บททั้งหมดของ พันธะร้ายนายสถาปัตย์ : บทที่ 1 - บทที่ 10

@ห้องพักส่วนตัวทายาทเจ้าของมหาลัย ไทม์เดินเข้ามายังห้องพักส่วนตัวของตน และอัดบุหรี่เพื่อลดความหงุดหงิดไปสองมวนติด จากนั้นไม่นานทั้งสามหนุ่ม มาคัส ฟรอสต์ก็ตามเข้ามา“ไอ้ไทม์ กูกับไอ้หมอก็นึกว่ามึงอยู่ตลาด ถึงว่า กูหามึงไม่เจอ” มาคัสถาม พวกเขาก็คิดว่าไทม์เดินงานแฟร์“พวกมึงยังคิดว่ากูจะมีอารมณ์เดินต่องั้นเหรอ สัส เสียอารมณ์ชิบหายกู” ภีมภพที่ตามมาถึงกับกลั้นขำไม่ไหว ที่เห็นไทม์ไปนั่งแจกลายเซ็นให้กับกลุ่มสาวๆ“สัส มึงก็ฮอตเกิน ฮอตชิบหาย ครึ่งชั่วโมงปาไป 3 หมื่นไม่ธรรมดาแล้วโว้ย”“ไอ้หมอมึงรู้ได้ไง” ไทม์ถาม“น้องปลายบอกกู กูเจอน้องที่ร้านผัดไทยเนี่ย น้องยังฝากผัดไทย และหอยทอดมาให้มึง และพวกเราด้วยนะ” ภีมภพนิสิตแพทย์ปี 4 ไม่พูดเปล่า แต่กับถือถุงห่อผัดไทย และหอยทอด ของทานเล่นอีกมากมายวางบนโต๊ะต่อหน้าสามหนุ่ม ไทม์ ฟรอสต์ มาคัส“ไม มึงไม่บอกน้อง พวกพี่ไม่ชอบหอยทอด พี่ชอบหอยสดอะ ครับ” ฟรอสต์เอ่ยเป็นนัย หมอภีมภพมองค้อนเพื่อน“สัส มึงจะแดกไหมไอ้เชี่ยฟรอสต์ น้องอุตส่าห์มีน้ำใจ เลี้ยงพวกเรา ยังเรื่องมากอีก” ภีมภพต่อคนกวนประสาทอย่างฟรอสต์ นิสัยถอดแบบมาจากอาริว ไม่ผิด เพราะพ่อผมบอกไอ้ฟรอสต์นิสัยต่า

1 เดือนต่อมา @มหาลัย BxMax ปลายฝันร่างบางในชุดนักศึกษาที่เดินลงบันไดตึกคณะนิเทศ ทว่าขณะที่ฉันวุ่นวายคุยงานกับทางอีเจนซี่ที่ฉันรับงานไว้นั้น ปลายที่เดินลงบันไดด้วยความเร่งรีบไม่มองทาง!! พรึ่บ !! หน้าผากของเธอกับชนกับร่างสูงใหญ่เข้าอย่างจัง“ว้าย...” ถ้าเขาไม่คว้าแขนฉันไว้คงตกบันไดเป็นผีเฝ้าคณะนิเทศไปแล้ว แต่แล้วดวงตากับเบิกกว้างด้วยความชะงัก เมื่อคนที่ฉันชนเข้า“พี่ไทม์ ขอโทษค่ะ”“จะรีบไปไหน ของเธอ นี้มันบันได ไม่ใช่ทางม้าลาย เดินระวังหน่อยสิ” ไทม์เอ่ยเสียงนิ่งปนดุ ถ้าเขาไม่คว้าแขนเธอไว้ ยัยเด็กบ้านนอกหัวแข็งคนนี้คงตกบันไดไปแล้ว แต่นั้นปลายฝันก็คือปลายฝันที่ไม่รู้สึกรู้สาที่เขานั้นเอ็ดเธอ ใบหน้าสวยระบายยิ้มให้อย่างน่ารัก แต่นั้นเธอกับไม่ได้ยิ้มให้เขา เธอส่งยิ้มให้สามหนุ่ม ภีมภพ มาคัส ฟรอสต์มากกว่า เพราะทั้งสามนั้นส่งยิ้มหวานๆ ให้เธอ“ขอบคุณพี่ไทม์นะคะ ที่เป็นห่วงฉัน” พอเจอสายตาคมคู่ดุของไทม์ที่เพ่งมาที่หน้าของเธอเท่านั้นแหละ จากที่ยิ้มสดใสแสนหวานกับแปลเปลี่ยนเป็นยิ้มแห้งๆ แทน“ฉันไม่ได้เป็นห่วง แค่ไม่อยากให้มีใครมาตกบันไดตายที่ มหาลัยของฉัน” น้ำเสียงนิ่งเอ่ยกับคนตัวเล็ก“อ้าว นี้ฉัน

ไทม์ไม่พูดเปล่า มือหนาฉกเข้าที่ข้อมือเล็ก!! พรึ่บ !!“พี่ไทม์” ปลายฝันเรียกเขาด้วยสีหน้าตกใจ พี่ไทม์ในตอนนี้เขาดูน่ากลัวมาก“ทำฉันแล้ว จะซิ่งงั้นเหรอ” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ“ป่าว...นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ขอโทษละกัน” แต่นั้นใช่ว่าคนหลายอารมณ์อย่างเขาจะคิดฟัง ร่างสูงฉกมือเรียวเดินมาจนกระทั่งถึงห้องน้ำชาย“พะ...พี่ไทม์ นี้พี่จะทำอะไร” ไทม์ไม่พูดเปล่า และกับดันคนตัวเล็กเข้าห้องน้ำชาย ท่ามกลางความตกใจของนักศึกษาหลายคนที่ผ่านไปมาร่างสูงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนกระทั่งถึงเม็ดสุดท้าย ขณะที่เขาดันแผ่นหลังเธอติดในห้องน้ำ ฉันพยายามทำตัวลีบและเล็กที่สุด!! พรึ่บ !! แต่นั้นเขากับโยนเสื้อนักศึกษาคลุมที่หัวของฉัน‘ให้้ตายสิ ที่คอนโดวันนั้นว่าขาวมากแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะขาวมากกว่า’ ซิกแพ็คเอย กล้ามท้องหนาเป็นมัดๆ ปลายฝันที่เห็นเช่นนั้น ถึงกับตาเบิกกว้าง“พี่จะทำอะไร...นี้ฉันยังไม่พร้อมนะ” นี้เขาถอดเสื้อทำไม อย่าบอกนะว่าเขา มือหนายันเข้าที่ผนัง ใบหน้าเรียวไร้เครื่องสำอาง ต้องเป็นผู้หญิงแบบไหน ที่ออกจากห้องในสภาพแบบนี้“ถอยไปหน่อยได้ไหม พี่ใกล้ฉันเกินไปแล้ว” ไทม์ที่จะเอาเรื่อง

ถ้าเป็นสาวๆ คนอื่นแดนซ์มันก็คงสวย เซ็กซี่อยู่หรอกคับ แต่กับพอเป็นปลายฝันนั้น“น่าเกลียด” ไทม์ที่เอ่ยมาเช่นนั้น ทั้งสามหนุ่มได้แต่มองหน้ากัน“น่าเกลียดตรงไหน ปกติกูเห็นว่ามึงชอบสาวๆ แนวนี้ออก” ด้านลูกน้ำที่เห็นปลายฝัน และกลุ่มเพื่อนของไนท์ออกสเต็ปแดนซ์อย่างสนุกสนานก็เอาด้วย แต่นั้นไม่ว่าเธอจะพยายามมากแค่ไหน แต่กับไร้คำชมจากหนุ่มๆ แก๊งค์คนดังอย่างไทม์“ยัยปลายฝัน ยัยนี้มีดีอะไรนักหนา ทั้งพี่หมอภีม มาคัส ที่เอาแต่ชมยัยนั้นกัน” ลูกน้ำมอง หนุ่มๆ สลับกับปลายฝันที่แดนซ์สนุกอย่างไม่ห่วงสวย“แก ยัยปลายฝัน นางโคตรยั่วอะ” น้ำหนึ่งอีกหนึ่งสาวสวยควงคู่ฟรอสต์เอ่ยกับ เพื่อนสนิทของเธอ เพียงแค่ขยับตัวเบาๆ แต่กับเซ็กซี่ปาดใจหนุ่มๆ หลายคน ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าของปาร์ตี้วันเกิดอย่างไทม์ที่ละสายตาออกจากร่างบางชุดสายเดี่ยวสีดำไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว ถึงปากจะบอกน่าเกลียด แต่ลีลากับวาดลวดลาย ปลายฝันทำเอา เจ้าของงานอย่างไทม์ หูอื้อตาลายไปหมด ไทม์พยายามสลัดภาพที่ตนจูบปลายฝันในคอนโดนั้นออกจากหัวเขา‘ที่เขาเห็นวันนั้นสวย ส่งยิ้มให้เขาในระยะไกล เชี่ย...กูคงเมา’ ไทม์พยายามสลัดภาพปลายฝันนั้นออกจากหัว เขามึนๆ เมาๆ ว