Accueil / Romance / Brother-in-Law's Wrong Bed / Chapitre 121 - Chapitre 130

Tous les chapitres de : Chapitre 121 - Chapitre 130

180

Chapter 121

-Ava-Namimiss ko na ang buhay sa probinsiya. Namimiss ko ang amoy ng dagat tuwing umaga. Ang sariwang hangin, at ang maliit naming bahay.At higit sa lahat… ang inay. Ang pinakakamahal kong nanay ko.Gustong-gusto ko nang bumalik doon. Gusto ko nang iuwi ang abo niya, at ibalik siya sa lugar na naging tahanan namin. Sa lugar kung saan, kahit kaming dalawa lang ay naging masaya kami.Pero hindi pa puwede. Hindi pa tapos ang misyon ko. Hindi pa napapanagot ang mga taong pumatay sa kanyaHindi pa nila nababayaran ang lahat ng sakit at paghihirap na idinulot nila sa amin. Kaya hindi pa ako maaaring umalis sa lugar kung saan nandoon ang mga taong naghihintay ng paghihiganti ko.Kailangan ko munang makuha ang hustisyang nararapat para sa inay. Kailangan ko munang tiyakin na hindi sila makakatakas sa kanilang mga kasalanan.At kapag natapos ko na ang lahat, iuuwi ko siya sa probinsiyang minsang naging saksi sa pinakamasasaya naming alaala. At sa wakas, makakapagpahinga na rin kaming dalawa

Chapter 122

-Ada-“Kailangan na nating bumalik sa hotel!” isang malakas na sigaw ang narinig ko, at paglingon ko ay nakita ko si Kate, yung babaeng nag-aya sa aming maglaro kagabi.Hindi ko siya pinansin dahil busy ako sa paghahanap kay Daniel. Akala ko nakasunod siya sa amin nina Nicole para mag-ikot sa isla. Salita ako ng salita at kinakausap siya, pero nang walang sumasagot sa akin, lumingon ako sa likod ko at noon ko lang narealize na hindi pala siya sumama sa amin.At lalo akong nanggalaiti nang mapansing wala din sa grupo si Ava.“Ada, let’s go! Balik na tayo sa yate bago pa tayo abutan ng bagyo.” hinila ako ni Nicole pabalik sa dalampasigan kung saan dumaong kanina ang yate na sinakyan namin.Kaya sila nagyayang bumalik na sa hotel ay dahil bigla na lamang dumilim ang kalangitan. Mula sa malayo, makikita ang makakapal na ulap na mabilis na nagtipon-tipon sa himpapawid.Lumalakas na rin ang hangin. Nag-aalala ang driver na baka abutan kami ng bagyo sa isla at hindi na makabalik pa sa hotel.

Chapter 123

-Ava-“Anong gagawin mo sa akin, ha?” sigaw ko kay Daniel nang ibaba niya ako mula sa kanyang pagkakabuhat.Pagkalapat ng mga paa ko sa lupa, agad akong napaatras at napasandal sa malapad at mayabong na puno sa likuran ko. Mahigpit akong humalukipkip nang maramdaman ang kakaibang lamig ng hangin na biglang umikot sa paligid.“Ano namang gagawin ko sa’yo, Ava?” nakangising balik-tanong sa akin ni Daniel. “Are you afraid of me? After I slept beside you last night, natatakot ka pa rin sa akin?”Napakagat ako sa labi habang pinipigilang ipakita ang unti-unting pag-akyat ng kaba sa aking dibdib.Hindi naman ako natatakot kay Daniel dahil alam kong hindi niya ako sasaktan o gagawan ng masama. Sa lahat ng taong maaari kong pagdudahan, isa siya sa mga huling iisipin kong gagawa ng masama sa akin. At kung may gagawin man siya sa akin, siguradong magugustuhan ko din naman ito.Ang kinatatakutan ko ay ang paligid namin.Nasa isang liblib na lugar kami at napapalibutan ng tila walang katapusang m

Chapter 124

-Ava-“Fvck! It’s going to rain!” agad niyang pinulot ang damit ko, at hindi na siya nag-abala pang ipasuot ito sa akin. Binuhat niya akong muli at isinampay sa balikat saka tumakbo palayo at naghanap ng pwede naming masilungan.“Daniel, ano ba! Ibaba mo nga ako. Kaya kong tumakbo!” naiinis na sigaw ko habang kumakawag ang mga paa ko. “Ginagawa mo naman akong bata!”At parang noon niya lang narealize na mas nahihirapan siyang tumakbo kung buhat niya ako dahil mas bumabagal ang kanyang paggalaw.“I’m so sorry.” Ibinaba niya ako sa ilalim ng isang puno ng niyog at agad akong inalalayan upang makatayo nang maayos. Tahimik, pero nagmamadali niyang inayos ang pagkakahook ng aking bra na kinalas niya kanina dahil sa sobrang pagkatakam sa akin.Naiinis na pumaikot ang aking mga mata nang maalala kung paano ako bumigay agad-agad sa paghalik niya lang at paghaplos sa aking katawan.Tahimik kong pinagalitan ang aking sarili at nangakong hindi na ulit ako bibigay sa kanya kahit kailan.Tinulunga

Chapter 125

-Ava-Inalalayan ko si Daniel papasok sa loob ng kuweba, ngunit pagkapasok na pagkapasok namin ay napahinto ako. Bahagyang naningkit ang mga mata ko nang mapansin ang apoy na nagliliyab sa gitna ng kuweba.Halatang hindi ito bagong sindi. Sa paligid nito ay may mga kahoy na nakasalansan, at may ilang gamit na nakakalat na tila palatandaan na may taong matagal nang naninirahan dito.Agad na bumilis ang tibok ng puso ko. Isa lang ang ibig sabihin nito.May nakatira sa loob ng kuweba. At malamang na ang taong iyon ay ang lalaking nasa likod namin ngayon.Dahan-dahan akong napalunok habang nararamdaman ko pa rin ang malamig na dulo ng baril na nakatutok sa likod ng aming mga ulo. Kahit hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang kanyang presensya at ang tahimik ngunit mapanganib na awtoridad na dala niya.Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak ko kay Daniel, at alam kong naramdaman niya iyon dahil pumisil ang kamay niya sa braso ko.Hindi ko alam kung sino ang lalaking nasa likod namin, pero

Chapter 126

-Ava-Kumalas ako sa pagkakayakap kay Daniel at agad na inispeksyon ang kanyang sugat. “May tama ka. Kailangan nating matanggal ang bala.” “But how?” salubong ang kilay na tanong niya. “It’s okay, Ava. I’m fine. Kapag tumila ang ulan, makakalabas na tayo dito at makakabalik na tayo sa hotel. Doon na lang ako magpapagamot. Sigurado din akong hinahanap na tayo nina Marcus.”Huminga siya ng malalim bago inilabas ang kanyang cellphone mula sa loob ng kanyang bulsa. Itinaas niya iyon at paikot-ikot na sinubukang humanap ng signal.Ilang segundo siyang tahimik bago napailing. “Walang signal dito.”Habang abala siya sa kanyang cellphone, dahan-dahan akong gumapang palapit sa lalaking walang malay na nakahandusay malapit sa apoy. Agad kong napansin ang mahabang baril na nakahiga sa tabi nito.Kinuha ko iyon at maingat na iniabot ito kay Daniel.“Marunong ka bang gumamit niyan?” tanong ko sa kanya, at hindi na ako nagulat nang tumango siya. “Saan ka natuto?”“I took a few firing range lessons

Chapter 127

-Ava-Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Dinampot ko ang kutsilyong kumikislap ang talim sa liwanag ng apoy at mabilis na lumapit sa lalaki. Bago pa siya makapag-react, buong lakas kong ibinaon iyon sa kanyang balikat.“Aaaahhh!” Napasigaw siya sa tindi ng sakit, at agad bumulwak ang dugo mula sa sugat niya.At noon lang ako tuluyang nakaramdam ng takot. Nanginginig ang mga kamay ko habang napapaatras at nakatitig sa kutsilyong nakabaon pa rin sa kanyang balikat. Ang gusto ko lang naman ay iligtas si Daniel. Wala akong balak patayin ang lalaking ito.Ngunit sa sobrang takot ko na may mangyaring masama kay Daniel, mukhang napalalim yata ang pagkakabaon ko ng patalim.Napaatras akong muli, at nanlaki ang mga mata ko habang pinagmamasdan ang dugong mabilis na kumalat sa kanyang damit.Hindi ko inaasahang magagawa ko iyon. Hindi ko inasahang aabot ako sa puntong sasaksak ako ng isang tao.“Walanghiya kang babae ka!” galit na galit niyang sigaw habang hawak ang kutsilyo sa kanyang balikat

Chapter 128

-Ava-Bago pa ako muling makapagsalita, itinaas niya ang aking baba at marahang dumampi ang kanyang mga labi sa akin sa isang mabilis ngunit malambing na halik.Naramdaman kong lalong bumilis ang pagtibok ng puso ko. Mukhang nasasanay na siyang humalik-halik sa akin ah. Mukhang nakakalimutan niyang kasal pa sila ng kakambal ko.Pero kasalanan ko din naman dahil pumapayag ako.“Magaling kasi ang nurse ko,” pagbibiro niya pa, at napairap ako, pero hindi ko napigilang ngumiti.“Talaga lang, ha?” namumula ang mukhang saad ko.“Of course.” Hinawakan niya ang kamay kong nasa pisngi niya at marahang hinalikan ang palad ko. “Where did you learn to take care of a bullet wound that way, hmm?”“Natutunan ko lang mula sa kaibigan ko.” sagot ko, bago ko binawi ang kamay kong hawak pa rin niya. “Sorry kung nasaktan kita. Maiimpeksiyon kasi ang sugat mo kapag hindi natin natanggal ang bala. Hindi kita pwedeng pabayaang mamatay dito, Daniel.”Lumambot ang ekspresyon ng kanyang mukha.“I should thank

Chapter 129

-Daniel-“Siyempre, sino ba ang importanteng tao sa atin, di ba ikaw? Mas concern sila sa’yo, malamang babalikan ka nila. At ako? Sino ba naman ako para pag-aksayahan nila ng panahon?” Habang pinapanood ko si Ava na papalayo sa akin, hindi ko alam pero parang ako ang nasaktan sa sinabi niya. Naalala ko na naman ‘yung mga panahong nasaksihan ko kung paano siya saktan ng tatay nila ni Ada.Ako man ay nagtataka din kung bakit hindi pantay ang pagtrato ni Ricky sa kambal, eh pareho naman niyang anak ang mga ito. The favoritism was impossible to miss.Time and time again, I noticed how much more attention and consideration he gave Ada, while Ava was often treated as an afterthought, as though her presence barely mattered to him.Dahil ba sa kanya lumaki si Ada? Was it because she was the daughter he knew best, the one whose childhood memories he had witnessed firsthand? Or baka dahil kakaibang babae si Ava? Palaban. Matapang. Unlike Ada, Ava wasn't afraid to challenge him. She spoke her

Chapter 130

-Ava-“They’re here.” matamlay na sa saad ni Daniel, at nakataas ang kilay na nilingon ko siya.Bakit siya malungkot? Bakit mukhang hindi siya masaya na makakabalik na kami sa hotel? Napatingin akong muli sa sugat niya. Ah… baka masakit pa yung sugat niya kaya siya matamlay.“Sobrang nag-alala sa’yo ang asawa mo. Sabi ko sa’yo hindi ‘yan titigil hangga’t hindi ka nahahanap eh.” komento ko, kahit wala naman akong sinasabi.Napakagat-labi tuloy ako nang samaan niya ako ng tingin.“Halika na, Daniel. Kailangang matignan ng doktor ang sugat mo para magamot ito at para hindi tuluyang maimpeksyon.” hinawakan ko siya sa kamay, pero hindi ko namalayang nakababa na pala si Ada mula sa helicopter at nakalapit na siya sa amin.Agad niyang tinapik ang kamay ko palayo at saka niyakap ng mahigpit si Daniel. “What happened to you? Bakit ka may sugat sa balikat? Sinong gumawa nito sa’yo?” sunod-sunod na tanong niya, at muling ibinaon ang mukha sa dibd!b ng kanyang asawa.Hindi ko naiwasang paikutin

Dernier

...

...

Suivant

Scanner le code pour lire sur l'application

DMCA.com Protection Status