Lahat ng Kabanata ng Huwag Mo Akong Balikan, Atty: Kabanata 21 - Kabanata 30

Hindi na pareho ang lahat.Simula noong gabing iyon—wala nang malinaw na linya sa pagitan ng tama at mali.Dalawang mundo na ang ginagalawan ni Mara.At pareho—handa siyang lunukin.Sa umaga—siya ang tahimik na assistant ni Rafael.Organisado.Propesyonal.Kontrolado.Sa gabi—ibang tao siya.“Mara.”Napalingon siya.Nakatayo sa madilim na parking area ang lalaking naka-suit.Parehong lalaki na nakita ni Rafael sa mga larawan.“Late ka,” sabi nito.“May problema,” sagot niya.“Alam ko.”Tahimik.Lumapit ito.“Lumalala na,” dagdag nito.“Alam na niya,” bulong ni Mara.Sandaling katahimikan.“At ikaw?” tanong ng lalaki.Huminga siya nang malalim.“Hindi pa niya alam ang lahat.”“Pero malapit na.”Hindi siya sumagot.Dahil pareho nilang alam—isang mali na lang—tapos na ang lahat.“Miss Mara?”Nagising siya mula sa iniisip.Nasa opisina na siya.“At nandito na po si Sir.”Tumango siya.Pero bago siya makalakad—napahinto siya.Kaya mo ‘to.Pagpasok niya sa opisina—nakatayo si Rafael

Hindi naging tahimik ang mga sumunod na araw.Kahit pilit kontrolado ni Rafael ang sitwasyon—kahit pinatahimik niya ang board—kahit pinrotektahan niya si Mara—Hindi na maibabalik ang dati.Sa bawat tingin ng tao kay Mara—may duda na.Sa bawat kilos ni Rafael—may nakabantay na.At sa pagitan nila—may lamat na.“Mara.”Napahinto siya.Si Rafael.Nakatayo sa likod niya.Tahimik.Pero hindi kalmado.“Sumama ka sa’kin.”Hindi siya nagtanong.Sumunod siya.Pagpasok nila sa private office—agad niyang naramdaman ang bigat ng hangin.Sarado ang pinto.Tahimik ang paligid.“At gaano pa karami ang hindi mo sinasabi?”Diretso.Nanlaki ang mga mata ni Mara.“Rafael—”“Huwag.”Putol agad.“Hindi ako nagtatanong para makipaglaro.”Mas mababa ang boses.Mas malamig.“At hindi na ako magtitiis sa kalahating katotohanan.”Tahimik.Alam niyang darating ito.Pero hindi niya inaasahan na ganito kabilis.“May mga bagay na hindi ko pa pwedeng sabihin,” sagot niya.“At bakit?”Isang hakbang ang nilapi

Hindi na si Mara ang dating Mara.Hindi na siya yung babaeng nanginginig sa harap ni Rafael.Hindi na siya yung umiiyak sa bawat sakit na nararamdaman niya.Ngayon—iba na.Mas tahimik.Mas malamig.Mas delikado.“Mara, sigurado ka ba dito?”Napatingin siya sa lalaking naka-suit.Hindi siya sumagot agad.Sa halip—tinitigan niya lang ang mga dokumento sa harap niya.Mga ebidensya.Mga pangalan.Mga lihim.Lahat—handa na.“At kung hindi ngayon…” mahina niyang sabi“…kailan pa?”Tahimik.At doon—nagsimula ang unang hakbang.Sa kabilang banda—hindi rin nagpapahuli si Rafael.“Sir, kumpleto na po ang initial report.”Tahimik niyang kinuha ang folder.At habang binabasa niya—unti-unting nagdidilim ang mukha niya.“Confirmed?”“Yes, sir.”Tahimik.“At lahat ng ito… konektado sa kanya?”Sandaling katahimikan.“…Yes, sir.”Doon niya napakuyom ang kamao niya.Hindi siya galit.Mas malala.Kontrolado.At kapag ganun si Rafael—mas mapanganib siya.“Continue digging.”Diretso.“Walang ititir

Hindi lahat ng laban—may pagkakataong umatras.At minsan—kapag masyado ka nang malayo—wala ka nang babalikan.Ganun na si Mara.Nakatayo siya sa gitna ng conference room.Tahimik.Pero sa harap niya—mga taong handang sumuporta.“Ready na lahat,” sabi ng lalaking naka-suit.Tumango siya.Ito na ang susunod na hakbang.Mas malaki.Mas delikado.“Once we release this…”Tumigil ito sandali.“…hindi lang kumpanya ang matatamaan.”Tahimik.“Kundi pamilya.”Nanlaki ang mga mata ng iba.Pero si Mara—hindi na kumurap.“Gawin natin.”Mahina.Pero buo.Sa kabilang banda—hindi rin natutulog ang galaw ni Rafael.“Sir, may bagong impormasyon.”Tinignan niya ang file.At sa unang pahina pa lang—may kumirot na agad.“Source?”“Confidential po, pero—”“Pero?”“May connection sa… pamilya niyo.”Tahimik.At doon—unang beses siyang napahinto.“Explain.”Mas mababa ang boses niya.Mas delikado.“May internal involvement daw po…”Huminto ang staff.“…sa nangyari sa ama ni Miss Mara.”Tumigil ang mu

Hindi na tahimik ang mundo ni Rafael.Simula nang lumabas ang balita—simula nang masangkot ang pamilya niya—wala nang maayos.At sa unang pagkakataon—hindi niya alam kung sino ang kakampi.“Sir… kumpleto na po.”Tahimik siyang nakaupo sa opisina.Nakatingin sa isang makapal na folder.Hindi pa niya binubuksan.Parang kapag ginawa niya—may tuluyang magbabago.“Leave it.”Diretso.At nang makaalis ang staff—dahan-dahan niyang kinuha ang file.Huminga siya nang malalim.At binuksan.Unang pahina—pangalan ng kumpanya.Pangalawa—mga transaksyon.Pangatlo—Nanlaki ang mga mata niya.“Impossible…”Mahina niyang bulong.Doon—nakasulat ang pangalan ng ama niya.At ang detalye ng isang insidente.Isang “aksidente.”Na hindi pala aksidente.Unti-unti niyang binasa ang laman.Mga utos.Mga pirma.Mga koneksyon.At sa dulo—isang pangalan.Ama ni Mara.Tumigil ang mundo ni Rafael.Hindi niya inaasahan.Hindi niya gustong paniwalaan.Pero malinaw.Diretso.At hindi na maitatanggi.“Damn it…