All Chapters of Marry Me Instead: Chapter 81 - Chapter 90

EMERYHindi ako nagsalita. Inayos ko lang ang damit ko, saka inayos ang pagkakahawak sa bag ko. Ayokong makita nilang naapektuhan ako. Ayokong makita nilang nanginginig pa rin ang mga kamay ko dahil sa galit.Bago ako tuluyang maglakad, tinignan ko ang mga guard na humawak sa akin.“Remember my face. Dahil hindi pa ako tapos sa inyo,” inis kong sabi.Natahimik na lang sila. Wala ni isa sa kanila ang naglakas-loob na sumagot. Yumuko ang iba, habang ang iba naman ay umiwas ng tingin na parang ngayon lang nila naalala kung sino talaga ako.Huminga ako nang malalim bago tuluyang pumasok sa lobby.Pilit kong itinuwid ang likod ko kahit ramdam kong nanginginig pa rin ang mga tuhod ko. Masakit pa rin ang tiyan ko, pero hindi ko iyon pinansin. Mas masakit ang ideya na kailangan ko pang ipaglaban ang karapatan kong pumasok sa kompanyang ako mismo ang nag-alaga sa loob ng ilang taon.Pagpasok ko, unti-unting humina ang ingay sa paligid.May mga empleyadong biglang tumigil sa paglalakad. May ila

EMERYNapakurap ako, pilit pinipigilan ang luha at galit. Mas lalo kong kinuyom ang mga kamay ko hanggang sa maramdaman ko ang mga kuko kong bumabaon sa palad ko.“Kahit saan ka tumakbo, may kilala ako. Kahit sino pang hingan mo ng tulong, may paraan ako para mauna sa’yo.”Doon siya lumingon sa akin. Mataas ang tingin, parang siguradong-sigurado na hawak niya ang mundo ko.“Hindi mo maaabot ang karangyaan kung hindi mo dala ang pangalan ng Montenegro,” malamig niyang sabi. “At ngayong wala ka na sa ilalim ng pangalang iyon, Emery… wala ka nang laban.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa katawan ko.Ilang taon kong dinala ang apelyido nila. Ilang taon akong nagpakumbaba, nagtimpi, at nagkunwaring maayos ang lahat dahil akala ko iyon ang kailangan kong gawin para mabuhay sa mundong ginagalawan nila.Pero ngayon, malinaw na sa akin. Hindi nila ako tinanggap bilang pamilya. Dahil ginamit lang nila ako.Tinitigan ko siya nang diretso kahit nanginginig ang loob ko.“Akala mo ba dahil

EMERYLumabas na rin ako sa CEO office. Dahan-dahan akong lumapit sa glass wall ng opisina. Mula roon, kitang-kita ang harap ng Armani building. Nasa mataas na palapag ako, pero malinaw kong nakita ang dami ng tao sa baba.May hawak silang mga kartolina at placards.May ilan na nakatayo sa gilid ng entrance. May ilan namang nakataas ang kamao habang sumisigaw. Hindi ko marinig ang eksaktong sinasabi nila, pero ramdam ko ang galit mula sa kilos nila.Mas lumapit ako sa salamin, at doon ko sila nakilala na ito nga ang mga empleyado ng Armani.Mga taong matagal ko nang nakikita sa hallway. Mga tauhang bumabati sa akin noon. Mga taong tumulong sa pagpapatakbo ng kompanya noong ako pa ang aktibo sa pamamahala nito.Napagpasyahan ko ng bumaba nang mapahinto akong makita si Mia dala ang box niya nakababa lang elevator. Maya-maya, may isa pang pamilyar na mukha akong napansin. Natigilan akong makita si Mr. Ong ang head auditor ng Armani Group na matagal na sa kompanya. Isa siya sa mga pinagka

THIRD PERSON POVPagkapasok pa lang ni Zion sa opisina niya nang umagang iyon, agad siyang sinalubong ni Spencer. Nasa mukha nito ang seryosong ekspresyon na bihira lang niyang makita.“Sir, nagte-trending si Ma’am Emery,” bungad ni Spencer.Huminto si Zion sa paghakbang. “What?”Agad na inabot ni Spencer ang tablet sa kanya.“May kumakalat po sa social media na hindi raw kay Sir Weston ang dinadala ni Ma’am Emery. Mukhang pinapakalat na nila na may ibang lalaki raw siya.”Kumunot ang noo ni Zion habang binabasa ang laman ng screen. Isa-isang lumabas ang mga post, comments, at gossip pages na ginagamit ang pangalan ni Emery.Bawat salitang nababasa niya ay mas lalong nagpapadilim sa mukha niya.“Kailan nagsimula ’to?” tanong niya.“Kaninang umaga po, pero ang bilis niyang kumalat. May mga paid pages na rin pong nagpo-post, kaya mukhang planado ito.”Hindi agad nagsalita si Zion. Bumaba ang tingin niya sa pangalan ni Emery sa trending list.“Si Weston ang may pakana nito,” malamig niya

THIRD PERSON POVTahimik ang loob ng CEO office ng Armani Group, ngunit ramdam sa paligid ang bigat ng kapangyarihang unti-unting inaangkin ni Weston Montenegro.Nasa ibabaw ng mesa ang isang mamahaling champagne bottle. May ilang baso ring nakahanda. Sa kabilang bahagi ng opisina, nakaupo si Ravia sa leather couch, naka-cross ang mga paa habang hawak ang isang baso ng champagne. Sa tabi niya ay si Celestine Montenegro, ang ina ni Weston, na tahimik ngunit kita sa mukha ang kasiyahang matagal niyang itinago.Sa harap naman ng mesa ni Weston, nakatayo ang isang babaeng elegante, malamig ang tingin, at hindi basta-basta mababasa ang ekspresyon. Si Matilda Armani—ang stepmother ni Emery.Sa tabi nito ay isang lalaki na halos kasing edad lang ni Emery. Tahimik siya, seryoso, at may parehong lamig sa mga mata na makikita kay Matilda. Si Julian Armani—ang stepbrother naman ni Emery.“Finally,” marahang sabi ni Celestine habang inilapag ang baso sa mesa. “After all these years, Armani Group