Lahat ng Kabanata ng เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก: Kabanata 131 - Kabanata 140

205 Kabanata

กูก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ NC

ตอนที่ 3กูก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ NCเพียงฝันเอนร่างลงกับเบาะหนังแท้ ผิวกายร้อนจัดจนเกิดไอน้ำบางบนหน้าผาก เส้นผมยาวสยายยุ่งเหยิง ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเหมือนเปลวไฟกำลังลาม ดวงตากลมโตพร่ามัวเหลือบมองเขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนริมฝีปากเผยอหอบเบา ๆชายหนุ่มกรามแกร่งขบแน่นจนขึ้นสันนี่เขากำลังทำบ้าอะไรอุ้มผู้หญิงที่ไม่รู้จักขึ้นรถ ทั้งที่ปกติไม่ยุ่งกับเรื่องใคร“แม่งเอ๊ย…วันซวยอะไรขอกูว่ะเนี่ย”ชายหนุ่มสบถต่ำ กดปุ่มสตาร์ทรถ เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตคำรามต่ำคลอไปกับความร้อนที่กำลังก่อตัวในบรรยากาศเพียงฝันบิดตัวน้อย ๆ เสียงครางแผ่วหลุดจากริมฝีปากเหมือนคนเพ้อ มือเรียวเริ่มลูบต้นขาตัวเองเพื่อคลายความร้อนที่แผ่ไปทั่วร่าง“ร้อน…อึดอัด”เธอพึมพำเสียงสั่นเหมือนละเมอ ก่อนเอื้อมมือไปดึงสายเดี่ยวขึ้นลงอย่างลนลานคอปเตอร์เหลือบมองเพียงแว่บเดียวก็รู้สึกเลือดขึ้นสมองทันที เพราะเดรสผ้าซาตินที่เธอสวมร่นขึ้นสูงจนเผยผิวเนียนละเอียดยาวไปถึงต้นขา กล้ามแขนของเขาเกร็งจนเส้นเลือดปูดแต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรเพียงฝันขยับตัวแรงกว่าเดิม มือสั่นระริก ดึงสายเดี่ยวออกจากไหล่จนหลุดลงมา เผยเนินอกเนียนสวยโผล่พ้นผ้าบางคอปเตอร์คว
Magbasa pa

โง่จริงหรือแกล้งโง่

ตอนที่ 4โง่จริงหรือแกล้งโง่แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านผืนหนา กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ลอยคลอในอากาศ เพียงฝันขยับตัวเล็กน้อย ก่อนสติจะกระแทกเข้ามาเหมือนคลื่นซัดนี่มัน…ไม่ใช่ห้องเราแล้วมันที่ไหนเนี่ย?! หญิงสาวเบิกตากว้างทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มของที่นอนที่ต่างจากฟูกเก่า ๆ ในหอพัก และความอุ่นของบางสิ่งข้างตัวเพียงฝันหันหน้าอย่างช้า ๆ เหมือนกลัวความจริง และภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจสะดุด ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยท่อนบน นอนตะแคงหันมาทางเธอ แขนแกร่งพาดหมอน ใบหน้าคมจัดมีไรเคราบาง ๆ บนกราม เส้นผมยุ่งเล็กน้อย แต่กลับหล่อเกินห้ามใจนี่…เมื่อคืนฉันทำอะไรลงไป?!ความทรงจำพร่าเลือนแวบขึ้นมาในหัว ทุกอย่างกลายเป็นภาพตัดขาดที่ทำให้ใบหน้าเธอแดงร้อนเพียงฝันกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงหายใจ มือคว้าผ้าห่มมาปกคลุมเรือนร่างที่เปลือยเปล่าใต้เนื้อผ้าหรู ก่อนค่อย ๆ ขยับตัวลงจากเตียงเสื้อเดรสเมื่อคืนกองอยู่บนพื้นพร้อมร่องรอยความเร่าร้อนที่ไม่ต้องเดาให้ยาก เธอรีบคว้ามาสวมอย่างลนลาน มือสั่นจนสายเดี่ยวพันกันไปหมด แต่เธอไม่มีเวลาจัดให้เรียบร้อย แค่เอาตัวรอดออกจากที่นี่เท่านั้นหัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดตอ
Magbasa pa

ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง

ตอนที่ 5ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงเพี๊ยะ! แฟ้มเอกสารที่ถูกเขวี้ยงลงบนโต๊ะดังขัดกลางประโยค มัดหมี่สะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นเพื่อนยืนตัวสั่น ดวงตาคลอด้วยน้ำตา แต่แววตากลับแข็งราวกับจะฆ่า“ถามจริงมัดหมี่…ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย…เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ”เสียงเพียงฝันสั่นแต่กดต่ำจนฟังดูน่ากลัวกว่าตะโกนมัดหมี่ยิ้มฝืน ยกมือวางข้างแก้มเหมือนไม่เข้าใจ“แกพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ”“อย่ามาโกหก!”เพียงฝันตวาดสุดเสียง น้ำตาไหลพรากจนเธอต้องปาดแรง ๆ แต่เสียงยังสั่นสะท้าน“แกเป็นคนให้ฉันกินยานั่น เพื่อที่จะให้ฉันเสียตัวให้เพื่อนแฟนแกใช่มั้ย ผู้ชายคนนั้นที่พาฉันไปคือแฟนแกใช่มั้ย”ห้องเงียบสนิทจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น มัดหมี่ชะงักไปครู่ใหญ่ก่อนหลบสายตา มือสั่นน้อย ๆ เพียงฝันมองภาพนั้นแล้วหัวเราะในลำคอ“ฉันไว้ใจแก…ฉันเห็นแกเป็นเพื่อนมาตลอด แกทำกับฉันได้ยังไง ฉันไปทำอะไรให้แกไม่พอใจงั้นเหรอ”เสียงเธอพร่า หยดน้ำตาร่วงลงบนแฟ้มเอกสารจนเปียกเป็นดวง“ทั้งๆที่เราเป็นเพื่อนกันแท้ ๆ”มัดหมี่กัดริมฝีปาก พยายามเอ่ยเสียงอ่อน“ฉันไม่ได้ทำ”“ไม่ได้ทำงั้นเหรอ…แกไม่ได้ทำอย่างงั้นเหรอ”เพียงฝันกรีดเสียงลั่นพร้อมผลักโ
Magbasa pa

เพื่อนร่วมห้อง

ตอนที่ 6เพื่อนร่วมห้องเสียงฝนซัดกระจกนอกตึกจนเกิดเป็นม่านน้ำขาวโพลน เพียงฝันยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูหมายเลข 1807ชั้น18หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก มือกำหูหิ้วกระเป๋าแน่น ฝ่ามือเย็นเฉียบเพราะเปียกฝนแต่เหงื่อยังซึมเพราะความประหม่าห้องนี้…ใช่แน่ แม่ส่งเลขมาแล้ว แต่ว่าทำไมคอนโดหรูขนาดนี่ล่ะ เดือนล่ะกี่หมื่นว่ะเนี่ยเธอยกมือเคาะก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงไม้เคาะประตูสะท้อนในโถงเงียบ หัวใจเธอเต้นถี่เหมือนรอคำตัดสินชะตาว่าคนข้างในจะหน้าตาเป็นยังไงเสียงประตูถูกผลักออกอย่างแรงเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา และภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจเธอสะดุดค้างในลำคอคอปเตอร์เขายืนเต็มความสูง ดวงตาคมกริบจ้องลงมาอย่างเย็นชา ใบหน้าเรียบไม่สะท้อนอารมณ์ เส้นผมยังเปียกหมาดเหมือนเพิ่งเช็ดหลังอาบน้ำ เสื้อยืดสีดำเรียบแนบกล้ามอกแน่น ขอบกางเกงวอร์มเอวต่ำเผยรอยสันกล้ามท้องบางส่วน ร่างสูงปิดกรอบประตูเหมือนเงามืดที่กดอากาศให้หนาวเย็นยิ่งกว่าฝนเพียงฝันยืนช็อกเหมือนโลกหยุดหมุน เหมือนว่าเขาเองก็ตกใจไม่แพ้กันริมฝีปากเธอสั่น ขณะที่น้ำฝนหยดลงปลายคางทีละหยด เธอพยายามพูดแต่เสียงกลับขาดหาย “ฉะ…ฉัน…เอ่อ แม่บอกว่า…”คอปเตอร์เลิกคิ้วเล็กน้อย
Magbasa pa

ขอเอาหน่อย🔞

ตอนที่ 7ขอเอาหน่อยรุ่งเช้า“จะไปไหนแต่เช้า เสียงดังจนกูตื่น”น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นทำให้เพีนงฝันถึงกับหยุดชะงักคอปเตอร์ก้าวออกมาอย่างเชื่องช้าในชุดเดิมจากเมื่อคืน เสื้อยืดสีเทาที่โอบรัดกล้ามอกและแขนแข็งแรง กางเกงวอร์มเข้ารูปพอเผยแนวเอวต่ำ ผ้าขนหนูพาดบ่า มือหนึ่งถือแก้วน้ำเปล่า อีกข้างกดโทรศัพท์อย่างไม่เร่งรีบ“ไปมหาลัย ยังไม่ได้ทำอะไรเสียงดังเลยนะ”“เหอะ...งั้นก็รีบไปได้แล้วเห็นแล้วรำคาญตา”“พี่ไม่ไปเหรอ”“เกี่ยวอะไรกับมึงด้วย”“ก็ว่าจะขอติดรถไปด้วย”“ไปเองสิ เดี๋ยวคนก็คิดว่ากูกับมึงเป็นแฟนกันอีก”“อ๋อ...”“รกหูรกตา”“นี่...เอ้า”เธอหมุนตัวเปิดประตูแรงจนเสียงดังก้าวออกไปพร้อมเสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังก้องแบบไม่พอใจนักทันทีที่ประตูปิดความเงียบหนาวเย็นกลับกลืนห้องทั้งห้อง คอปเตอร์กดโทรศัพท์ค้างอยู่แบบนั้น สายตาคมกริบจ้องไปที่ประตูที่เพิ่งปิดแน่น สันกรามขบจนขึ้นชัด“อารมณ์ร้อนจริง ๆ”ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบสันจมูกแรง ๆตัดภาพมาที่มหาลัยลมบ่ายพัดเอื่อย ๆ ใบโพธิ์ปลิวลงบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ เพียงฝันนั่งพิงเสากลางลานกว้าง หนังสือหนาเปิดค้างบนตัก แสงแดดยามเย็
Magbasa pa

หนูคะหนูขาNC

ตอนที่ 8หนูคะหนูขาNCกลิ่นแอลกอฮอล์ร้อนจัดคลุ้งชิดจมูก แทรกกับลมหายใจแรงที่เป่ารดซอกแก้ม ร่างสูงโน้มต่ำลงเรื่อย ๆ จนเธอรับรู้ถึงเงาหนักหน่วงที่ปกคลุมตัวเองทั้งร่างคอปเตอร์กดแขนข้างหนึ่งลงกับพนักโซฟา มืออีกข้างวางแน่นข้างศีรษะของเธอราวกับกำแพงกักขังปลายนิ้วแข็งแรงเกร็งแน่นจนเส้นเลือดนูน สายตาคมที่เมื่อเช้าดูเย็นชา ตอนนี้กลับแดงก่ำ วาวโรจน์ด้วยแรงที่ยากจะสะกด“พี่คอปเตอร์…ปล่อยนะ” น้ำเสียงสั่นพร่าเหมือนคนขอชีวิต แต่ยิ่งจุดไฟบางอย่างให้เขาลุกลาม“ไม่…อยากเอา….มึง”เสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขยับกดลงบนซอกคอเนียนอย่างรุนแรง“อ๊ะ…ไม่เอา!”เพียงฝันสะดุ้งเฮือก เสียงหวานครางหลุดรอดแทบจะทันทีเมื่อสัมผัสแรกแตะผิว ปลายลิ้นร้อนลากชิมแนวคอแผ่วช้า ก่อนจะขบเม้มหนักจนเกิดรอยแดงฉานคอปเตอร์ไล้จูบจากใต้ติ่งหูลงมาเรื่อย ๆ ลมหายใจของเขาอุ่นจัดแทบเผาผิว มือหนาอีกข้างสอดเข้าที่เอว บีบแน่นเหมือนกลัวเธอหนี ริมฝีปากบดหนักขึ้น ดูดแรงจนเกิดเสียง ดังก้องในห้องเงียบจ๊วบ จ๊วบ“หยุดดิ้น…”เขากระซิบพร่าข้างหู ก่อนปลายลิ้นจะแทรกลงลึกในรอยคอ เลียวนเน้น ๆ จนร่างบางสะท้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงหอบถี่ ๆ ข
Magbasa pa

เด็กดีnc

ตอนที่ 9เด็กดีncคอปเตอร์จับเอวเพียงฝันดึงเข้ามาประชิด จ่อความท่อนเอ็นที่กำลังร้อนจัดแนบตรงปากทางที่ยังฉ่ำเยิ้ม“แฉะขนาดนี้แล้วเหรอ…หื้ม”เสียงหอบแรงสะท้อนในอกกว้าง คอปเตอร์กดร่างเพียงฝันแนบแน่นกับเบาะโซฟา ขาเรียวสองข้างถูกจับยกสูงพาดบ่าเขาใช้มืออีกข้างกดสะโพกเธอแน่นไม่ให้ขยับหนี ความร้อนจัดของท่อนเอ็นแข็งตึงแนบถูร่องเนื้อที่ฉ่ำเยิ้มจนลมหายใจเธอขาดห้วง“อืมม…เป็นเด็กดีหน่อยนะ” เสียงพร่ากระซิบข้างหู ลมหายใจร้อนแผดเผาผิว“คืนนี้…กูจะเอามึงจนจำไม่ได้ว่าหยุดหายใจตอนไหน”ยังไม่ทันให้เธอตอบ ร่างสูงก็กดสะโพกพรวดเดียว ท่อนเอ็นร้อนแทรกลึกสุดทางในจังหวะเดียว“อ๊าาาาา!”เพียงฝันเผลอร้องลั่น ร่างบางสะท้านเฮือก ดวงตาเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใสเพราะความปวดจุกที่ทะลวงเข้ามาแบบไม่ปรานีคอปเตอร์กัดฟันแน่น ปล่อยเสียงคำรามต่ำลอดลำคอ “อ๊าแน่น…แม่งแน่นชิบหาย”เส้นเลือดบนแขนปูดชัดเมื่อเขากดเอวแน่นค้างไว้ให้เธอจดจำทุกเสี้ยววินาทีของการครอบครอง“ขอขยับนะ…”จากนั้นจังหวะแรกเริ่มขึ้น สะโพกแกร่งดันเข้าออกอย่างช้า ๆ ราวกับจะลงโทษ ท่อนเอ็นหนาเสียดสีกับผนังนุ่มจนเสียงน้ำจากความฉ่ำแทรกดังลามกไปทั่ว แจะะแจะะ“อื้ม…พี่ค
Magbasa pa

คนลามก

ตอนที่ 10คนลามกเพียงฝันนั่งนิ่งบนโซฟาในชุดเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งที่ไม่ใช่ของเธอ ปลายผมยังชื้นเล็กน้อยเพราะเพิ่งอาบน้ำลำคอมีรอยแดงจาง ๆ ที่เธอพยายามซ่อนด้วยผมด้านหน้าเสียงประตูห้องนอนเปิด ทำให้เธอสะดุ้ง คอปเตอร์ก้าวออกมาด้วยเสื้อเชิ้ตสีเทาที่ติดกระดุมเพียงครึ่ง เผยผิวสันอกและรอยแดงบางจุดที่ทำให้เลือดในกายเธอไหลย้อนจนหายใจติดขัดชายหนุ่มเดินมาช้า ๆ ดวงตาคมกริบตวัดมองเธอเพียงเสี้ยว ก่อนเอื้อมหยิบรีโมตบนโต๊ะแล้วกดเปลี่ยนช่องอย่างไม่สนใจเสียงละครยามเช้าที่เธอกำลังดู“นี่หนูดูอยู่นะ…” เพียงฝันก้มหน้าลงแนบตัก มือกำชายเสื้อตัวโคร่งแน่นจนข้อนิ้วซีด“ดูอะไร…นี่กี่โมงแล้วยังไม่ไปเรียนอีกมานั่งดูทีวีสบายใจอยู่ได้”คอปเตอร์ทิ้งตัวลงนั่งข้างเธอ แขนแข็งแรงพาดไปบนพนักโซฟา สร้างเงาที่กลืนเธอทั้งร่างโดยไม่ต้องแตะต้องดวงตาคมเหลือบมองเสี้ยวหน้าที่ก้มต่ำ ริมฝีปากยกขึ้นนิดเดียวรอยยิ้มเย็นที่เหมือนล้อเลียนมากกว่าหยอก“มีเรียนบ่าย…พี่ก็ยังไม่ได้ไปหนิ”“ยุ่งไรด้วย”“พูดเป็นอยู่สองคำรึไง…”“อะไร…”“ก็ยุ่งไรด้วย เกี่ยวไรกับมึงด้วย”“เหอะ…”“…..”“เมื่อคืนกูเด็ดป่ะ…”เสียงทุ้มต่ำทำให้เธอเงยหน้าช้า ๆ ดวงตากลม
Magbasa pa

ขออยู่ด้วยสิ

ตอนที่ 11ขออยู่ด้วยสิวันต่อมาลานกว้างหน้าคณะเต็มไปด้วยบรรยากาศคึกคัก เสียงนักศึกษาเรียกเชิญเข้าชมรมดังระงมทั้งสองฝั่ง เต็นท์หลากสีเรียงรายจนสุดสายตาเพียงฝันเดินกอดแฟ้มแนบอก หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เธอมองไปรอบ ๆ หวังจะหามุมเงียบ ๆ แต่ดวงตากลับสะดุดกับร่างสูงที่ยืนอยู่ใต้เต็นท์สีเขียวคอปเตอร์สวมเสื้อช็อปด้านในเป็นเสื้อยืดสีดำดวงตาคมเรียบเฉยกำลังจ้องใบสมัครบนโต๊ะราวกับโลกทั้งใบไม่มีเสียงใดสำคัญ“พี่คอป...”หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับเรียกชื่อเขาเบา ๆ“อะไร”“ขออยู่ด้วยสิ”“ไม่ได้”“ทำไมล่ะ...”“ไปอยู่ชมรมอื่นนู้น นี่ชมรมสิ่งแวดล้อมไม่เหมาะกับมึง”“ใครเป็นคนตัดสิน พี่เหรอ”“อย่ามาพูดเซ้าซี้ ไปไกล ๆ ไป”เพียงฝันยืนนิ่ง รู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ความดื้อรั้นกลับพุ่งขึ้นแทนที่ เธอก้าวเข้าใกล้อีกหนึ่งก้าว ดวงตากลมสั่นระริกแต่ยังจ้องตรง“หนูอยากอยู่ที่นี่...เพราะอยากอยู่ใกล้พี่ไม่ได้รึไง เอาตรง ๆ ก็ไม่มีเพื่อนนั่นแหละ”คำพูดนั้นเหมือนทำให้อากาศรอบตัวหยุดนิ่ง เสียงลม เสียงผู้คน หายไปเหลือเพียงจังหวะหัวใจที่ดังสะท้อนในหูคอปเตอร์ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดขึ้นชัด ดวงตาคมกริบฉายแว
Magbasa pa

ไปไหนมา

ตอนที่ 12ไปไหนมาเสียงนาฬิกาดิจิทัลบนผนังแสดงเวลา 21:52 ไฟในห้องนั่งเล่นเปิดสลัว ๆ เงาของโคมไฟตกทาบบนโซฟาหนังสีดำที่ร่างสูงใหญ่กำลังนั่งพาดแขน ท่าทางสบายแต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดคอปเตอร์ เอนหลังพิงพนัก มือหนึ่งถือรีโมตกดเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อย ๆ ราวกับไม่ได้สนใจเนื้อหาใด ๆ แต่อารมณ์เสียข้างในกำลังคุกรุ่น สันกรามขบแน่นจนเส้นเลือดขึ้น ข้อศอกกระแทกพนักโซฟาเบา ๆ เป็นจังหวะเสียงหัวเราะของพิธีกรในรายการดังกลบความเงียบ แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องจอทีวีโดยไม่รับรู้ถึงสิ่งที่ฉายอยู่ สายตาที่แข็งเหมือนหินบ่งบอกเพียงสิ่งเดียวว่ากำลังรอใครสักคนอยู่“เกือบสี่ทุ่มแล้ว…ยังไม่กลับมาอีก มึงคิดว่ากูไม่รู้เหรอว่ามึงไปกับใคร”เสียงของระบบล็อกประตูดังขึ้นในที่สุดตามมาด้วยเสียงประตูเปิดช้า ๆ เงาร่างเล็กก้าวเข้ามา เพียงฝันในชุดนักศึกษาที่เปลี่ยนเป็นยับนิดเพราะนั่งรถกลับ ผมยาวสยายปรกไหล่ ใบหน้าซีดเพราะเหนื่อย แต่ดวงตากลับมีแววตื่นตระหนกทันทีที่เห็นเขานั่งอยู่ตรงโซฟาหญิงสาวชะงัก เท้าที่ก้าวเข้ามาเหมือนถูกตรึงทันที มือกำสายกระเป๋าแน่น ความเงียบในห้องกดทับจนแทบหายใจไม่ออกคอปเตอร์หันหน้ามาช้า ๆ ดว
Magbasa pa
PREV
1
...
1213141516
...
21
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status