บททั้งหมดของ First Love น้องพี่ที่รัก: บทที่ 61 - บทที่ 70

“แต่คุณก็รู้ลีนา... ที่ผ่านมาผมยอมคบหากับคุณ ก็เพื่อรักษาความลับเรื่องของผมกับปรานไหมเท่านั้น” ภัคพงศ์แกะมือเรียวออกจากแขนเสื้ออย่างไร้เยื่อใย แววตาคมกริบคู่เดิมที่เคยสาดประกายเพลิงรักบัดนี้ว่างเปล่าและมืดมนจนน่ากลัว“ตอนนี้ทุกอย่างมันพังหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรให้ต้องปิดบังอีก... เราจบกันแค่นี้เถอะ”“ไม่นะภัค! ลีนาไม่ยอม...” หญิงสาวครางประท้วงเสียงสั่น ร่างอวบอัดเบียดเสียดเข้าหาทรวงอกกว้างอย่างพยายามออดอ้อน หล่อนจงใจใช้เนื้อสาวส่วนเว้าส่วนโค้งแผ่ไออุ่นบดเบียด หวังปลุกเร้าอารมณ์ดิบและความใคร่ที่เคยคุ้นชินให้ฟื้นคืนกลับมา“ลีนาไปอยู่กับคุณที่ภูเก็ตได้มั้ยคะ ให้ลีนาตามไปดูแลคุณ... ไปเป็นที่ระบายอารมณ์ให้คุณเหมือนเดิมก็ได้” เธอบอกอย่างไม่อาย แม้เขาไม่เคยให้สถานะคำว่าแฟนหรือคนรักกับเธอเลย แต่เธอก็พร้อมจะยินยอมไปอยู่กับเขา“อย่าเลยลีนา... ผมไม่ได้จะไปภูเก็ต”“อ้าว! แล้วคุณจะไปไหนคะ” ลีนาเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก“ผมจะไปตามทางของผม คุณอย่าเอาชีวิตมาลำบากกับคนอย่างผมเลย เรื่องระหว่างเราขอให้มันจบลงแค่นี้ อีกอย่างตอนนี้ผมเป็นแค่ผู้ชายที่เหลือแต่ตัว ไม่มีตำแหน่งผู้บริหาร ไม่มีเงินทองมากมายที่คอยด

ทรวงอกอวบหยุ่นสะบัดไหวตามแรงขยับ เอกวุฒิซีดปากครางกระหึ่ม สองมือแกร่งบีบเค้นสะโพกมนแฝงกายตอกอัดสวนสะโพกขึ้นรับอย่างดุดัน บทเพลงกามารมณ์อันเร่าร้อนทว่าแฝงความป่าเถื่อนดำเนินไปอย่างซาบซ่านทั้งสองโรมรันพันตูคลุกเคล้าซับเหงื่อของกันและกัน จวบจนกระทั่งจังหวะสุดท้ายที่รัวเร็วและรุนแรง เอกวุฒิกระแทกกระทั้นเน้นย้ำเข้าสู่ส่วนลึกสุดขีด ร่างหนากระตุกเกร็งพลางปลดปล่อยหยาดน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ร่างกายของภรรยาทุกหยาดหยด ก่อนจะฟุบหน้าลงกับอกอวบ ปล่อยให้บทเพลงรักสิ้นสุดลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบและเสียงหายใจหอบถี่ของคนสองคนบนเตียงกว้างเมื่อเสร็จสมอารมณ์หมาย เอกวุฒิถอนกายออกพลางแค่นยิ้มเยาะมองร่างที่สั่นเทาของภรรยา ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำร้ายจิตใจของปราณี“ก็เป็นเพราะคุณไม่ยอมปรนนิบัติผมเหมือนแต่ก่อนไง... ผมถึงต้องออกไปมีคนอื่นข้างนอก!”“แค่คุณคนเดียวฉันก็พอจะรับไหวหรอกค่ะ แต่คนอื่นที่เป็นใครก็ไม่รู้คุณจะให้ฉันรับได้ยังไงกัน”“แต่ทุกครั้งคุณก็สนุกนิ ไม่เห็นคุณต่อว่าผมเลยสักคำ”“เอาเถอะค่ะ เราอย่าเถียงกันเรื่องนี้เลย ถ้าคุณยอมที่จะยกเลิกงานแต่งระหว่างภีมภวัตกับลูกสาวของเรา ฉันจะยอมตามใจคุณทุกอย่าง”“เพื่อ

ริมฝีปากร้อนผ่าวจึงถอดถอนออกแล้วกดจูบลงบนพวงแก้มนุ่มแรง ๆ ซ้ำ ๆ ก่อนจะเลียไล้ลงต่ำสู่ลำคอระหง ลากลิ้นอุ่นชื้นขึ้นลงจนสาวสวยขนลุกเกรียวไปทั่วทั้งร่างด้วยความรู้สึกที่ตีรวนภีมภวัตพาร่างบางก้าวถอยหลังช้า ๆ ก่อนจะใช้แผ่นหลังดันผลักประตูห้องน้ำเบา ๆ แล้วพาร่างบางก้าวผ่านธรณีประตูเข้าไปสู่พื้นที่ส่วนตัว สองมือหนาช้อนอุ้มร่างอ้อนแอ้นขึ้นไปนั่งบนขอบอ่างล้างหน้าริมฝีปากหนาจุมพิตเรียกร้องเอาแต่ใจ ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วร่างนุ่มหยุ่น ปรานไหมช่างมีสัดส่วนความเป็นสาวที่งดงามผุดผาด ทั้งทรวงอกบนและสะโพกด้านล่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ ทรวงอกอวบที่ถูกมือใหญ่บีบเคล้นเค้นคลึงอย่างหนักหน่วงแทบจะผลิบานอบอวลตอบสนองสัมผัสร้อนแรงได้อย่างดีเยี่ยมมืออีกข้างลูบไล้ต่ำลงมาตามต้นขาเรียวเนียนสวย กางเกงตัวสั้นถูกปลดเชือกผูกออกอย่างรวดเร็วจนหลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่ด้านล่าง บรรยากาศในห้องน้ำอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งกามารมณ์ ที่มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้น ก่อนที่ภีมภวัตจะจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอให้ตั้งชันแยกออกกว้าง แล้วก้มใบหน้าคมคายลงไปดูดกลืนความฉ่ำหวานจากร่องสวาทเบื้องล่างอย่างย่ามใจ ยัดเยียดรอยมลทินฝังลึกซ้ำลงบนร

“ภีม... ใกล้เสร็จยัง” หล่อนถามเสียงสั่น พยายามวอนขอจุดจบของนรกขุมนี้“อีกนิดเดียวไหมจ๋า...”“ไหมขึ้นให้ภีมได้มั้ย” ภีมภวัตเอ่ยขอ หวังให้เธอเป็นฝ่ายควบคุมบ้าง เพื่อยึดเวลาร่วมรักออกไป“ม่ายย!!!... นี่มันในห้องน้ำนะภีม” หญิงสาวเอ่ยท้วงเมื่อเห็นเขาทำท่าจะปฏิเสธ“นิดเดียว....น่านะ... ภีมจะได้เสร็จเร็ว ๆ ไง เดี๋ยวภีมนอนที่พื้นห้องน้ำเอง”“ก็ได้ ๆ... เร็ว ๆ นะ” ปรานไหมจำใจพยักหน้ารับคำ ภีมภวัตรีบทรุดกายลงนอนราบบนพื้นห้องน้ำทันที“นั่งลงมาสิ...ไหม” เขารีบบอกเมื่อเห็นเธอยืนจ้องมองโดยไม่กล้าทำอะไร มือหนารีบจับตรึงสะโพกมนเอาไว้ขณะที่หญิงสาวตวัดขาเรียวขึ้นคร่อมทับ มือเรียวขยับแก่นกายให้มาจดจ่อตรงร่องสวาทอันชุ่มฉ่ำ แต่ทันใดนั้นมือหนาก็รั้งสะโพกจนแท่งรักอันเข้าไปจนลึกอย่างรวดเร็ว“โอ๊ยยย!!! ภีม!!!...ทำไมทำอย่างนี้ อร๊ายยย หยุดก่อน จะให้ไหมทำเองไม่ใช่เหรอ อื้มมมม อยู่นิ่ง ๆ สิ เดี๋ยวไหมทำเอง” ปรานไหมนิ่วหน้าเมื่อความใหญ่โตสอดแทรกเข้ามาจนสุดทาง หล่อนเริ่มขยับโยกย้ายสะโพกกลึงมน บดเบียดตัวตนของเขาเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน“ก็ไหมช้าอะ ไม่ทันใจภีมเลย แรงกว่านี้อีก อ่าร์!!!! ซ

“ซี๊ดดด อร๊ออยย คุณลุง... อื้มมม”ปลายลิ้นสากและเปียกชื้นของเสี่ยทรงพลสร้างความเสียวซ่านรัญจวนจนเด็กสาวอย่างตุ๊กตาต้องแอ่นสะโพกมนรับสัมผัสอย่างลืมตัว สลับสับเปลี่ยนไปกับการที่ลีนายังคงรูดรั้งแกนกายใหญ่โตของชายรุ่นใหญ่ด้วยฝ่ามือและเรียวปากอุ่นอย่างต่อเนื่องเพื่อกระตุ้นตัณหา“ลีนา... หนูขึ้นโยกได้แล้วลูก!” ทรงพลผละใบหน้าออกจากร่องสาวของตุ๊กตา พลางส่งเสียงแหบพร่าอย่างกระหายในรสกามลีนาสะกดกลั้นความสูญเสียและศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำ จัดแจงแยกขาคลานขึ้นคร่อมทับบนหน้าขาแกร่ง จับแกนกายร้อนระอุที่ตั้งชันเต็มคราบจ่อเข้าที่ปากทางรักของตนเอง ก่อนจะกดสะโพกมนกลึงกลืนกินความใหญ่โตให้จมหายเข้ามาในส่วนลึกรวดเดียวจนสุดโคน“โอ๊ยยย... ซี้ด... เสี่ยขา...” ลีนาครางกระเส่า ใบหน้าหวานเชิดหงาย สองมือยันแผงอกท้วมหนาไว้แล้วเริ่มร่อนสะโพกโยกย้าย บดเบียดร่องรักเข้าใส่ท่อนเนื้อแกร่งอย่างดุเดือดตามสัญชาตญาณความเจนจัดที่เคยมีในขณะที่ลีนากำลังขย่มโยกคลอนร่างกายอยู่บนท่อนเนื้อทองคำ ตุ๊กตาก็รู้หน้าที่เพื่อเอาตัวรอด หล่อนโน้มกายลงมาบดเบียดทรวงอกอวบอิ่มชูชันเข้าหาใบหน้าของเสี่ยทรงพล ชายตัณหากลับอ้าปากกว้างงับกลืนกินเต้