Lahat ng Kabanata ng Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: Kabanata 71 - Kabanata 80

KABANATA 72“Napakawalang utang na loob… at napakatanga mo talagang babae.”Mabigat ang boses ni Enzo nang sumambulat iyon sa loob ng study room. Ngunit taliwas sa inaasahan niya, ni hindi man lang kumurap si Anastasia. Nakatayo lang siya roon, tuwid ang tindig, parang walang pakialam kung gaano kabigat ang galit ng lalaki sa harap niya.“Enzo,” malamig niyang sabi, bahagyang nakataas ang isang kilay, “you should be looking for a doctor, not me.”Sandaling natahimik ang paligid bago tumawa nang mahina si Enzo—isang tunog na walang bahid ng tuwa, puro panunuya lang.“Heh… hanggang ngayon, nagkukunwari ka pa rin?” Umupo siya nang pabagsak sa swivel chair niya, saka isinandal ang likod. “Anastasia, do you really think I don’t know anything?”Sa sandaling iyon, nanigas ang katawan ni Anastasia. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya. Ngunit mabilis niyang pinigilan ang sarili. Hindi siya puwedeng magpahalata.“What are you talking about? I don’t understand,” sagot niya, pilit na

KABANATA 74Tahimik ang buong study room.Matapos makatulog si Enzo, parang biglang gumaan ang hangin sa paligid. Walang tensyon, walang matalim na tingin, walang presyur. Para bang unang beses na nakahinga nang maayos si Anastasia sa loob ng kwartong iyon.Napatingin siya sa trolley sa harap niya.Isa-isa niyang sinuri ang mga bote—at doon niya napagtanto kung gaano kalala ang koleksyon ni Enzo.“These are… insane,” bulong niya, bahagyang napailing.Halos lahat ng nasa harap niya ay kilalang brands mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Hindi lang basta mamahaling alak—mga bihira, mga halos hindi mo basta mabibili kahit may pera ka.“Grabe… paano niya ‘to nakolekta lahat?” hindi niya napigilang tanungin sa sarili.May ilan pang bote na ngayon lang niya nakita. Kahit noong nasa ibang bansa siya, kahit noong gabi-gabi siyang nasa bar, hindi niya pa nahawakan ang mga ganitong klase.Dahan-dahan niyang kinuha ang isang bote, saka inamoy. Hindi niya binuksan agad—sanay na siya sa ganitong pa

KABANATA 76Pagkabuhat ni Enzo kay Roscoe palabas ng study, diretso niya itong dinala sa kwarto nito.Tahimik ang bata habang nakasandal sa balikat niya. Hindi ito nagrereklamo, pero ramdam niya ang bigat ng iniisip nito.Pagdating sa loob, maingat niya itong ibinaba sa upuan malapit sa mesa.“Sit properly,” sabi ni Enzo, saka hinila ang isang libro. “Let’s continue.”Tahimik na tumango si Roscoe.Umupo siya at binuksan ang libro, pero halatang wala roon ang isip niya. Ilang beses siyang napapatingin sa pinto, parang may hinihintay.Hindi iyon nakaligtas kay Enzo.Bahagyang tumalim ang tingin niya.“Roscoe,” malamig niyang tawag, “concentrate.”Nagulat ang bata, agad na umayos ng upo. “Yes, Daddy…”Ilang segundo siyang nagbasa, pero hindi pa rin mapakali. Maya-maya, napatingin na naman siya sa pinto.Huminga siya nang malalim, saka nag-ipon ng lakas ng loob.“Daddy…” maingat niyang simula.Hindi agad sumagot si Enzo, pero tumingin siya sa anak, hinihintay ang sasabihin.“Can we invite

KABANATA 78Natigilan si Enzo.Parang biglang tumigil ang oras habang nakatitig siya sa eksenang nasa harapan niya.Hindi siya nagkakamali.Si Anastasia iyon.At nasa mga braso nito si Roscoe.Bahagyang kumunot ang noo niya.Bakit nandito sila? Dapat nasa villa lang ang dalawa. Hindi niya inaasahang makikita ang anak niya sa ganitong lugar—lalo na’t hindi niya kasama.Pero hindi iyon ang mas lalong gumulo sa isip niya.May isa pang bata.Isang maliit na babae na nakatayo malapit sa kanila.At—May isa pa.Isang batang lalaki na bahagyang natatakpan ng swing sa ‘di kalayuan. Hindi niya makita nang malinaw ang mukha, pero…Pamilyar.Unti-unting tumigas ang ekspresyon ni Enzo.May kung anong hindi tama.:Yung batang babae… parang nakita na niya dati. Sa isang children’s restaurant.At ang mukha…Kamukha ni Anastasia.Biglang bumilis ang tibok ng puso niya.“What the hell…” mahina niyang bulong.Ano ang koneksyon ng mga batang ito?Bakit may ibang bata bukod kay Roscoe?At bakit parang ma

KABANATA 80Hindi mapakali si Anastasia.Habang nakatayo siya sa gilid ng lavender farm, pilit niyang kinakalma ang sarili, pero tuloy-tuloy ang pagtakbo ng isip niya.Nasaan na sina Roscoe at Raki?Ligtas ba sila?Paulit-ulit niyang tinatanong iyon sa sarili niya.Hindi niya kayang ipikit ang mata sa ideyang baka nahuli na ang mga bata.Habang iniisip niya iyon, biglang may tunog.Napatingin siya sa phone niya.May bagong message.Mabilis niyang binuksan.Mula iyon sa smartwatch ni Raki.Raki: Mommy, did you run away with Roco? There were a lot of scary mem sa dati nating spot. Natakot kami ni Roscoe lumapit. We’re waiting for you sa small pavilion sa green area.Parang may biglang bumalik na lakas sa katawan ni Anastasia.Napahinga siya nang malalim.“Thank God…” bulong niya.Hindi na siya nag-aksaya ng oras.Mabilis siyang gumalaw, umiwas sa mga bodyguards sa paligid. Maingat, pero mabilis ang bawat hakbang.Hindi siya puwedeng mahuli. Hindi ngayon. Hindi habang kasama pa niya ang