ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด의 모든 챕터: 챕터 131 - 챕터 140

หลังกลับจากคอนโดของช็อปเปอร์ แฟร์รี่ก็ขับรถบิ๊กไบค์ตรงไปยังอู่ประจำของพี่ชายเพื่อตรวจเช็กสภาพรถ ก่อนลงสนามแข่งขันในวันพรุ่งนี้เมื่อจอดรถเรียบร้อย เธอก็ก้าวลงจากรถด้วยท่าทีมั่นใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาช่างประจำที่กำลังเช็ดมืออยู่ใกล้ๆ“หนูเอารถมาเช็กค่ะ เช็กให้ละเอียดเลยนะคะพี่ เบรก ยาง อะไหล่ ถ้าอะไรไม่ดีเปลี่ยนได้เลย พรุ่งนี้ตอนเย็นหนูจะมารับรถค่ะ” เธอเอ่ยบอกกับช่าง“โอเคน้อง เดี๋ยวพี่จัดการให้” อีกฝ่ายรับคำพร้อมพยักหน้าอย่างเข้าใจหลังจากฝากรถเรียบร้อย คนตัวเล็กก็ล้วงโทรศัพท์มือถือกดเรียกรถรับส่งไปยังคอนโดของพี่ชายอีกครั้ง เพื่อไปเอารถสปอร์ตคันหรูของตัวเอง@คอนโด RDเมื่อมาถึงคอนโด เธอก็ถอดรองเท้าออกแบบลวกๆ ทิ้งไว้ข้างประตู โดยไม่ได้วางเรียงอย่างเป็นระเบียบเหมือนเช่นทุกครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็วไม่รอช้า เธอเปิดตู้เสื้อผ้าทันที ดวงตาคู่สวยกวาดมองหาชุดแข่งที่เคยซื้อเอาไว้เมื่อปีก่อน ตอนที่มีโอกาสตามพี่ชายไปฝึกซ้อมที่สนามแข่งจริงไม่นานนัก รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าสวย เมื่อสายตาปะทะกับชุดแข่งสีดำแต่งลายเงิน แฟร์รี่หยิบมันขึ้นมาทาบกับตัว พลางหมุนซ้ายหมุนขวาอยู่หน้ากระจก

@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งคณะวิศวกรรมศาสตร์โฬมเดินตรงมาที่โต๊ะประจำด้วยหน้าตาไม่สบอารมณ์ เขาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ กับเทรย์ จนอีกฝ่ายอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไป“ตกลงมึงรู้ยังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”“อืม กูรู้แล้ว” เขาตอบกลับเสียงเรียบทันใดนั้น คลาสที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็โพล่งขึ้น“ใครวะ! จะว่าไปหน้าก็คุ้นๆ อยู่นะเว้ย”“เด็กบริหาร...” โฬมพูดพลางเหลือบมองอีกฝ่ายเล็กน้อยเทรย์กับคลาสหันมองสบตากันด้วยแววตาเต็มไปด้วยคำถาม ก่อนที่เทรย์จะเป็นคนถามขึ้น“แล้วน้องเขาจะมาแข่งแทนไอ้ช็อปเปอร์ทำไมวะ?”“กูจะรู้ไหมล่ะ สัส!” โฬมสวนกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พร้อมกับก้มหน้าหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหาข้อมูลอีกฝ่ายจากโซเชียลมีเดียไม่นาน เอเดนที่นั่งเงียบมาตลอด จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“น้องเขาชื่อแฟร์รี่ เป็นน้องสาวของไอ้ช็อปเปอร์”คำพูดนั้น ทำเอาร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะละสายตาจากหน้าจอมือถือ เงยหน้าถามกลับทันควัน“มึงรู้ได้ไงวะ?”“กูก็สืบมาสิครับ” เอเดนตอบพลางยักคิ้วเล็กน้อย“มันหยามมึงเต็มๆ ว่ะ เอาน้องมาแข่งแทนแบบนี้”สิ้นเสียงของคลาส โฬมก็ขบกรามแน่น ความโกรธพลุ่งพล่านขึ้นในอกจนแทบระ

@สนามแข่งรถ Tray Bike เมื่อแฟร์รี่รู้ว่าช็อปเปอร์ พี่ชายของเธอมีแข่งรถในวันนี้ คนตัวเล็กก็ไม่รอช้า รีบเดินทางมาที่สนามแข่งทันทีโดยไม่บอกกล่าวอีกฝ่ายล่วงหน้าดวงตาคู่สวยกวาดมองบริเวณรอบๆ จุดเตรียมแข่งข้างสนาม ทันใดนั้น ก็เห็นพี่ชายของเธอกำลังยืนเช็กสภาพรถอยู่ไม่ไกลนัก ร่างบางยิ้มกว้าง ดวงตาเปล่งประกาย ก่อนจะรีบสาวเท้าเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว“พี่เปอร์!” เธอตะโกนออกไปเสียงดังลั่นช็อปเปอร์เงยหน้าขึ้นหันมาตามเสียง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ“น้องมาได้ไง”“หายตัวมา ฮ่าฮ่า” แฟร์รี่ตอบกลับ พลางหัวเราะขบขันทว่าช็อปเปอร์กลับไม่ได้ขำตาม เขากอดอกก่อนจะจ้องมองเธอด้วยแววตาจริงจังทันที“เอาดีๆ”คนตัวเล็กเบ้ปากเล็กน้อย พร้อมกับทำหน้ามุ่ย“ก็แฟร์อยากมาดูพี่แข่ง” สีหน้าของเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจนัก เพราะช่วงหลังๆ มานี้พี่ชายมักจะหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอมาดูเขาแข่งขัน ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร“แล้วรู้ได้ยังไงว่าวันนี้พี่มีแข่ง” เขาย้อนถามกลับ“น้องเห็นพี่ลงสตอรี่” เธอตอบกลับทันควันช็อปเปอร์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะสบถออกมาแผ่วเบา“ฉิบหาย…” เขาลืมไปว่าไม่ได้กดปิดกั้

@คอนโด RDรถบิ๊กไบค์สีแดงดำจอดสนิทอยู่ภายใต้คอนโด ทันใดนั้น โฬมก็ลากแฟร์รี่ขึ้นมายังห้องของเขาที่อยู่ชั้นเก้าทันทีซึ่งปกติแล้ว เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่ห้อง เนื่องจากเป็นคนค่อนข้างหวงพื้นที่ส่วนตัว แต่กลับเธอ…ที่รู้ก่อนหน้าแล้วว่าเขาพักอยู่คอนโดแห่งนี้ จึงไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องปิดบังปัง!เสียงประตูห้องปิดลงอย่างแรงด้วยฝีมือของเขา จึงทำให้คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก พลางยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น โฬมเดินตรงไปยังโซฟาตัวยาวด้วยท่าทีสบายๆ มือหนารูดซิปชุดแข่งลงอย่างช้าๆ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งเปลือยเปล่า ภาพตรงหน้าทำเอาแฟร์รี่กลืนน้ำลายอึกใหญ่เธอสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เขา ทั้งที่หัวใจเต้นระส่ำอย่างควบคุมไม่อยู่“เธอจำได้ไหม? ว่าฉันเคยเจ็บหลังเพราะเธอ” เขาเอ่ยถามโดยไม่มองหน้าเธอแฟร์รี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดนั้น ทว่าไม่ทันได้ตอบอะไร มือหนากลับคว้าเอวบางดึงลงไปนั่งคร่อมบนตักแกร่งโดยไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าของทั้งสองหันเข้าหากัน จนลมหายใจอุ่นๆ ปะทะกันอย่างชัดเจนร่างบางใจเต้นโครมครามอย่างหนักหน่วง เป็นผลมาจากความตื่นเต้นและความประหม่าเล่นงานเธอพร้อมกันและก่อนที่

“อื้อ~ พี่โฬม” เสียงหวานร้องครางออกมาเบาๆ เมื่อถูกความวาบหวามเข้าเล่นงานมือหนาทั้งสองข้างของเขาขยับขึ้นมาบีบขยำเนินอกอวบของเธอจนเนื้อนมปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว พร้อมกับสลับดูดดึงจุกสีระเรื่อไปมาทั้งซ้ายและขวา“อื้ม…” เขาครางในลำคออย่างพึงพอใจเมื่อเล่นกับเนินอกอวบอิ่มจนหนำใจ โฬมจึงรั้งท้ายทอยของคนตัวเล็กลงมาประกบจูบกันอีกครั้งอย่างดูดดื่ม ไม่นาน เขาก็ค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาคมกริบสบมองใบหน้าสวยอย่างเงียบงันแฟร์รี่เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นด้วยความเขินอาย ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกของตัวเอง ซึ่งมันแทบจะปิดไม่มิดเลย“ปิดเพื่อ?” เขาเลิกคิ้วถาม“อายค่ะ จบนะ!” คำตอบของเธอ ทำเอาเขาหลุดหัวเราะในลำคอเบาๆ“หึ!”คนตัวเล็กรีบลุกขึ้นพรวด ก่อนจะก้มลงคว้าเสื้อเกาะอกที่หล่นอยู่บนพื้นมาสวมใส่ด้วยความเร่งรีบแต่เมื่อลองติดกระดุม ก็พบว่ากระดุมด้านล่างหลุดหายไปถึงสามเม็ด เหลือเพียงสองเม็ดด้านบนที่ยังพอรั้งตัวผ้าไว้ได้มือเล็กจับขอบเสื้อที่เปิดออกเอาไว้แน่น พลางเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์หรูที่ตกอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก ก่อนจะหันหลังเดินออกไปทว่าก้าวได้เพียงสองก้าวเท่านั้น เสียงทุ้มของคนด้านหลังก็ดั