dating ganyan.” hindi makapaniwalang sigaw ni Alexander sa dilim, habang nanginginig ang kanyang boses at ramdam ang desperasyon na kumakapit sa kanyang kaluluwa. Sa paligid niya, tanging katahimikan at kadiliman ang sumasagot, na para bang sinasakal ang bawat natitirang pag-asa niya. “Mga tauhan, pagkarating niyo sa bangin wag niyo munang ihahagis ang katawan niya. Hintayin niyo ako, para makita ko kung paano siya mahuhulog sa bangin katulad ng ginawa niya sa akin… ” kalmado na niyang sabi, ngunit sa likod ng kanyang malamig na tinig ay naroon ang matinding galit at paghihiganti na pilit niyang kinokontrol. Ang bawat salita niya ay tila hatol na walang kawala, isang utos na may bigat ng kamatayan. “Theariza! Hindi ka ganyan kalupit para gawin sa akin ang bagay na yan!” sigaw ni Alexander, mas lumakas ang takot sa kanyang tinig, halong

“Hindi pwedeng mauwi na lang sa wala ang pinaghirapan namin ni Madam Alicia!” gigil na sigaw ni Althea habang mabilis na nagpupunas ng luha ng inis sa kanyang mukha. Agad siyang nagpara ng taxi sa labas ng airport. “Taxi!” malakas niyang tawag. Pagkasakay niya, agad niyang kinuha muli ang cellphone at tinawagan si Madam Alicia. Ilang segundo pa lamang ay mabilis na itong sumagot. “Oh, hello hija. Napatawag ka kaagad? Tapos na ba ang surrogation?” masayang tanong ni Alicia sa kabilang linya, halatang kampante na magtatagumpay ang plano nila. Ngunit mariing napapikit si Althea. “No, Madam… bigo ang plano.” “Ano?” agad nag-iba ang tono ng matanda. “Biglang nagbago ang isip ni Alexander. Sinamahan niya si Theariza sa OB ngayon. Pinakansela niya ang pagkikita namin.” “What?!” galit na saad ni Alicia. Halos manginig si Althea habang nagsasalita. “Paano kapag nalaman ito ni Master Rereio? Tiyak na malalagay tayo sa kapahamakan! Pati si Alexander madadamay! Kailangan matuloy ang p

“Susubukan ko siyang tawagan… baka sakaling sagutin na niya!” wika ni Althea sa tonong puno ng gigil at pagkabruha habang mariing hawak ang cellphone. Mabilis niyang muling dinial ang numero ni Alexander, halos madiin pa ang pagpindot niya sa screen dahil sa inis. Ngunit… “Kring… kring… kring…” Muli lamang na umalingawngaw ang paulit-ulit na tunog ng pag-ring ng cellphone sa kabilang linya. “Bwisit!” iritadang bulalas niya habang napapadyak sa sobrang inis. “Sigurado akong kasama na naman niya ang bruha na ’yon!” gigil niyang bulong habang matalim ang titig sa screen ng kanyang phone. “Answer your phone, Alexander…” sunod-sunod ang pagda-dial ni Althea ngunit panay lamang ang pag-ring ng cellphone. Samantala… “H-Honey… w-wala ka bang balak sagutin ang phone mo?” mahina ngunit puno ng ungol na tanong ni Theariza. Hindi agad sumagot si Alexander. Sa halip ay dahan-dahan niyang hinalikan ang leeg ng asawa habang marahang hinahawakan ang magkabilang palad nito. “I lo

“Respect her decision?! My God, Alexander!” halos hindi makapaniwalang sigaw ni Madam Alicia habang nanlilisik ang mga mata. “Baka nakakalimutan mong siya mismo ang nagdesisyon dahil naaawa siya sa’yo!” madiin niyang dagdag habang galit na itinuro si Theariza. Natigilan sandali si Alexander. Bahagyang tumigas ang kanyang panga habang pilit pinipigilan ang sariling sumabog muli sa galit. “No, Mama…” malamig ngunit mariing saad niya. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ni Theariza bago seryosong tumingin sa kanyang ina. “Magpapahinga na kami ng asawa ko.” Sandaling natahimik ang buong sala dahil sa biglang paglamig ng boses ni Alexander—isang klase ng tono na bihira nitong gamitin ngunit sapat para maramdaman ng lahat ang kanyang determinasyon. “And please… wag mo nang balaking pigilan pa kami ni Theariza, Mama,” dagdag niya habang diretso ang titig sa ina. Halatang puno na siya sa lahat ng nangyayari.