บททั้งหมดของ MY ENGINEERS วิศวะดุคลั่งรัก: บทที่ 31 - บทที่ 40

หลายสัปดาห์ต่อมา...หลังจากที่วันนั้นเราสองคนได้สัญญากัน ความสัมพันธ์ของเราสองคนก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เป็นคู่รักที่พริกไทยบอกว่าน่าอิจฉาที่สุดเพราะพี่เธียรเขาคลั่งรักฉันมาก ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีไม่ต่างจากน้ำพิ้งค์เลย ที่สำคัญพี่เธียรเขาแสนดีกับฉันมาก ดูแลฉันดีทุกอย่าง วันไหนที่เขาไม่มีเรียนเขาก็ยังอุตส่า

16.00น.หลังจากที่เคลียร์เหตุการณ์พวกนั้นเมื่อตอนเที่ยงได้แล้ว ตอนนี้ฉันก็มาสถิตอยู่ในห้องเชียร์คณะวิศวะของพี่เธียร ใช่ค่ะ วันนี้เขาต้องเข้าพบน้องๆ ปีหนึ่งเห็นว่าเป็นเรื่องสมุดลายเซ็นที่ต้องล่าและเรื่องเกียร์อะไรไม่รู้ของพวกเขา แล้วถามว่าฉันเรียนคณะอื่นแล้วเข้ามาอยู่ในห้องนี้ได้เหรอ คำตอบก็คือ...ฉัน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา..."อื้ม~ พี่เธียร พอก่อนสวยหายใจไม่ทัน" หลังจากที่เราสองคนผ่านช่วงเวลาความสุขไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้ฉันก็นั่งอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องสำอาง กำลังเช็ดผมที่เปียกหมาดๆ เนื่องจากเพิ่งอาบน้ำเสร็จไปเมื่อสองนาทีที่แล้ว แต่จู่ๆ คนตัวสูงที่นุ่งกางเกงตัวยาวตัวเดียวเปลือยท่อนบนเผยซิกแพคน่าซุกนั่

วันต่อมา..."พี่เธียร~ พี่เห็นยางรัดผมของสวยบ้างไหมคะ!" ผมที่นั่งรอเจ้าของเสียงที่ตะโกนออกมาอยู่ข้างนอกต้องลุกขึ้นเดินเข้าไปหาด้วยความสงสัยว่าเธอกำลังหาอะไรอยู่หรือเปล่า เพราะเสียงที่ตะโกนออกมาเมื่อกี้มันได้ยินไม่ชัดเท่าไหร่คือตอนนี้มันเป็นเวลาแปดโมงเช้าแล้ว ผมกับเจ้าของห้องมีเรียนเช้าพร้อมกันและทุ

หลายนาทีต่อมา...หลังจากที่ผมซื้อยางรัดผมเจ้าปัญหาเสร็จผมก็เป็นฝ่ายเดินตามร่างบางที่เดินนำอยู่ข้างหน้าต่อ แต่เธอไม่ได้ห่างกับผมมากหรอก เพราะผมไม่ปล่อยให้เธอเดินไกลจากผมไง เห็นเดินนำโด่งไปไกลหน่อยผมก็รีบเดินไปดึงเสื้อนักศึกษาของเธอให้เดินพร้อมผมแล้ว ก็คนมันเป็นห่วงไหมวะ แต่นี่ก็เล่นเดินฉับๆ ไม่สนใจผั