บททั้งหมดของ A Crippled Wife in a Cold Marriage: บทที่ 11 - บทที่ 20

Nanginginig ang mga mata ni Vincent, halatang nabigla. “I didn’t… I swear,” mahina niyang sabi.“Vincent, huwag mo nang lokohin ang sarili mo,” mahinahong sagot ni Kate, pero may bigat ang bawat salita. “May mga bagay na kapag pinilit pang itago, mas nagiging pangit lang. Everyone ends up losing face. Honestly… Annulment is better for both of us. It’s the right thing. Mitch fits more na maging asawa mo, na nasa puso mo.”“Kate!” bigla siyang pinutol ni Vincent, bahagyang tumataas ang boses. “Are you still stuck on Mitch? I’ve explained this so many times already.”“Vincent, hindi ako ang hindi maka-move on kay Mitch,” diretso niyang sagot habang tinititigan siya. “It’s you.”Muling natigilan si Vincent. “Kate…”“Alam naman nating dalawa, right?” pilit niyang pinakalma ang sarili, ayaw magmukhang nagtatampo, seryoso siyang nakikipag-usap. “It’s time to put a full stop sa five years natin. Vincent, let’s end this with dignity. Let the past, lahat ng sama ng loob, lahat ng sakit, jus

BINASA ni Kate ang post ni Mitch.. “The happiest thing in the world is this, after going through countless storms, may taong patuloy kang tinatrato na parang baby. Thank you for still being here, my prince.”Kaya pala. Ito pala ang surprise na ibinigay ni Vincent kay Kate.Grabe. Talagang… nakakagulat.Isang beses lang namasyal sa supermarket sina Kate at Vincent noong bago pa lamang ang kanilang kasal. Bihirang-bihira ang weekend na nasa bahay si Vincent. Kaya buong puso niyang niyaya ang asawa, gusto niyang bumuo ng isang maganda, family atmosphere, kaya inaya niya itong mag-grocery.Noon, totoo ang pinangarap niyang masayang pagsasama, three meals a day, buong buhay na masaya, sabay mamili, sabay umuwi, sabay uminom habang lumulubog ang araw, sabay na salubungin ang bawat umaga at gabi.Sayang lang. Panaginip lang pala ang lahat.Sa nag-iisa nilang grocery trip, may nakasalubong si Vincent, isang kakilala. Hindi malinaw kung nakatatanda o kung sino. Tinawag siya nito sa pangal

SA totoo lang, sobra lang talaga ang pag-aalala ni Norman.. Hindi niya kailangang makipag-agawan pa ng pabor, dahil siguradong si Mitch ang pipiliin ni Vincent. Hindi makalabas si Mitch dahil hinarangan siya ng mga kaibigan. Tuluy-tuloy ang pag-agos ng luha niya. Nang magsalita si Norman para ipagtanggol siya ay bigla pa siyang humagulgol ng iyak habang nakatingin dito.“Huwag kang magsalita ng kung anu-ano! I’m not being treated unfairly!” iyak niya. Pagkasabi non ay mahigpit na hinawakan ni Mitch ang braso ni Vincent, nanginginig ang mga daliri at namumugto ang mga mata. “Vincent… I’m not wronged, really. I came here to apologize to Kate. I already prepared myself mentally—kahit ano pa ang sabihin ng asawa mo, tatanggapin ko. I just… I just feel really sad. Instead of helping you, I only made things worse. Mas lalo pang nagalit si Kate… I’m sorry, Vincent,” paghingi ng tawad ni Mitch na umiiyak. Halos umapaw na ang awa sa mukha ni Vincent. Lumingon siya kay Kate, kunot ang noo, pu

Kailan ba siya umusad na hindi masakit? Nang gabing iyon, hindi umuwi si Vincent.Wala rin namang balak si Kate na hintayin siya. Tahimik at maayos niyang tinapos ang mga dapat gawin. Bago matulog, nakatanggap siya ng message mula kay Maam Agatha, iniimbitahan siyang manood ng isang performance kinabukasan ng gabi.Kung ilang araw lang ang nakalipas, at may nagyayang manood ng palabas, baka naisip pa niyang nakaka-offend iyon. Pero ngayon ay hindi na. Agad siyang pumayag. Nagkasundo sila ni Maam Agatha na mag-dinner muna, saka sabay pupunta sa dance performance.Tomorrow is something to look forward to. Kaya ngayong gabi, kailangan niyang matulog nang maayos. Pero kapag sobrang excited ang isang tao, paano nga ba makakatulog nang mahimbing? Paulit-ulit siyang nagising buong gabi. Ang kakaibang halo ng excitement at anxiety ay tumagal hanggang kinabukasan ng hapon.Alam naman niya na after 2 p.m. pa lalabas ang result ng kanyang exam, pero hindi niya mapigilan ang sarili at paulit-ulit

SANDALING natigilan si Kate. Hindi mali ang sinabi niya. Minsan, minahal niya talaga si Vincent. Sobra. Sinabi rin niya ang mga salitang iyon noong kasal nila. Noon, iniisip ni Kate na, Hindi man iyon love confession, isa itong pangako.Isang pangakong panghabambuhay. Napakahaba ng isang buhay na balang araw, iibig din ito sa kanya. At kahit hindi— kahit habambuhay siyang hindi mahalin pabalik, okay lang. Mahal niya si Vince at sapat na iyon.“Vincent,” bigla niyang tanong.“Hmm?” Ang hininga nitong may halong alak ay dumampi sa kanyang tainga.“But Mitch is back now. Kapag ikaw at ako ang magkasama… ano ang gagawin mo kay Mitch?” hindi niya mapigilang tanong.“Mitch? Mitch…” Inulit niya ang pangalan, biglang napabulalas, parang maiiyak. “Mitch… I won’t forget. I promised you. I won’t forget…”Parang nahulog si Kate sa yelo. Lasing na ba siya at napagkamalan na siyang si Mitch?“Anong pangako?” manhid niyang tanong. “Anong ipinangako mo kay Mitch?”“Everything, all of it… Mitch…”Big