Chloe's POVHindi ko namalayang tumulo na pala ang luha ko habang nakatitig sa kawalan. Sa gitna ng tahimik na gabi, dahan-dahang bumabalik sa isip ko ang mga araw na tila ba kailangan kong buhatin ang buong mundo nang mag-isa.Noong mga panahong iyon, sapat na ang maliit na sweldo ko bilang guro para pambili ng gamot at pampagamot sa nanay kong sumasailalim sa chemo. Gumigising ako bago sumikat ang araw at natutulog nang huli na ang gabi, hindi dahil gusto ko, kundi dahil kailangan. Ang bawat sentimong kinikita ko ay may halong pawis at sakripisyo. Akala ko sapat na ang pagiging tapat at masipag ko, pero mali pala ako.Nabalot ng ingay ang buong bansa nang biglang sumiklab ang balita. Sa telebisyon, dyaryo, at maging sa social media—puno ng paninira ang pangalan ko. Si Sophia Cruz, ang babaeng matagal nang may hinanakit kay Leo, ay walang pagod na ibinabato ang mga paratang.“Isang hamak na guro lang na gumagamit ng ibang tao para umangat sa buhay,” sabi niya sa isang panayam. “Hindi
Read more