Semua Bab First Love น้องพี่ที่รัก: Bab 71 - Bab 77

ภายหลังบานประตูห้องใต้ดินถูกปิดสลักลงอย่างแน่นหนาและไร้ความปรานี ภีมภวัตไม่รอช้าฉุดกระชากลากร่างอันบอบบางของปรานไหมออกมาที่เรือนหลังเล็กห่างจากคฤหาสน์หลังใหญ่ บ้านหลังนี้เสี่ยทรงพลสร้างขึ้นเพื่อพาลูกหนี้สาวมาขัดดอกบำเรอสวาท โดยเฉพาะสาวสวยแล้วถ่ายคลิปเอาไว้แบลคเมล ภีมภวัตเหวี่ยงร่างระหงลงบนเตียงกว้างอย่างป่าเถื่อน แววตาของเขาเต็มไปด้วยเพลิงราคะอันบ้าคลั่งและดิบเถื่อนดั่งสัตว์ร้ายที่กำลังกระหายเหยื่ออย่างที่สุด“ปล่อยฉันนะ! ไอ้คนสารเลว! แกทำเรื่องระยำแบบนั้นกับเพื่อนได้ยังไง!” ปรานไหมหวีดร้องทั้งน้ำตา พยายามตะเกียกตะกายหนี แต่เรี่ยวแรงของหรือจะสู้แรงของภีมภวัตได้ เพื่อนชายจอมหื่นรีบรวบรัดดึงร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด“เออ! กูทำเองทั้งหมดนั่นแหละ! กูแค้นมึงที่กูอุตส่าห์ทำดีกับมึงมาตลอด แต่มึงไม่เคยเห็นหัว ไม่เคยเห็นใจกูเลย!” ภีมภวัตตะคอกกลับด้วยความเดือดดาลจนหน้าดำคร่ำเครียด“กูหลงอุตส่าห์ไว้เนื้อเชื่อใจมึง... แต่มันไม่ใช่คน!” ปรานไหมทุบตีไปที่อกแกร่งรัว ๆ“หมดเวลาของมึงแล้ว ต่อไปนี้มึงจะไม่มีสิทธิ์ต่อว่ากูอีก อีไหม! มึงมากับกูนี่!! มาทำหน้าที่ของมึงซะดี ๆ เพราะอีกหน่อย พ่อเลี้ยงกูก็จะจับมึ

“ไหมขอเวลาอีกหน่อยได้มั้ยคะ” ปรานไหมแย้งอ้อมแอ้ม“จะรออะไรอีกละลูก” เอกวุฒิขมวดคิ้วถาม“ไหมอยากให้เรียนจบก่อนค่ะ”เมื่อเห็นความตั้งใจจริงของลูกสาว เอกวุฒิก็ใจอ่อน ใบหน้าเคร่งขรึมเริ่มผ่อนคลายลง“เอาละ... ถ้ามันเป็นความต้องการของลูก พ่อก็จะไม่เร่งรัดอะไร” ชายสูงวัยทอดสายตามองลูกชายบุญธรรมที่เขารักเหมือนลูกแท้ ๆ“ความจริงพ่อรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าภัคคิดยังไงกับน้อง เพียงแต่พ่อจะรอดูความกล้าของแกก็เท่านั้น พ่อไม่ขัดหรอกเพราะเราทั้งสองไม่ใช่พี่น้องคลานตามกันมา ต่อไปนี้จะทำอะไรก็ควรให้เกียรติพ่อกับแม่บ้างนะ”“ผมต้องขอโทษคุณพ่อคุณแม่อีกครั้งนะครับ” ภัคพงศ์น้อมรับคำตักเตือน ขอบตาชายหนุ่มร้อนผ่าว“พ่อรู้... ว่าไม่มีใครรักไหมเท่าภัคอีกแล้ว” เอกวุฒิเอ่ยประโยคที่ทำให้ภัคพงศ์น้ำตาแทบร่วง มันคือการยอมรับอันสูงสุดจากปากของชายที่เป็นทั้งพ่อและเจ้านาย“ขอบคุณคุณพ่อมากนะครับ...ที่ให้โอกาสผม”“เอาเป็นว่าเรื่องการแต่งงาน พ่อจะชะลอเอาไว้ก่อน จนกว่าปรานไหมจะพร้อม แล้วเราค่อยมาตกลงเรื่องนี้กันอีกที” เอกวุฒิสรุปยุติความตึงเครียด“ถ้าอย่างนั้นไปทานอาหารกันดีกว่า วันนี้แม่สั่งให้ของโปรด เพื่อต้อนรับทั้งลูกทั้ง

แสงไฟสีนวลในห้องหอหรูหราถูกหรี่จนสลัว อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศไม่สามารถลดทอนความร้อนแรงของสองเรือนร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนเตียงกว้างได้เลย ภัคพงศ์ทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่าของภรรยาสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยกระแสแห่งความเย้ายวนและความปรารถนาอันลึกล้ำซับซ้อน“พี่ยอมรับ แต่สาว ๆ คนอื่นที่เคยคบหา พี่ก็เลิกหมดแล้วนี่ครับ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่า ชวนคุยเพื่อผ่อนคลายความตื่นเต้นของคนใต้ร่าง “นอกจากพี่จะไม่รังเกียจไหมแล้ว บางครั้ง... พี่อยากลองทำแบบนั้นกับไหมดูบ้าง”คำสารภาพตรงไปตรงมาเรื่องรสนิยมลับ ๆ ที่ซ่อนอยู่ของสามีทำเอาปรานไหมใจสั่นระรัว มันไม่ใช่ความกลัว ทว่ากลับเป็นความตื่นเต้นรัญจวนใจอย่างประหลาด หล่อนพยักหน้ารับอย่างยินยอมหมดใจ แววตาฉ่ำปรือสบประสาน “ถ้าเป็นพี่ภัค... ไหมยอมทุกอย่างค่ะ”เมื่อได้รับคำอนุญาตดั่งสะพานเชื่อมตัณหา บทรักอันเร่าร้อนและลึกซึ้งก็ระเบิดขึ้นทันที ภัคพงศ์ไม่รอช้า จ่อแกนกายใหญ่โตที่แข็งขึงเต็มคราบเข้าหาช่องทางรักที่ชุ่มฉ่ำ สอดแทรกตัวตนกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องสวาทของภรรยาสาวอย่างรุนแรงรัวเร็วทันทีตามอารมณ์ดิบที่พุ่งทะยานทั้งสองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงร่ว