Chapter 207Hindi sumagot si Prof. Portia. Itinago nito ang mukha sa sariling mga palad, balot ng hiya at labis na lungkot. Ang matandang katawan nito na dating laging tuwid kung tumayo ay tila biglang naging marupok at kuba sa bigat ng dinadalang dusa."Astrid, alam kong bigung-bigo ka sa akin ngayon," hikbi ni Prof. Portia habang nakatungo. "Ngunit ina ako... napakalaki ng utang ko kay Caroline."Doon ay isinalaysay ng matanda ang lahat. Mula sa mga pinagdaanan niya sa probinsya noong kabataan niya, hanggang sa makapasa siya sa unibersidad. Bigla nitong hinawakan ang kamay ni Astrid, mahigpit at puno ng pagsusumamo habang patuloy ang pag-agos ng luha."Astrid, naiintindihan mo ba?" pakiusap ni Prof. Portia, humihigpit ang hawak sa kanya. "Ako ang sumira sa buhay ni Caroline. Pwede sana siyang magkaroon ng masayang pamilya, pero dahil sa kasakiman ko, iniwan ko siya. Kaya siya nagkaganyan ngayon."Kailangan kong bumawi sa kanya. Kailangan kong ibigay ang lahat.Habang nakatitig sa um
Read more