Lahat ng Kabanata ng AFTER BEING DUMPED BY THE SCUM, I MARRIED THE RICHEST MAN IN: Kabanata 41 - Kabanata 50

Ang dating tahanan ng pamilya Aquino ay bihirang mapuno ng masayang atmospera. Ngunit sa gabing iyon ay tila kakaiba ang ihip ng hangin. Mula pa lamang sa pagpasok sa mansyon ay makikita na ang kasiyahang hindi maitago ni Jun Aquino. Kahit ang mga kasambahay ay tila mas maingat at masigla sa kanilang pagkilos. Ang matandang lalaki ay nakaupo sa pinakapunong upuan sa hapag-kainan habang paulit-ulit na hinihimas ang kaniyang prayer beads. Para sa kaniyamay ang araw na iyon ay isa sa pinakamagandang araw sa mga nagdaang taon. Pagkatapos ng lahat ay ang pinakamahalagang layunin niya ay tila malapit nang matupad. Ang alyansa sa pagitan ng pamilya nila at pamilya Mendoza. At ang susi sa lahat ng iyon ay walang iba kundi si Beatrice. "Beatrice," masayang saad ng matanda habang nakangiti, "I didn't expect you to have some tricks up your sleeve. You managed to take down Ezekiel, such a tough nut, so quickly." Maraming nakangiting mukha ang nakapaligid sa mesa. Ngunit si Beatrice laman

Napatitig si Beatrice sa nagngangalit na mukha ng lalaki. May kung anong pagkalito sa kanyang mga mata, tila hindi niya maunawaan kung bakit ganoon na lamang ang reaksiyon nito. Ezekiel's jaw tightened. Ang mga mata nitong madilim ay puno ng galit at pag-aalala habang nakatitig sa kanya. “Do you want to die?” Bawat salita ay binigkas nito nang mabagal at malinaw. Parang isang matalim na talim na dumiretso sa kanyang dibdib. Die. Biglang sumagi sa isip niya ang eksenang pilit niyang kinakalimutan sa loob ng maraming taon. Ang kanyang ina. Ang pagbagsak nito mula sa mataas na gusali. Ang duguang katawan nito sa harapan niya. Ang sigaw niyang walang nakarinig. Namutla si Beatrice. Nanginig ang kanyang buong katawan. Hindi niya namalayang nawalan siya ng lakas hanggang sa maramdaman niyang may humila sa kanya. Hindi alintana ni Ezekiel na pareho silang basang-basa. Mariin siya nitong niyakap. Isang braso ang pumalibot sa kanyang likod habang ang isa ay maingat na sumuport

Hindi pa rin nawawala ang tama ng sariling mga salita kay Benedict.Parang isang boomerang na siya mismo ang naghagis noon, ngunit ngayo'y bumalik upang tumarak nang buong lakas sa sarili niyang dibdib.Noong unang dumating si Ezekiel sa Batangas ay ilang beses siyang tinanong nito kung nais ba niyang isama ang kasintahan niya.At sa bawat pagkakataon ay pareho lamang ang isinagot niya.Malamig.Walang pakialam.Parang walang halaga."We're just playing around."Akala niya noon ay may sapat pa siyang oras.Akala niya hindi kailanman mawawala si Beatrice.Ngunit ngayon, habang nakikita niya itong nakatayo sa tabi ng ibang lalaki, sa tabi mismo ng sarili niyang tiyuhin ay doon niya lubos na naunawaan kung gaano siya naging hangal.Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi.Unti-unti siyang napayuko.Namumula ang kanyang mga mata."Uncle..."Bahagyang nanginig ang kanyang tinig."What if I regret it?"Tahimik na tumingin si Ezekiel sa kanya.Walang awa."Benedict," malamig ni

Hindi agad nakasagot si Beatrice.Parang ilang segundo munang tumigil ang kanyang isip bago tuluyang naunawaan ang sinabi ng lalaki.“Choose me?”Ang mga salitang iyon ay paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isipan.Sa buong buhay niya ay maraming tao ang humingi ng tulong, pabor, at sakripisyo mula sa kanya. Ngunit walang sinuman ang tumingin sa kanya nang ganoon kaseryoso habang sinasabing piliin siya.Si Ezekiel ay bahagyang sumandal sa kanyang upuan at mahinahong tumingin sa kanya.“I’m looking for a personal assistant. Are you interested, Mrs. Mendoza?”Napakurap si Beatrice.Personal assistant?Hindi niya alam kung dapat siyang matawa o mag-alala.Kung pagbabasehan ang paraan ng lalaki sa paghawak ng mga dokumentong nakakalat sa mesa nito ay hindi ito mukhang kulang sa assistant. Sa katunayan ay mukhang napakahusay nitong pinapatakbo ang buong kumpanya.Ang problema yata nito ay hindi assistant kundi asawa.O marahil isang taong mananatili sa tabi niya.Sa mundong ginagalawan

Ang boses ni Ezekiel ay hindi naman malakas ngunit sapat iyon upang patahimikin ang buong silid.Parang malamig na hanging nagmumula sa gitna ng isang mabagsik na snowstorm, tahimik ngunit mabigat, unti-unting bumabalot sa bawat sulok ng bulwagan. Walang sigaw. Walang pagbabanta.Ngunit ang presensiya niya lamang ay sapat na upang magpabago ng atmospera.Naramdaman ni Beatrice ang bahagyang paninigas ng katawan ng mga taong nasa paligid nila.Maging siya ay nakaramdam ng kakaibang lamig na gumapang sa kanyang likuran.Dahan-dahan siyang napatingala.Ang una niyang nakita ay ang matigas na linya ng panga ni Ezekiel.Mahigpit.Kontrolado.At halatang galit.Sa loob ng maraming taon ay walang sinuman ang kailanman tumayo para sa kanya sa loob ng pamilyang ito.Kaya naman sa sandaling iyon ay hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman.Walang nakapaghanda sa biglaang pagdating ng lalaki.Lalo nang walang nakapaghanda sa paraan ng pagprotekta nito sa kanya.Para bang siya ang pin