บททั้งหมดของ MY ENGINEERS วิศวะดุคลั่งรัก: บทที่ 51 - บทที่ 60

หลังจากที่พ่อกับแม่กลับไปแล้ว ฉันก็ระบายลมหายใจออกอย่างโล่งอกทันที ก่อนจะหันขวับมองกลับไปที่ห้องนอน ซึ่งมีคนที่ทำให้ความลับแตกอยู่ในนั้นฉันรีบสาวเท้าเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้งก็พบกับพี่เธียรยืนล้วงกระเป๋ากางเกงรออยู่ตรงปลายเตียงอยู่ก่อนแล้วฉันเลยไม่รอช้ารีบเปิดประเด็นทันที…“เมื่อกี้พี่ทำอะไรของ

“พี่ไปก่อนนะ” ฉันเลยพยักหน้ารับ ก่อนจะหันมาสนใจร่างสูงหน้าหล่อตรงหน้าแทน“พี่ไม่เดินขบวนกับเขาเหรอ” ฉันถามพี่เธียรสีหน้าสงสัย“ไม่อะ คอยดูเด็กปีหนึ่งเฉยๆ”“อ่อ แล้ววันนี้พี่เล่นกีฬาหรือเปล่า”“เล่น”“เล่นอะไรอะ”“เล่นบาส”“ว้าว เล่นบาสด้วย แล้วพี่โยธาเล่นด้วยไหมคะพี่เธียร” ยัยพริกไทยที่แอบฟังฉันคุยก

"โห่ งานกลางคืนมันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย" หลังจากที่ทานข้าวที่ร้านอาหารหลังมอเสร็จแล้ว พวกฉันทุกคนเลยย้ายตัวเองมาที่มหาวิทยาลัยกันต่อ และตอนนี้ก็เข้ามาที่สนามของมหาวิทยาลัยที่พวกเราได้รวมตัวกันเมื่อเช้าแล้วด้วยฉันจะบอกว่างานกลางคืนตรงหน้าฉันตอนนี้มันใหญ่มาก มีการแสดงจากคณะต่างๆ เยอะมาก จะเห็นที่น่

ฉันแหงนมองภาพดอกไม้ไฟที่กำลังเป็นประกายอยู่บนท้องฟ้าท่ามกลางความมืดมิดของท้องฟ้าในยามค่ำคืนด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม“สวยจัง” ฉันหลุดชมภาพที่ดูอยู่อย่างเหม่อลอย คือมันสวยจริงๆ นะ ฉันไม่ได้เห็นภาพดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าในตอนกลางคืนแบบนี้นานแค่ไหนแล้วนะ“กลับกันเถอะ” แต่จู่ๆ พี่เธียรที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาก็ฉุดแขนขอ

@พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหลังจากที่นั่งรถมาสักพัก ผมก็พาสวยมาถึงสถานที่ที่ผมอยากพาเธอมานั่นก็คือพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ…ใช่ครับ ผมพาเธอมาที่นี่เพื่อให้เธอได้เห็นใต้ท้องทะเลจำลอง ผมอยากให้เธอได้ผ่อนคลายไปกับสัตว์น้ำของที่นี่เพราะผมรู้ว่าที่นี่มีปลามากมายที่ถ้าได้ดูแล้วคงทำให้ใครบางคนแถวนี้ตื่นเต้นจนหุบยิ้มไม