جميع فصول : الفصل -الفصل 10

เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของแพรพิศชาดังแข่งกับสายฝนที่กระหน่ำเทลงมา หญิงสาวหยุดอยู่ข้างถนนอันแสนมืดมิดและนั่งลงอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก เพราะความรักทำให้คนดูโง่งม ทุ่มเททุกอย่างต่อสู้เพื่อความรักแต่สุดท้ายกลับไร้ค่า“ฌอนเลือกมาเลยว่าจะเลือกแม่หรือมัน” คุณหญิงอรนลินยื่นคำขาด ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิตหากต้องให้เลือกระหว่างแม่และภรรยา“…” “มันท้องกับใครก็ไม่รู้แล้วมาบอกว่าท้องกับลูก” คุณหญิงอย่างเธอไม่มีวันยอมรับลูกสะใภ้บ้านป่า ไม่มีฐานะเทียบเท่าลูกชายของเธอ“แม่ครับ” อชิระมีความลังเลเพราะตอนนี้เขาสับสนไปหมด เรื่องราวกับวุ่นวายเมื่อเขาจับได้ว่าเมียกับเพื่อนสนิทตัวเองแอบมีความสัมพันธ์กัน และเมียเขามาบอกกำลังตั้งครรภ์แล้วเขาจะเชื่อได้ยังไง“ลูกเลือกมาเลย” “ผ ผม” “คุณไม่ต้องเลือกอะไรทั้งนั้น ฮึก” แพรพิศชามองใบหน้าสามีที่เขามีความลังเลและไม่เชื่อในตัวเธอ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็เพราะมีคนวางแผนชั่วทำให้ทั้งสองเข้าใจผิดกัน แต่เขากับไม่ฟังเธอ“พี่ถามพรีนอีกครั้งว่าพรีนท้องกับใคร” “สุดท้ายคุณก็เชื่อพวกเขา” เธอยอมจากบ้านมาเพื่อมาอยู่กับเขาโดนดูถูกสารพัดเพราะบ้านมีฐานะยากจนไม่เหมาะสมกับเขาที่เป

แพรพิศชาคิดบ้าอะไรอยู่ถึงมาเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าผู้ชาย ลำพังก็ลำบากอยู่แล้วยังจะมาเป็นห่วงเขาอีก ก็ถือว่าทำบุญให้เขาไป จะได้ไม่ต้องเดินโชว์ตัวไปมาๆ เห็นแล้วรำคาญลูกตามาก “ทำไมวันนี้แปลกมาซื้อเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ” “เอาไปฝากพ่อเลี้ยงจ้ะป้า” เธอรีบจ่ายเงินและรีบออกไปทันทีตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ทางกลับบ้านก็มืดไม่น้อย หญิงสาวรีบควบจักรยานยนต์คู่ใจกลับบ้านทันที “ทำไมกลับมาช้าจังเลยครับ” “ใครให้คุณมานั่งหน้าบ้านเข้าไปเลยนะ” เธอรีบผลักเขาเข้าไปในบ้านเกิดแม่มาเห็นเป็นเรื่องใหญ่แน่ เพิ่งจะวันเดียวก็สร้างความปวดหัวให้เธอแล้ว “พี่ช่วยครับ” “เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะ” “พี่ครับพี่อายุเยอะกว่าเรา” เยอะแบบที่ว่าไม่คิดว่าเขาจะมาวอแวกับเด็กอายุ 19 เขารู้อายุเธอได้ยังไงก็เขาแอบค้นหาเอกสารและเจอพอดี แพรพิศชา สิงห์ขาว “คุณแอบรื้อข้าวของบ้านฉันเหรอ” “พี่ฌอนครับน้องพรีน” เป็นครั้งแรกที่เขายิ้มออกมาจากหัวใจ อยู่กับคุณหญิงอรนลิน เขาแทบไม่เคยแสดงมุมนี้ออกมาหรือแม้แต่กับเพื่อนๆ ของเขา “ถอยฉันจะไปทำกับข้าว อุ้ย” “เรียกพี่ก่อนสิครับแทนตัว

11.00 น. บังอรที่ไม่เห็นลูกออกมาจากบ้านจึงมาเคาะประตู แปลกปกติแพรพิศชาไม่ใช่คนตื่นสายอะไรตาคนที่เดินมาเปิดประตูไม่ใช่ลูกสาวของบังอร“สวัสดีครับคุณแม่ผมเตฌอน” อชิระแนะนำตัวกับแม่ของหญิงสาว เขาจะคุยเรื่องนี้กับแพรพิศชาพอดีแต่แม่ของเธอมาเสียก่อน“…”“แม่! พี่ฌอน”“พรีนมีผัวตั้งแต่ตอนไหนวะ”บังอรตกใจที่มีหนุ่มหล่อเดินมาแนะนำตัวว่าเป็นผัวของลูกสาว เห็นลูกออกไปขายของทุกวันแต่วันนี้มามีผัวแล้ว อะไรยังไงคนเป็นแม่ตามไม่ทัน“แล้วพ่อหนุ่มเป็นใครมาจากไหน”“ผมชื่ออชิระครับ เป็นคนกรุงเทพผมไม่มีภรรยาไม่ได้มาหลอกน้องพรีน ผมเจอคุณแม่แล้วผมจะขอลูกสาวของคุณแม่ครับ”เขาอยากไปไหนแบบเปิดเผยกลับหญิงสาวใจจะขาด อีกอย่างเขาต้องกลับกรุงเทพแล้ว เขาต้องพาแพรพิศชากลับไปด้วย“เห้อ ไหนๆ ก็ได้กันแล้วอย่าทำให้พรีนเสียใจก็พอ”เมื่อพูดคุยกับผู้ใหญ่เสร็จครั้งนี้อชิระจะขอออกไปขายของที่ตลาดด้วย เขาไม่อยากให้เมียออกไปลำบากคนเดียว เมื่อกำลังจะเก็บของเตรียมตัวออกไปแม่ของเธอกลับมาอีกครั้ง พร้อมสีหน้าไม่ดี“แม่มีเรื่องอะไรจ๊ะ”“พรีนมีเงินให้แม่มั้ยสักพ่อเลี้ยงมันไปเล่นกันพนันมาอีกแล้ว ครั้งนี้มันเอาโฉนดไปประกันไว้”“แม่! ทำไมแม

“จะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ?” วันนี้แพรพิศชาตื่นตั้งแต่เชื่อเพื่อที่จะทำกับข้าวให้เขาได้ทาน ยังไม่ถึงเจ็ดโมงด้วยซ้ำ อชิระก็เตรียมตัวออกไปทำงาน“ใช่ครับวันนี้มีประชุมเช้า”“ทานข้าวก่อนไหมคะวันนี้พรีนทะ...”“ไม่ดีกว่าพี่รีบไว้เจอกันตอนเย็น” เขาเดินจากไปแล้ว เธอยังพูดไม่จบด้วยซ้ำ หญิงสาวได้แต่มองตามหลังเขาออกไป เธอต้องอดทนอีกนานแค่ไหน“พรีนจะทนถึงวันนั้นได้ไหมนะ”แม่ของเขาใจร้ายกับเธอเหลือเกิน พาคู่หมั้นของอชิระมาเย้ยหยันทุกวัน เธอมันไม่คู่ควรเธอรู้ดี แต่พวกเขาไม่ควรกดดันเธอขนาดนี้“คุณผู้หญิงให้มาเรียกค่ะ”“ค่ะ”“ถ้าคุณทนไม่ไหวป้าว่าให้คุณกลับบ้านดีกว่านะคะ ความรักมันกินไม่ได้เหมือนที่ใครๆ ว่า” คนแก่ก็สงสารสาวน้อยตัวเล็กๆ ที่ต้องมาพบเจออะไรแบบนี้“พรีนหมดความอดทนตอนไหนจะรีบไปทันทีเลยค่ะ” ที่บ้านนี้ก็ยังมีป้าที่แสนดีคอยคุยเป็นเพื่อน ยอมรับมาเธอเหงาเพราะไม่มีคนรู้จักที่นี่“มาแล้วเหรอเอาน้ำส้มมาให้หนูลิตาหน่อย”“เร็วสิยืนบื้อทำไม” ลิตาพัชร์เกลียดมันมาก อชิระก็ตาถั่วไปคว้าเอาใครที่ไหนมารู้มาเป็นเมีย“ใจเย็นๆ นะหนูลิตายังไงหนูต้องได้แต่งงานแน่”คุณหญิงอรนลินหมายมั่นปั้นมือจะให้ทั้งสองแต่งงานกัน

แพรพิศชาอาการป่วยดีขึ้นวันนี้จึงลุกมาทำงานบ้านเพื่อรออชิระกลับมาจากทำงาน วันนี้เขาจะพาเธอไปดินเนอร์กันสองต่อสอง ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ขอโทษนะครับผมเป็นเพื่อนเตฌอน” แทนไทมาหาอชิระที่บ้านแต่สาวใช้บอกว่า เพื่อนของเขาย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังเล็กแล้ว คุณหญิงใจร้ายถึงขนาดนั้นเลย “พี่ฌอนไม่อยู่ค่ะ” “พี่มาหาพรีนครับ พี่ชื่อแทนไทเรียกว่าแทนก็ได้” เขาเอาของมาฝากหญิงสาว เห็นอชิระบอกว่าแพรพิศชาไม่ค่อยสบาย “ขอบคุณค่ะ” “ไปทำท่าไหนถึงตกน้ำครับ คงไม่ใช่อุบัติเหตุ” เขาคิดไว้แล้วว่าเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้คุณหญิงอรนลินคงจะกดดันให้คนตรงหน้ายอมถอยออกไปเอง อชิระเป็นรูปผู้ชายแท้ๆ แต่ปกป้องเมียไม่ได้ “พรีนเวียนหัวค่ะ” “พี่เคยทนเรื่องหนึ่ง ตอนนั้นพี่มันจนโดนญาติฝ่ายหญิงเขารังแก สุดท้ายพี่ไม่ทนเพราะอะไรรู้ไหม เพราะคนของพี่เขาไม่มองเห็นความพยายามของพี่เลยต่างหาก” เขาเหนื่อยเพราะอดีตคนรักไม่เคยมองเห็นความพยายามของเขา เอาแต่โทษว่าเขาจนที่บ้านถึงไม่ยอมรับ และกีดกันความรักของเขาทั้งสอง “...” “พี่มันโง่เทิดทูนความรักจนลืมมองดูตัวเอง ว่ายังมีคนที่