Semua Bab ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก : Bab 81 - Bab 90

ตอนที่สาม ไม่อยากเชื่อ “ไอ้ชั่วหลี่เฉียงคนนี้ ต้องไม่ตายดี” ฉีฟางหลิงอดแค้นแทนไม่ได้“เสด็จแม่เสียนเฟยเห็นสีหน้าซีดเซียวของข้ากับท่าทางทรมานจึงขอตัวกลับโดยเร็วพร้อมส่งหมอหลวงมา แต่คนสกุลหลี่กลับให้สาวใช้ปลอมเป็นข้าแล้วนอนคลุมผ้าบนเตียงอีกครั้งหมอหลวงเป็นชายย่อมไม่กล้าละลาบละล้วง ได้แต่จับชีพจรแล้วเขียนใบสั่งยา นั่นย่อมทำให้พวกคนสกุลหลี่ยิ่งได้ใจ”“มิน่าล่ะ ตอนฉันเข้ามาในร่างนี้ถึงตีเสียหนักไม่ยั้งมือเชียว” ฉีฟางหลิงขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็ต้องร้องโอดโอยด้วยความเจ็บที่ไม่จางหาย“พวกเขากล้าลงมือหนักขึ้นก็ด้วยวันหนึ่งที่องค์ชายสามผู้นั้นแวะมาดูผลงานการทรมานของข้า เขากล่าวว่าต่อให้ข้าตายก็ไม่อาจเรียกร้องสิ่งใดด้วยพวกเขาสามารถอ้างการกบฏแล้วใส่ร้ายคนของแคว้นลู่ให้เป็นผู้กระทำการ” วิญญาณสาวนึกถึงคำพูดนั้นด้วยความเจ็บใจ“คนเราตายเป็นผีไปแล้วย่อมไม่รู้ไม่เห็น ไม่อาจแก้ตัว”ใช่แล้ว ยามนี้นางกลายเป็นเพียงวิญญาณไร้รูปไร้เสียง

ตอนที่ห้า ทั้งแถทั้งสีข้างเข้าถู องค์ชายสามและเต๋อเฟยต่างฟาดหัวฟาดหางทุบข้าวของด้วยความโมโหที่แผนการอันใกล้ความจริงกลับต้องพังลงเพราะพวกโง่สกุลหลี่ส่วนองค์ชายสี่แห่งแคว้นลู่กลับใจเย็นกว่าพลางรีบสั่งการให้คนของตัวเองคอยสอดส่องความเคลื่อนไหวขององค์ชายหกเพราะมั่นใจว่าเขาต้องพาตัวองค์หญิงแห่งแคว้นต้าไห่ไปหลบซ่อนเอาไว้และยามนี้ผู้ที่ทุกคนกำลังสืบเสาะหาร่องรอยกลับปรากฏตัวขึ้นที่ข้างเตียงขององค์หญิงฉางเล่อหลังจากวนเวียนสร้างร่องรอยการเคลื่อนไหวเพื่อหลอกล่อให้คนอื่นไปผิดทางทั้งเขายังต้องวกกลับไปเก็บหลักฐานความเชื่อมโยงระหว่างเขากับหญิงสาวเพื่อไม่ให้ผู้อื่นนำไปใช้ให้เป็นประโยชน์สาวใช้ที่กำลังทายาบนบาดแผลของฉีฟางหลิงถึงกับชะงักเมื่อมองเห็นคุณชายผู้ว่าจ้างเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบเมื่อชายหนุ่มแสดงสัญลักษณ์มือให้เงียบเสียงแล้วออกไป สาวใช้นางนั้นจึงส่งตลับยาให้แล้วเดินย่องออกไปพร้อมปิดประตูอย่างเงียบงันลู่หวังเหว่ยมองบาดแผลบนหลังของหญิงสาวที่ค่อยๆ ฟื้นฟูมากแล้วแต่ยังคงเหลือรอยแผลสีแดงจา

ตอนที่หก พี่น้องแบบใดแม้ไม่อยากใจอ่อน แต่การที่สตรีผู้ชื่นชอบเอ่ยคำร้องขอมีหรือที่องค์ชายหกจะใจแข็งอยู่ได้“เช่นนั้นเจ้าก็นอนลงหันหลังดีดี”มือแข็งแรงลูบรอยหลายรอยบนแผ่นหลังที่เคยขาวเนียนละเอียดเบาๆ อย่างละมุนละม่อมโดยไม่พูดจาสักคำ สัมผัสนั้นทำให้ฉีฟางหลิงเผลอตัวสั่นน้อยๆ ด้วยดวงใจที่เริ่มเคลิ้มไหวเขาทะนุถนอมองค์หญิงฉางเล่อมากทีเดียว ฉีฟางหลิงแสร้งขยับไปมาอวดเต้าหู้นุ่มให้ผลุบโผล่หวังให้องค์ชายหกอดกลั้นไม่ไหว แต่เขากลับไม่ลูบไล้มากไปกว่าแผ่นหลัง หญิงสาวจึงนอนเกร็งจนเมื่อยขบเมื่อได้สัมผัสความเนียนนุ่มแม้จะมีรอยแผลปะปนเป็นระยะ แต่ลู่หวังเหว่ยกลับขบเม้มปากครุ่นคิดไปไกล บางคราอาจจะเผลอล่องลอยลูบไล้ความขาวกระจ่างด้วยความหวามไหว  แต่เมื่อตั้งสติได้ก็รีบยั้งใจแล้วช่วยบรรเทาอาการคันให้แก่หญิงสาวจนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน เมื่อคิดว่าสมควรแก่เวลาและสร้างความใกล้ชิดปลดความไม่พอใจขององค์ชายหนุ่มให้ลดลงได้บ้างแล้ว ฉีฟางหลิงจึงตัดสินใจเอ่ยถาม“ผ่านมาเกือบเด

ตอนที่แปด บังอาจแตะต้องสตรีของข้า            ฉีฟางหลิงยังไม่ทันลงมือทำสิ่งใดต่อ องค์ชายหกก็รีบร้อนจากไปโดยฝากคำพูดไว้เพียงว่าไปไม่กี่วันเท่านั้นเฮ้อ!...วิ่งหนีไปเสียแล้ว            หญิงสาวนอนเกลือกกลิ้งยิ้มน้อยๆ อยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ด้วยบาดแผลคลายจากความเจ็บปวดมากแล้วแต่จู่ๆ สาวใช้ซึ่งมักเข้ามารับใช้ใกล้ชิดก็วิ่งเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น            “คุณหนู รีบแต่งกายเร็วเข้าเถิดเจ้าคะ คุณชายให้คนนำรถม้ามาพร้อมบอกว่าให้รีบไปโดยเร็ว”            หา!...หรือว่ามีคนหาที่นี่เจอแล้ว             ฉีฟางหลิงรีบแต่งตัวโดยความช่วยเหลือของสาวใช้นางนั้น จากนั้นจึงปืนขึ้นรถม้าแล้วนั่งกำมือแน่

ตอนที่เก้า เป็นองค์หญิงช่างอเนจอนาถนัก องค์ชายสี่เอ่ยจบก็สะบัดหน้าเดินออกไปปล่อยให้องค์หญิงต่างแคว้นทำความเข้าใจในสถานการณ์เอาเองฉีฟางหลิงทบทวนไม่นานก็พอเข้าใจได้นี่เป็นแผนใช้นางเป็นเหยื่อล่อเพื่อกำจัดน้องชายนั่นเอง องค์ชายสี่ผู้นี้ช่างโหดเหี้ยมนักไหนพี่เหว่ยบอกว่าไม่ได้คิดแย่งชิงกับพี่น้อง แล้วเหตุใดเขาจึงใช้แผนเช่นนี้ไม่ได้ นางจะให้องค์ชายหกตายไม่ได้ ไม่เช่นนั้นองค์ชายคนนี้ไม่มีวันปล่อยตัวนางอย่างที่พูดแน่นอน มีหวังโดนสังหารให้ตายตกไปตามกันอย่างไม่เหลือชิ้นดีแน่ๆ เมื่อหันไปเห็นชายซึ่งเคยเป็นหนึ่งในองครักษ์คุ้มกันรับคำสั่งขององค์ชายสี่ให้ไปส่งข่าวต่อองค์ชายหกฉีฟางหลิงจึงพอเข้าใจได้ว่าตนเองถูกจับมาได้อย่างไร ครั้นหันไปเห็นวิญญาณโปร่งแสงยังลอยล่องอยู่ไม่ไกลจึงรีบตะโกนในใจโอ๊ย! พวกเขาวางสายกันไปมาแบบนี้ แล้วจะเชื่อใจใครได้ ยัยองค์หญิง ทำไมไม่ลอยออกไปหาลู่ทางและสืบข่าวเพื่อหาทางรอด จะมัวเหม่อลอยหาอะไรวิญญาณส