บททั้งหมดของ คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน x อบิเกล): บทที่ 91 - บทที่ 100

บทที่91 พัฒนาขึ้นฟอด “วิน!” อบิเกลยกมือขึ้นจับแก้มที่ถูกมาวินหอมเข้าไปฟอดใหญ่ ใบหน้าเหลอหล่ามองซ้ายมองขวากลัวใครจะเห็นเข้า มือเล็กฟาดเข้าที่ต้นแขนของเขาอย่างไม่แรงนัก มาวินเดินเข้าไปสวมกอดอบิเกลจากด้านหลังวางปลายคางเกยไว้ที่หัวไหล่บางแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้อบิเกลยิ้มกว้าง “วินมีความสุขจังเลยเกล รักเกลที่สุดเลยรู้ไหม” กดจูบเข้าที่หัวไหล่หลาย ๆ ครั้งไม่คิดกลัวว่าใครจะเข้ามาเห็น ความรู้สึกตอนนี้มันสุขจนเกินจะบรรยายได้หมด มันโล่งอก สบายใจ ไร้ความกังวลใด ๆ ทุกอย่างในตอนนี้สำหรับเขามันดีมาก ๆ “เกลก็มีความสุข เกลก็รักวินมากที่สุดเหมือนกัน จุ๊บ” อบิเกลหันหน้ามาหามาวินแล้วใช้มือเล็กประคองใบหน้าหล่อให้มองสบตากับเธอในตอนที่เธอพูดพร้อมกับจูบเข้าที่ปากหยักด้วยความรู้สึกรักที่ไม่ต่างกัน “อะแฮ่ม ๆ เกรงใจกันหน่อย” เสียงกระแอมกระไอดังมาจากด้านหลังทำให้ทั้งคู่ค่อย ๆ ผละออกจากกัน มาเวลเดินยิ้มตามเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหาร “ตื่นได้แล้วเหรอคะ” อบิเกลยิ้มล้อแล้วนั่งลงที่โต๊ะอาหารแล้วถามคนที่เมาหนักกว่าใครเพื่อน เธอคิดว่ามาเวลไม

บทที่93 ออกงานคู่ พนักงานนำชุดเข้ามาแล้วเดินนำพาอบิเกลเข้าไปลองชุด ไม่นานอบิเกลก็ออกมาด้วยชุดแม็กซี่เดรสยาว ประดับเลื่อมสีเงิน ทันทีที่เห็นมาวินส่ายหน้าพลวันให้เข้าไปเปลี่ยนแต่สองคุณแม่ส่งสายตาเห็นด้วยกับชุดนี้มาก ๆ อบิเกลมองหน้ามาวินแล้วก็เดินเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดที่สองชุดเดรสสายเดี่ยวสไตล์หางปลาเลื่อมผ่าหน้าสูง “สวยมากเลยน้องเกล” อิงอรเดินเข้ามามองลูกสาวใกล้ ๆ อย่างชื่นชมเหมือนได้มองตัวเองตอนสมัยสาว ๆ “ชุดนี้เหมาะกับหนูเกลมากเลยลูก” มาหยาเดินเข้ามายืนยันอีกเสียง “ผมว่าชุดมันแหวกสูงไปนะครับ” มาวินบอกสั้น ๆ สองคุนแม่ส่ายหน้าทันที “ไปเปลี่ยนเลยครับเกล” คุยกับสองคุณแม่เสร็จมาวินก็หันมาบอกกับอบิเกลหน้านิ่ง ชุดที่สามชุดเดรสผ้าวิ้งค์ปาดไหล่เข้ารูปกระโปรงทรงสุ่มเสริมผ้าชีฟอง เรียบหรูดูแพงและที่สำคัญมิดชิดกว่าทุกชุด มาวินพยักหน้าให้อบิเกลเลือกชุดนี้ “ชุดนี้แม่ว่ามันหวานไปไหมลูก” อิงอรเดินเข้าพิศมองใกล้ ๆ สวยก็สวยมากอยู่แต่มันดูหวานไปนิดสำหรับความคิดของเธอ “แม่ว่าเอาชุดแรกดีไหม สีชุดเข้ากับชุดของอ

บทที่95 วางแผนมาแล้วสินะ มาวินเดินตามอบิเกลมาพร้อมกับจับมือบางเอาไว้ มองใบหน้าสวยก่อนว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกอย่างไรแต่แค่เห็นรอยยิ้มก็ทำให้โล่งใจขึ้นมาไม่น้อย “โกรธรึเปล่า” “โกรธเรื่องอะไรล่ะถ้าเป็นเรื่องข้าวฟ่างก็ไม่โกรธนะ” อบิเกลยิ้มบอก เธอไม่ได้โกรธจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกสบายใจไปซะทีเดียว มันยังมีอะไรที่สะกิดใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่อยากเอามาเป็นเรื่องให้ต้องทะเลาะกัน “แน่นะว่าไม่โกรธ วินไม่ได้คิดอะไรกับข้าวฟ่างจริง ๆ นะ” มาวินย้ำความรู้สึกบอกกับอบิเกลอีกครั้งไม่อยากให้มีปัญหาตามมาทีหลังเหมือนกับที่มาเวลได้บอกไว้ “เข้าใจแล้วแต่วินก็รู้ว่าข้าวฟ่างคิดยังไงกับวิน เกลไม่ได้ใจดีขนาดที่จะให้ข้าวฟ่างมาวนเวียนอยู่รอบตัวของวินตลอดเวลาหรอกนะ” เธอไม่ใช่คนใจกว้างขนาดที่จะให้ผู้หญิงที่รู้ทั้งรู้ว่าชอบแฟนตัวเองมาตามติดเป็นเงาอยู่แบบนี้ “ครับ วินจะเคลียร์ให้มันจบโอเคไหม” มือหนาโอบเข้าที่เอวบางประคองเดินตามพาเดลหลังจากที่คุยกับเข้าใจดีแล้ว “น้องเกล” เสียงเรียกดังมาจากด้านข้างทำให้ทั้งสองหันไปมองพร้อม ๆ กัน

บทที่97 โยนความผิด “ปล่อย ปล่อยกู” อบิเกลร้องขึ้นเมื่อถูกดึงตัวให้ลุกขึ้นแล้วล็อกตัวเอาไว้อีกรอบ สายตาของอบิเกลพร่าเบลอเพราะเลือดที่หน้าผากไหลลงมามันดันเข้าตาและไหลลงมาเปรอะเปื้อนที่แก้ม ปึง ๆ ๆ เสียงดังมาจากหน้าห้องน้ำจนทำให้คนที่อยู่ในห้องน้ำตอนนี้หยุดการเคลื่อนไหวแล้วหันไปมองตรงประตูแกร็ก เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้อบิเกลรู้สึกโล่งอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกแม้จะไม่รู้ว่าคนที่เข้ามาเป็นใครก็ตามส่วนอีกสามคนหัวใจกำลังร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นคนที่เดินเข้ามา “เกล!!” เสียงร้องอุทานด้วยความตกใจของคนมาใหม่ “วิน!!” ข้าวฟ่างเรียกชื่อเขาแผ่วเบาด้วยความตกใจไม่คิดว่าคนที่เข้ามาจะเป็นมาวิน แล้วไอ้คนที่เขาจ้างให้มันเฝ้าหน้าห้องน้ำไว้มันหายหัวไปไหนกัน “ทำเหี้ยอะไรกันวะ” เสียงตะคอกเสียงดังลั่น ใบหน้าหล่อเข้มขึ้นจนดูน่ากลัว สายตาคมดุด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่านพร้อมจะฆ่าคนได้ในทันที ภาพตรงหน้าที่เห็นอบิเกลมีเลือดไหลอาบบนใบหน้าแล้วยังตัวเธอที่ถูกผู้หญิงตัวใหญ่สองคนล็อกตัวเอาไว้อีก หัวใจมาวินอ

บทที่99 ฟาดเคราะห์ไปนะมึง อบิเกลถอนหายใจแล้วทำหน้าครุ่นคิดก่อนที่จะหันไปมองที่มาวิน ข้าวฟ่างเป็นเพื่อนที่เติบโตมากับมาวินแล้วมาวินจะใจอ่อนให้กับข้าวฟ่างบ้างไหมนะ “แล้วแต่พี่เดลเลยค่ะ เอาตามที่พี่เดลเห็นสมควร” อบิเกลบอก เธอไม่ใช่คนใจดีที่จะยอมให้ใครมาทำร้ายแล้วจะไม่ทำอะไรกลับ ทำร้ายเธอมากแค่ไหนเธอคิดว่าพาเดลจัดหนักแบบคูณสิบ คูณร้อยแน่นอน “ให้พี่จัดการแน่นะ” พาเดลเลิกคิ้วขึ้น ยกยิ้มเบา ๆ อย่างชอบใจที่น้องสาวไม่ใช่นางเองในละครที่ไม่คิดจะเอาเรื่องคนที่ทำร้ายตัวเอง “ทำไมคะ คิดว่าเกลจะใจดีกับคนที่คิดจะทำร้ายเกลเหรอคะไม่มีทางซะหรอก เขาจะกรีดหน้าเลยนะคะถ้าเกลไม่สวยขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ” “โอเค แบบนี้พี่จะได้จัดการสักทีเสียเวลามานานแล้ว” “วิน” เรียกมาวินที่เอาแต่นั่งฟังเงียบ ๆ เธออยากรู้ว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรแล้วรู้สึกยังไง “หึ ทำตามใจเกลได้เลย วินไม่ได้รู้สึกอะไรถ้าพี่เดลไม่จัดการวินก็จะจัดการเองอยู่แล้ว” มาวินยิ้มบอก เขาไม่ได้สงสารในสิ่งที่ข้าวฟ่างจะได้รับ ถ้ามาเวลไม่ได้ห้ามเขายุ่งกับเรื่องนี้ก่