Lahat ng Kabanata ng Working as a Maid for the Billionaire: Kabanata 161 - Kabanata 168

Ang katahimikan na bumalot sa silid pagkatapos ng aming all-out war ay binasag lang ng ingay ng aircon at ng sabay naming paghingal ni Lucas. Pakiramdam ko, ang mga buto ko ay natunaw at naging malagkit na gulaman. Kung mayroon mang marathon para sa pakikipagtagisan ng giting, feeling ko ay nakuha ko na ang gintong medalya, pero kapalit naman nito ang panga kong parang nangalay at mga hita na nanginginig pa rin hanggang ngayon. Nakahiga ako sa kaniyang matitipunong dibdib, habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang humahaplos sa aking hubad na likod. Ang sarap sa pakiramdam, yung tipong yayakapin ka pagkatapos ka niyang i-drive na parang sports car sa expressway. Ang bango pa rin niya kahit pawisan, habang ako, feeling ko ay amoy tagumpay na may halong konting ewan….mabango pa rin naman siguro ako? Naramdaman ko ang pagka-dry ng aking lalamunan kaya napatingin ako sa paligid. Buti na lang at may nakita ako agad na tubig sa may side table, tamang-tama pampawi ng uhaw ko. Nang aabut

Habang dahan-dahang lumalapit ang kaniyang mukha sa akin, naramdaman ko ang marahang pagdampi ng kaniyang mainit na hininga sa aking mga labi. Ang puso ko? Ayun, nagwawala na naman na parang nakawala sa kural. Konting-konti na lang talaga, magkakadikit na ang mga labi namin. Isinara ko na ang mga mata ko, handang-handa nang salubungin ang langit nang biglang tumunog ang telepono. Parang binuhusan ng isang timbang yelo ang buong pagkatao ko. Napadilat ako bigla, at nakita ko ang marahas na pagpikit ng mga mata ni Lucas habang humihinga nang malalim. Kung nakakamatay lang ang tingin, paniguradong sumabog na ang kawawang cellphone na nakapatong sa side table. Panira naman ng moment! "Don't mind it," bulong ni Lucas, ang boses ay mas lalong lumalim sa inis Sinubukan niya ulit abutin ang labi ko, pero hindi pa nga dumidikit, tumunog na naman ang demonyong cellphone. "Aba, mukhang may sunog yata, Lucas. O baka naman nananawagan na naman ang mga magulang mo," biro ko sa kaniya para kahi

“Act normal, Anya. Don't look like you just came back from a romantic getaway," seryosong untag sa akin ni Nathan habang pinapatay ang makina ng sasakyan sa pribadong garahe ng mansyon. Sabay kaming bumaba ng sasakyan. Ang mansyon ay tahimik, tanging ang huni ng mga kuliglig at ang marahang kaluskos ng mga dahon sa malawak na hardin ang naririnig. Habang naglalakad kami papasok sa pintuan ng mansyon ay unti-unti nang bumabalik ang kaba sa dibdib ko. Kulang na lang ay maging parang spy ako sa mga action movie sa dahan-dahan kong paghakbang. Nang makapasok na kami sa loob at makarating sa may hallway, huminto ako at humarap kay Nathan. "Sir Nathan, mauna na po ako sa maid’s quarters. Baka may makakita pa sa atin dito, mahirap na," bulong ko, habang panakaw na sumisilip sa paligid. Bahagyang natawa si Nathan, isang maikling tunog na halatang nangaasar na naman. "Don't worry too much, Anya. You don't have to look like a thief in your own workplace. I already called Manang Ruchel earl

Sumunod ako sa kaniya pabalik sa silid niya. Pumasok ako sa loob ng kuwarto ni Nathan at maingat na ibinaba ang tray sa ibabaw ng side table malapit sa kaniyang kama. Kahit anong pilit kong magmukhang kalmado, naramdaman ko ang kakaibang panginginig ng mga kamay ko. Ang kaba sa dibdib ko ay daig pa ang nakalunok ng isang buong alarm clock na walang tigil sa pagtunog. Paano kung saktan siya ng ama niya? Hindi naman siguro? Edi makadadagdag pa sa eskandalo yun? Pero paano kung itakwil siya? O paano kung... paano kung bigla na lang siyang ipakasal ulit sa iba sa loob ng study room na 'yon bilang parusa?! Ay, hindi maaari! Ang lalaking iyon ay para sa akin lang! Sa sobrang halo-halong emosyon na nararamdaman ko, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Humarap ako kay Nathan na kasalukuyang nakaupo sa gilid ng kaniyang kama. "Sir Nathan! Bakit ba ang tagal-tagal nilang mag-usap doon? Ilang oras ba bago matapos ang sermon ng tatay niyo? Isang buong lecture ba ng kasaysayan ng pamilya niy