All Chapters of Naglalagablab na Secrets and Revenge: Chapter 371 - Chapter 380

Bumilang ako sa isip ko. Isa… Dalawa… Tatlo…Sa pagbuga ko ng hangin, mabilis akong lumabas mula sa pinagtataguan ko.Itinaas ko ang baril gamit ang dalawang kamay, diretso sa direksyon ng drum na pinagtataguan ni Azher. Wala akong pakialam kung marunong talaga ako o hindi, basta't nakita ko ang anino niya, pinindot ko ang gatilyo.BANG! BANG!Napasigaw ako sa lakas ng recoil ng baril, umigkas ang mga braso ko pataas. Hindi ko alam kung may tinamaan ako, pero narinig ko ang tili ni Azher.“You fucking bitch! Papatayin kita tangina mo!” nanggagalaiting sigaw ni Azher.Sumilip siya mula sa drum, ang mukha ay namumula sa galit, at direktang itinutok ang baril niya sa akin.Napasinghap ako. Alam kong nakatutok na sa akin ang kamatayan.Pero bago pa man niya makalabit ang gatilyo…BANG!Isang nakakabinging putok mula sa gilid.“Argh!”Nabitawan ni Azher ang baril niya, sapo-sapo ang kaniyang kanang balikat kung saan nagmula ang masaganang dugo.Tumama ang perpektong tira ni Hannah!Bumagsak

“S-Saviano, fuck—!”BANG!Isang malakas na putok ng baril ang yumanig sa buong warehouse.Bumagsak ang katawan ni Venom patalikod sa semento. Nanatiling nakadilat ang kaniyang mga mata, ngunit wala na itong buhay.Ang kinatatakutang boss ng Phantom Python, ang lalaking nagdala ng napakaraming takot at kaguluhan sa buhay namin, ay tuluyan nang tinapos ni Black.Katahimikan.Isang nakakapangilabot at nakakabinging katahimikan ang muling bumalot sa buong paligid.Binitawan ko ang hiningang kanina ko pa pinipigilan, at sa pagkakataong ito, tuluyan nang nanghina ang mga tuhod ko.Napaupo ako sa malamig na semento, nanginginig ang buong katawan habang nakatingin sa duguang eksena sa harap ko.Napatingin ako kay Black.Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang gintong baril, at nang lumingon siya sa direksyon ko, unt-unting napawi ang nakakatakot na aura sa kaniyang mga mata.“Yna…” mahina at paos niyang tawag sa pangalan ko, akmang hahakbang palapit sa akin para dinaluhan ako.Ngunit bago pa m

“Huwag mo akong hawakan! Huwag mo akong kausapin, Black!”“Ate Yna, please, let Kuya Black explain—” awat ni Hannah mula sa unahan, bakas ang pag-aalala sa boses nito.“Shut up, Hannah!” Wala sa sariling naisigaw ko.“Miss Yna—”“Isa ka pa, Hunter!” muling bulyaw ko.Pareho silang natigilan ni Hannah sa unahan. “Alam niyo?! Alam niyong lahat! Ako lang ang ginawa ninyong tanga! Ako lang ang walang kaalam-alam habang muntik na akong mamatay sa kaba at takot!”Binaling ko ang nag-aapoy kong tingin kay Black. Ang dibdib ko ay parang puputok sa sobrang sakit at galit.Ang lahat ng iniyak ko noong mga nakaraang araw nang bigla siyang manlamig, ang pakiramdam na balewala ako sa kaniya, at ang takot kanina nang isipin kong ipagpapalit niya ang buhay ko kay Hannah pati na rin ang akala kong pagpatay niya kay Hunter, lahat iyon ay sumabog.“Ginawa mo akong tanga, Black!” humihikbi kong sumbat, pilit na itinutulak ang matigas niyang dibdib kahit hindi siya natitinag. “Ginawa mo akong laruan sa sa

Napalunok siya nang mariin. Ang kaniyang Adam's apple ay mabilis na gumalaw kasabay ng pag-igting at panginginig ng panga niya. “I-I was trying to push you away... I had to do it to keep you safe—”“At nagtagumpay ka, Black,” mabilis kong putol sa kaniya, ang boses ko ay kasing lamig ng hangin. Tinitigan ko ang niluto niya na unti-unti nang lumalamig sa ibabaw ng lamesa. “Gusto mong makabawi? Gusto mong maramdaman ko yung effort mo? Pwes, subukan mo ring maramdaman kung gaano kasakit panooring lumamig yung pagkain na ginawa mo nang may pagmamahal... dahil lang binalewala ito ng taong pinaglutuan mo.”Parang binuhusan ng nagyeyelong tubig si Black. Hindi na siya nakapagsalita. Ang mga mata niya ay nanatiling nakapako sa akin.Wala nang natira sa awtoridad at kayabangan ng isang Saviano mafia boss. Ang nakatayo sa harap ko ngayon ay isang lalaking pinarurusahan ng sarili niyang mga naging aksyon.Tinalikuran ko siya.“Patay na yung kalaban mo, ‘di ba?” malamig kong tanong, nag-uumpisa na

“Hunter, Hannah, Doc. Leave us.” Malamig, madilim, at puno ng awtoridad ang boses niya.Agad na tumikom ang bibig ni Hunter.Nagkatinginan sila ni Hannah. Naramdaman nila ang biglaang pagbaba ng temperatura sa loob ng kwarto.Walang sinuman ang nagtangkang sumuway. Mabilis nilang inalalayan ang doktor palabas ng kwarto, at sa isang mahinang click, sumara ang pinto.Kaming dalawa na lang ang naiwan.Dahan-dahang humakbang si Black papalapit sa gilid ng kama. Ang bawat hakbang niya ay mabigat, tila ba nag-iingat na huwag mabasag ang anumang namamagitan sa amin.Huminto siya sa mismong tabi ko, ang kaniyang malaking pigura ay nagbigay ng anino sa buong katawan ko.“Yna...” mahinang tawag niya. Ang boses niya ay basag, nanginginig sa pinaghalong takot at matinding tuwa.Dahan-dahan siyang lumuhod sa gilid ng kama, pinapantayan ang tingin ko. Inabot ng kaniyang mainit at magaspang na kamay ang aking kamay na nakapatong sa tiyan ko.Binawi ko iyon. Marahas. Mabilis.Natigilan siya. Nakita ko