Lahat ng Kabanata ng Naglalagablab na Secrets and Revenge: Kabanata 361 - Kabanata 370

Nandito siya.Dumating ang lalaking mahal ko.Ang lalaking akala ko wala akong halaga sa kan’ya, ang lalaking akala ko ginagamit lang ako sa kama.Nandito si Black!Pero mabilis ding nawala ang panandaliang ginhawang iyon nang ilipat niya ang kaniyang malamig na tingin kay Hunter.“An interesting party. Having my woman as an invitation? How cheap, pathetic trick, Hunter.” malamig at nakakakilabot na bungad ni Black.Ang kaniyang baritone na boses ay nag-echo sa buong abandonadong gusali.Isang boses na kayang magpanginig sa takot sa mga nakakarinig. Ang tauhan ni Hunter na balak akong paluin ng tubo kanina ay literal na nabitawan ang hawak niya, nanginginig na umaatras at hindi makatitig nang diretso sa mga mata ni Black.Napansin ko rin ang bahagyang paninigas ni Hunter. Pero dahil isa rin siyang demonyong sinanay mismo ni Black, mabilis siyang nakabawi. Isang malawak at nang-uuyam na ngisi ang gumuhit sa mga labi niya.Mabilis niyang itinago ang kaba at sa isang marahas na galaw, h

“Let’s see whose brains paint the floor first. Your sister’s life... for my woman's. Fair trade.”Hindi ako makapaniwala, para akong pinutulan ng paghinga. Sinabi niya mismo.Si Black... Gagamitin talaga niya si Hannah?Plinano niya ba ito mula pa noong umpisa? Inihanda niya ang sitwasyong ito! Ginawa niyang perpektong pain at ilusyon si Hannah para itago ang tunay niyang kahinaan? Ako.At ngayon, ipinapakita niya kay Hunter na wala siyang pakialam kung mamatay man si Hannah, makuha lang ako pabalik nang buhay.“H-Hayop ka...” nanginginig at nangigigil na usal ni Hunter. Ramdam ko ang panginginig ng mismong baril na hawak niya.“Drop the gun, Hunter,” matalim na utos ni Black. Walang pag-aalinlangan, walang emosyon. “Ten seconds. Or I blow her head off.”“K-Kuya, please...” pagmamakaawa ni Hannah, ang mga mata ay puno ng luha, nakatingin kay Hunter. “Natatakot ako... Kuya, please...”“10...” simula ni Black, malamig na inikasa ang baril na nakadikit sa ulo nito.Mas lalong hinigpitan n

“Then do it,” walang-emosyong hamon ni Black, hindi man lang kumurap. “Pull the fucking trigger, Hunter. Pero bago pa man bumaon ang bala mo sa dibdib ko, sisiguraduhin kong sasabog muna ang bungo mo.”Katahimikan. Napakagat-labi ako, gustong-gusto ko ng sumigaw na itigil na nila ito pero walang lumalabas sa bibig ko.Tuyot ang lalamunan ko dahil sa katahimikang nakakabingi at nakakasakal. Tanging ang mabilis na paghinga ko at ang mga hikbi ni Hannah ang nagbibigay ng ingay sa malawak at madilim na warehouse.Nanginginig ang mga kamay ni Hunter na nakahawak sa baril. Ang malamig na bakal ay nakatutok nang diretso sa dibdib ng lalaking nagpalaki, nagpakain, at nagturo sa kaniya ng lahat ng alam niya sa mundong ito.“H-Huwag mo akong subukan, Black…” basag ang boses na banta ni Hunter.Ang kaniyang mga mata ay namumula na sa magkahalong galit at mga panlulumo na pilit niyang pinipigilan. “Kinuha ninyo ang pamilya ko… kinuha ninyo ang mga magulang namin ni Hannah! Deserve mong mamatay!”P

At mula sa gitna ng hukbo, dahan-dahang naglakad ang isang pigura.Ang bawat hakbang niya ay tila nagpapatigil sa oras. Nakasuot siya ng isang mamahaling itim na long coat, at may hawak na isang tungkod na gawa sa purong pilak.Nang tuluyan siyang lumabas mula sa anino, nakita ko ang isang lalaking may mahabang pilat sa mukha na tumatawid mula sa kaniyang kilay hanggang sa kaniyang panga.Ang mga mata niya ay kasing-dilim ng gabi, puno ng kasamaan at matinding poot na matagal nang kinikimkim.Sino siya?“Matagal na panahon din ang hinintay ko, Black Saviano,” malalim at nakakapangilabot na boses ng lalaki, ang ngisi ay halos umabot sa kaniyang mga tainga. “Nakakatuwang makita na ang kinatatakutang hari ng underworld ay mamamatay sa isang maruming warehouse na katulad nito.”Napasinghap ako. Lalo akong naiyak sa takot. Paano kami makakalabas dito?!Pero sa halip na matakot o magpakita ng pagkagulat, isang mapanganib na ngisi ang sumilay sa mga labi ni Black. Isang ngising mas demonyo pa

“Apakabobo mo kasi, kinanta na kayo nung Mark, una palang! Akala mo ba talaga, ako ang pinaghihinalaan ni Black?”“W-what?” nauutal na saad nito.“We just don’t know who’re behind you, Viper? Or should I say, rat?”Sa isang mabilis na pag-angat ng kaniyang kanang kamay, inilabas ni Hunter ang isang backup na baril na nakasuksok sa kaniyang likuran. Inikasa niya ito nang may matinding gigil.“H-hannah…” halos naiiyak kong saad, para akong mahihinatay sa daming nangyari ngayon, hindi ko masyadong maintindihan.“Calm down, Ate Yna, trust kuya Black and kuya Hunter.”Naptingin ako muli sa dalawa, tinitignan ni Hunter si Black. Nagtagpo ang mga mata nila. Walang salita ang lumabas sa mga bibig nila, ngunit nagkaintindihan ang dalawang demonyong lumaki sa iisang impyerno.Isang set-up.Ang barilan nila kanina, ang galit nila sa isa't isa, ang pag-iyak ni Hannah, lahat iyon ay naging bahagi ng isang madilim at perpektong palabas para ilabas ang mga tunay na daga na nagtatago sa anino.Ngumisi