CHAPTER 157Harap- harapan niya talagang nilalandi ang aasawa ko, 'no?Hindi niya ba alam ang salitang respeto? Humigpit ang hawak ko sa food container. "What? There is no need to thank me. But yea, pupunta kami ng asawa ko mamaya," sagot ni Ninong sa akin."Come here, babe. Ituloy mo na ang kinakain mo," sabi niya at sumenyas pa na lumapit ako. "Salamat ulit sa bigay mo. Pupunta kami mamaya sa cottage niyo," mahinahong sabi ko. Mukhang hindi niya ata ako naririnig. Dahil puro Dwayne na lang ang bukambibig niya. Ano pala ako rito? Hangin lang ba ako sa paningin niya?Ihampas ko sa 'yo 'tong dala mong pagkain, eh!"Salamat po! Aalis na po ako. Hihintayin ka na lang po namin sa kabilang cottage, Sir! Sana magustuhan niyo po ang aking luto," aniya bago tumalikod.Ang tanong, ipapakain ko ba 'to kay Ninong Dwayne? Kahit tumikim hindi ako papayag. Sabihin ng selosa ako, bahala na. Basta ayw kong kumain si Ninong ng pagkain galing sa babaeng 'yon. Mamaya may gayuma pa 'to. "Ma'am, hindi
Magbasa pa