All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 171 - Chapter 180

PAGSAPIT ng gabi ay tuluyan nang nagdesisyon si Bianca na umalis muna sa Monteverde residence.Matapos patulugin si Mico ay dali-dali nitong inayos ang ilang personal na gamit at mahahalagang dokumento. Wala itong planong manatili pa roon matapos ang naging pag-uusap nila ni Clyde.Tahimik lamang ang buong mansion habang isa-isang inilalagay ni Bianca ang mga gamit sa maleta. Hindi niya dinala ang marami nilang gamit. Ang importante lamang sa kaniya ay makaalis sila ni Mico sa gabing iyon.Samantala, matapos makapagpahinga sandali si Clyde sa study ay saka lamang nito napansing wala na sa kwarto si Bianca. Bahagyang nagsalubong ang kilay nito bago mabilis na lumabas ng silid.“Bianca?”Walang sumagot.Pagpasok nito sa master bedroom ay agad nitong nakita ang bukas na cabinet at ilang bakanteng drawer. Doon lamang nito napagtantong umalis na si Bianca kasama si Mico. Agad nitong dinampot ang cellphone at sinubukang tawagan ang babae ngunit naka-off na iyon.Tahimik na napamura si Clyde

BAHAGYANG nanginig ang balikat ni Yumi habang mahigpit pa rin ang yakap kay Adrian. Mainit ang paghinga niya laban sa balikat ng lalaki at ramdam na ramdam ni Adrian ang takot sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito.“I was really terrified…” mahina nitong bulong. “Noong nakita kitang walang malay sa hospital… pakiramdam ko mawawala ka na talaga.”Tahimik lamang na natigilan si Adrian. Unti-unting bumigat ang ekspresyon nito habang nakatingin sa babaeng nasa mga bisig niya. Sa unang pagkakataon matapos ang aksidente, malinaw niyang naramdaman kung gaano katindi ang takot na pinagdaanan ni Yumi.Dahan-dahan nitong iniangat ang kamay upang punasan sana ang luha nito, ngunit nanatiling nakayakap si Yumi at ayaw bumitaw.“When you were unconscious…” nanginginig pa rin ang boses nitong saad, “gusto ko lang manatili sa tabi mo. Hindi ko alam kung ano gagawin ko kapag iniwan mo ako.”Tahimik na napapikit si Adrian. Kahit noong mga panahong mahal na mahal ni Yumi si Clyde, bihira niya itong

KINABUKASAN ng umaga, matapos umalis si Yumi upang bisitahin sina Uncle Victor at Gabriel, isang mensahe mula sa hindi kilalang numero ang natanggap ni Adrian.Abala siya buong umaga kaya hindi niya agad iyon nabuksan. Nang magka-oras siya bandang tanghali at silipin ang cellphone, saka lamang niya nakita kung sino ang nagpadala.Si Mikaela. Matagal na niyang hindi nakikita ang pangalang iyon sa screen. Marahan niyang binuksan ang mensahe."How are you? I heard you weren't feeling well recently. Aalis ako ng bansa bukas. Can we meet tonight?"Tahimik na napatitig si Adrian sa mensahe. Hindi siya agad sumagot.Makalipas ang ilang minuto, isa pang notification ang lumitaw. Mula pa rin kay Mikaela."You once said you would never forget the help my family gave you. I just want a proper goodbye. Otherwise, there are things I could tell Yumi myself. But I don't want to do that."Bahagyang tumalim ang tingin ni Adrian, saka tahimik niyang ibinaba ang cellphone. At kasabay niyon ay unti-untin

TAHIMIK na natigilan si Yumi sa mismong bungad ng silid. Madilim, walang ilaw, at masyadong tahimik.Tanging ang malamlam na liwanag mula sa mga gusali sa labas ang pumapasok sa malalawak na glass windows ng villa, sapat lamang upang bahagyang luminaw ang anyo ng mga kasangkapan sa loob.Bahagyang kumunot ang kanyang noo. Hindi niya inaasahang ganoon ang sasalubong sa kanya, na para bang walang tao sa loob ng kuwarto."Adrian?” pagtawag niya sa lalaki.Dahan-dahan siyang naglakad papasok. Ngunit nang makarating siya sa bandang living area ng master suite, doon niya nakita ang lalaking hinahanap.Nakahiga si Adrian sa mahabang sofa sa tabi ng bintana. Bahagyang nakatagilid ang katawan nito at may manipis na kumot na nakatakip sa kalahati ng katawan habang natutulog.Sa isang iglap, parang may mabigat na bagay na naalis sa dibdib ni Yumi."Adrian..."Agad niyang ibinaba ang handbag sa gilid at mabilis na lumapit. Lumuhod siya sa tabi ng sofa at marahan niyang hinaplos ang noo ng lalaki.

NAROON ang bahagyang pananabik sa mga mata ni Adrian habang pinagmamasdan si Yumi."Mas mabuti talagang makita natin nang personal," saad nito. "May bahay na tayo para sa future natin," dagdag pa niya, "pero hindi pa tayo kasal sa simbahan."Napatingin si Yumi sa lalaki. Ayaw na sana niyang sabihin iyon nang direkta, ngunit naunahan na siya ni Adrian."Ayokong paghintayin ka nang matagal."Sa isang iglap ay bahagyang uminit ang kanyang mga pisngi. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit nitong mga nakaraang buwan ay mas lalo niyang inaabangan ang araw ng kanilang kasal.Noon, nang malapit na siyang ikasal kay Clyde ay sinabi nitong hindi naman kailangan ng engrandeng kasal, wala siyang naging reaksiyon. Para sa kanya noon, isa lamang iyong pormalidad.Ngunit ngayon ay iba na. Ngayon ay naiintindihan niya na ang halaga ng isang simpleng seremonya kapag kasama mo ang taong tunay mong mahal.Gusto niyang isuot ang wedding gown na pinili niya. Gusto niyang maglakad sa altar papunta ka