Semua Bab สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย : Bab 61 - Bab 70

หลังจากนั้นผ่านไปร่วมสองเดือน งานแต่งก็ใกล้เข้ามาหลังจากที่กำหนดวันงาน แม่ของธีร์มาหาขนมหวานที่เพ้นท์เฮ้าส์ทุกวัน แทบจะกินนอนอยู่ด้วยกันที่นี่ เพียงเพราะต้องพูดคุยเรื่องงาน ชุด ของชำร่วย ธีมงานแต่ง และอะไรต่อมิอะไรต่างๆ ที่ธีร์ยกให้ขนมหวานเป็นฝ่ายเลือกตามใจ เธอและแม่ของเขาจึงได้นัดเจอกันทุกวันแบบนี้“ทำไมเธอถึงไม่ชอบชุดแบบนี้ล่ะขนม ฉันว่ามันสวยดีนะ” คุณหญิงชี้ไปที่ชุดชุดนึงในแคตตาล็อกที่เอามานั่งเลือกกัน เป็นชุดใหญ่ฟูฟ่อง ใส่แล้วน่าจะสวยไม่น้อยเลย แต่ขนมหวานไม่ได้สนใจเพราะที่เธอดูเอาไว้มันอีกแบบ“มันใหญ่ไปค่ะ ขนมไม่ชอบใหญ่ๆ”“เธอชอบชุดเรียบๆ เหรอ?”“ค่ะ ขนมชอบชุดแบบไม่ฟูมาก ใส่แล้วไม่หนักตัว”“งั้นก็ดูแบบเล่มนี้นะ ต้องเลือกไว้หลายๆ แบบ จากนั้นก็มานั่งเลือกอีกที แต่ต้องเลือกไว้สองชุดนะ สำหรับงานเช้าแล้วก็งานเลี้ยงช่วงค่ำด้วย” ขนมหวานพยักหน้าตอบรับก่อนจะช่วยกันเลือกชุดจนมันเหลือตัวเลือกน้อยเต็มทีแล้ว“แล้วธีร์ล่ะ เขาควรใส่ชุดแบบไหน เธอได้เลือกไว้ไหม?”“ธีร์เป็นคนผิวขาว ตัวสูง ใส่ชุดอะไรก็ดูดีค่ะ”“งั้นเหรอ”“ตอนเช้าใส่ชุดสีขาวให้มันเข้ากับชุดเจ้าสาว ส่วนตอนค่ำก็เป็นชุดสบายๆ แบบเสื้อ

หลายเดือนต่อมามหาวิทยาลัยเอกชนxx วันงานรับปริญญาและแล้ววันนี้ก็มาถึง ขนมหวานเคี่ยวเข็ญให้ธีร์เข้ามาเรียนแทบทุกวัน เพราะกลัวว่าเขาจะเรียนไม่จบพร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ ถึงเขาจะมีงานทำที่มั่นคง ดูแลลูกและภรรยาได้ แต่เธอก็ไม่ได้อยากให้เขาเสียการเรียนไปเปล่าๆ เริ่มต้นใหม่มันไม่ยากหรอก แต่มันก็เสียเวลาพอสมควรเลยโตแล้วแต่กลับต้องบังคับเหมือนเด็กน้อยเลย ครืด ครืด ครืดสายเรียกเข้า >>> ธีร์“ฮัลโหลธีร์ ว่าไง”( พี่ครับ พี่มาหรือยังครับ ) “กำลังไปนะธีร์ ใจเย็นๆ สิ ฉันเผื่อเวลามาตั้งเยอะนะ ทันอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง”( ครับ ผมรออยู่นะครับ รักพี่นะครับ จุ๊บๆ )ขนมหวานกดวางสายก่อนจะหันไปเร่งคนขับรถให้เพิ่มความเร็วขึ้นอีกนิด เพราะอีกฝ่ายใจร้อนโทรตามเธอตั้งหลายสายแล้ว ไม่รู้จะเร่งอะไรขนาดนั้น ยังไงเธอก็ไปทันอยู่แล้วล่ะไม่นานนักก็มาถึงมหาลัยขนมหวานรีบเดินเข้าไปในทันทีพร้อมกับลูกชายที่เดินจูงมือมาด้วยกัน ธีโน่เมื่อได้เห็นผู้เป็นพ่อก็ร้องเรียกด้วยความดีใจ ก่อนที่ธีร์นั้นจะรีบเดินเข้ามาอุ้ม“หล่อจังเลยครับลูกพ่อ”“เร่งจังเลยนะ บอกแล้วไงว่ามาทัน”“ขอโทษคร้าบ ผมอยากให้พี่มาเร็วๆ”“ฉันไม่ได้ตัวคนเดีย

@วันถัดมาเมื่อวานก็ได้ทำกันตามระเบียบ และตกเย็นก็ได้ไปรับเจ้าลูกชายตัวแสบที่ไปเล่นอยู่ที่บ้านของคุณย่า ยังดีที่ความสัมพันธ์เร่าร้อนนั้นมันจบลงเร็ว ถึงจะหลายครั้ง แต่เพราะไม่ได้มีอะไรกันนาน ทุกอย่างมันก็เลยรวดเร็วไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำเอาขนมหวานถึงกับเพลียไปเลยเหมือนกัน “มองอะไรนักหนา มองแล้วยิ้มอยู่นั่นแหละ” มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะทัก เพราะธีร์เอาแต่มองเธออยู่นั่น ไม่ขยับไปมองที่อื่น ไม่ละสายตาไปไหน จ้องจนถลอกได้แล้วมั้งน่ะ“มองคนสวยไงครับ”“ไม่ต้องมาปากหวานเลยนะ ฉันยังไม่ได้จัดการนายเรื่องรอยเลย”ขนมหวานมองตาแข็ง เพราะเมื่อวานไม่ได้มีแค่เซ็กซ์กันอย่างเดียวน่ะสิ เขาเล่นทำรอยเอาไว้เต็มตัวของเธอเลย ทั้งที่บอกแล้วว่าอย่าทำ รอยมันเห็นง่าย ถามว่าฟังไหม ก็ไม่เลย สภาพเธอตอนที่เห็นตัวเองมันแทบจะปรี๊ดออกมาให้ได้“เดี๋ยวก็หายน่า พี่อย่าหน้าบูดใส่ผมสิ เราเป็นสามีภรรยากันนะครับ จะอายใคร?”“ไม่อายใครหรอก จิ๊!!” สุดท้ายขนมหวานก็เถียงอะไรไม่ออก ก็จริงอยู่ที่เป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่เธอก็อายอยู่ดี เพราะตามตัวมีแต่ร่องรอยจากเรื่องอย่างว่า“เอาน่าครับ เดี๋ยวมันก็หายแล้วครับ”“งดอีกสักเดือนหรอก เอาให

@ในเวลาต่อมาสนามบินประเทศไทยครอบครัวของธีร์กำลังเดินทางไปเที่ยวต่างประเทศตามกำหนดเวลาที่ธีร์วางเอาไว้ และดูเหมือนว่าเที่ยวครั้งนี้จะค่อนข้างนาน กินเวลาเป็นเดือนๆ ได้เลย เพราะธีร์บอกแล้วว่าจะเดินทางไปกันหลายๆ ที่ และก็แน่นอนว่าคนที่ตื่นเต้นในการเดินทางนี้มากที่สุดก็คือ ธีโน่ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เด็กน้อยจะมีความตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ออกไปเที่ยวนอกบ้าน และครั้งนี้ก็ได้ไปเที่ยวไกลกว่าครั้งไหนๆ ได้ขึ้นเครื่องบินด้วย“พี่ครับ รักพี่นะครับ” ธีร์โน้มตัวลงมาพูดกระซิบข้างหูเบาๆ“อะไรของนายเนี่ย มาอารมณ์ไหน” ขนมหวานหันไปถามพร้อมกับมองไปรอบๆ ตัวเองขณะที่คนกำลังพลุกพล่านเตรียมที่จะขึ้นเครื่องไม่ต่างอะไรจากพวกเธอ “อายเขานะ”“อายทำไมครับ ไม่ดีเหรอ แสดงความรักต่อกัน ผมไม่ได้ทำไม่ดีสักหน่อยนะครับ” ธีร์เถียง เพราะเขาจะบอกว่า เขาก็แค่บอกรัก ไม่ได้ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมกับสถานที่สักหน่อย แต่ที่เธอว่าอายเขา ก็เพราะธีร์เล่นบอกรักกลางสนามบินนี่แหละ ชอบมีอะไรให้เดาไม่ออกอยู่เรื่อยเลย ว่าจะชินนะ แต่เอาจริงก็ไม่ชินได้สักทีเหมือนกัน“คุณแม่บอกว่า ปกตินายไม่เคยเคยชวนท่านออกไปไหนเลย แต่นี่กลับซื้อตั๋วพาไปเที่ยว ม

ตกกลางคืนวันเดียวกัน“นี่ธีร์ ฉันว่าเราไปรับลูกมานอนด้วยดีกว่ามั้ย” ขนมหวานเอ่ยถาม หลังจากที่เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องน้ำหมาดๆ ในใจนึกกังวลเรื่องลูกชาย เพราะกลัวว่าคุณหญิงจะนอนไม่หลับเพราะถูกหลานชายนั้นแผงฤทธิ์ใส่“ไม่ต้องหรอกครับ แม่บอกว่าเอาอยู่ก็คือเอาอยู่สิครับ พี่จะกลัวทำไม”“กลัวสิ ลูกเราเหมือนใครซะที่ไหน ฉันกลัวว่าคุณแม่จะไม่ได้นอนน่ะ พรุ่งนี้มีไปนอกเมืองกันอีก จะไม่มีแรงเอา”“ก็ไม่แปลกนะ เลี้ยงหลานก็แบบนี้แหละครับ”“......” ขนมหวานหันมองด้วยความไม่เข้าใจ ทำไมธีร์ถึงดูพูดแปลกๆ แบบนี้ เหมือนมีแผนอะไร“นายพูดแปลกๆ นะธีร์ ตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว”“แปลกยังไงครับ ผมก็ปกตินะครับ พี่น่ะมั่วแล้วครับ”ไม่รู้สิ ขนมหวานรู้สึกแปลกๆ กับการกระทำ คำพูดนี้ ก็จริงอยู่ที่เธอเห็นด้วย แต่พอได้คิดก็เริ่มเป็นห่วงขึ้นมา ก็เลยมีความคิดอยากจะรับลูกชายมานอนด้วยเองก็เท่านั้นแต่เขาแปลกไป มันต้องมีอะไรแน่ๆ เซ้นส์ของเธอมันบอกอย่างนั้น“ธีร์....” เสียงนั้นเข้มข้นจริงจัง ทำเอาเจ้าของชื่อถึงกับขนลุกวาบเหมือนหนาวยันขั้นหัวใจไปชั่วขณะ “นายมีแผนอะไร?”“ปะ เปล่าครับ ไม่มีหรอก”“นายก็รู้ว่าปิดฉันไม่ได้หรอก บอกมานะ จะบอ