All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 1 - Chapter 10

ALINA MONTEJO POV"Congratulations, Miss Alina Montejo. You're officially eight weeks pregnant. Kapit na kapit ang embryo, at normal ang lahat ng vital signs mo."Nakahinga ako nang maluwag habang pinapanood ang maliit na tuldok sa monitor ng ultrasound. Doon pa lang, naramdaman ko na ang kakaibang tibok sa puso ko. Sa wakas. Sa edad na bente-otso, pagkatapos ng ilang taon na puro trabaho, puyat, at pag-akyat sa corporate ladder, nakamit ko rin ang matagal ko nang pangarap—ang magkaroon ng sariling pamilya. Walang toxic na lalaki, walang sakit sa ulo na ex. Ako lang at ang magiging anak ko.Independent woman yata 'to. Kaya ko 'to mag-isa.Eksaktong dalawang linggo pagkatapos ng check-up na 'yun, nakatanggap ako ng sunod-sunod na tawag mula sa clinic. Noong una, hindi ko pinapansin dahil busy ako sa mga hinahabol na reports sa opisina. Pero nang mag-text na ang mismong Head Doctor na si Dr. Ramirez at sabihing highly confidential at urgent ang kailangan naming pag-usapan, kinabahan na

ALINA MONTEJO POV Apat na taon. Apat na taon din kaming namuhay sa isang maliit, tahimik, at simpleng bayan sa Aurora. Doon ko natutunang maglaba nang walang washing machine, magtanim ng sariling gulay, at mag-online freelance work sa gabi habang tulog ang anak ko para lang may pambili kami ng bigas at diaper. Mahirap, pero kapag nakikita ko ang mukha ng anak ko, pakiramdam ko ako na ang pinakamayamang babae sa mundo. "Mommy, look! I built a skyscraper using my blocks. Mas mataas pa sa bahay ni Aling Tasing!" Napalingon ako kay Kian habang nag-eempake ako ng mga natitira naming gamit sa bag. Nakaupo siya sa sahig, seryosong-seryoso ang mukha habang maingat na ipinapatong ang huling piraso ng lego block. Sa edad na apat, kakaiba ang talino ng anak ko. Habang ang ibang bata sa kapitbahay ay abala sa paglalaro sa putikan, si Kian, mas gustong magbasa ng mga picture books tungkol sa mga makina, computer, at mga gusali. At kung pag-uusapan naman ang ugali? Doon ako napapabuntong-hi

ALINA MONTEJO POV Gusto kong maiyak sa kamalasan. Pangalawang linggo ko pa lang sa trabaho bilang sekretarya ni Ezekiel Valencia, pero heto agad ako sa sitwasyong pilit kong iniwasan sa loob ng apat na taon. Biglang nagka-emergency sa maliit na daycare malapit sa tinutuluyan namin—nagkaroon ng shortage sa water supply at pinasundo agad ang mga bata. Wala akong ibang matakbuhan. Wala akong kamag-anak dito sa Maynila, at imposible namang iwan ko si Kian sa kung sino lang. Wala akong choice kundi i-text ang HR at humingi ng permiso na dalhin muna si Kian sa desk ko, tutal naman ay tahimik at busy ang lahat dahil may malaking board meeting si Ezekiel sa dulo ng hallway. "Baby, listen to Mommy," bulong ko kay Kian habang pinapaupo ko siya sa tabi ng computer ko. "Dito ka lang sa upuan, ha? May napakahalagang meeting si Sir Ezekiel sa loob. Huwag kang maingay, mag-drawing ka lang muna rito. Pakiusap, Kian." Tumingin sa akin si Kian, tinaas ang maliit niyang kilay gamit ang nakasanayan n

ALINA MONTEJO POV Bawat hakbang ko papasok sa opisina ni Ezekiel, pakiramdam ko ay lalo lang bumibigat ang dibdib ko. Karga ko si Kian sa kaliwang braso ko, habang ang kanang kamay ko naman ay mahigpit na nakahawak sa strap ng bag ko—parang doon ko na lang hinuhugot ang lakas ko. ​Narinig ko ang mahinang tunog ng pagsasara ng pinto sa likod namin. Doon pa lang, kinabahan na ako nang husto. Wala nang atrasan. Kaming tatlo lang sa loob ng malawak, malamig, at tahimik na opisinang ito. "Mommy, your hand is sweating. Are you scared of the big boss?" bulong ni Kian sa tenga ko. Ang lakas talaga ng pakiramdam ng batang ito. "Hindi, baby. Medyo malamig lang ang aircon," pagsisinungaling ko habang dahan-dahan ko siyang ibinababa sa carpeted na sahig. Pero hindi niya ako tinantanan. Nanatili siyang nakatayo sa tabi ng binti ko, hawak ang laylayan ng palda ko, habang ang mga mata niya ay diretso pa ring nakatitig sa lalaking naglalakad patungo sa likod ng malaking executive desk. Umup

ALINA MONTEJO POV Gusto kong sapukin ang sarili ko habang nakatitig sa kisame ng pagkalaking kwarto na ito. Buong buhay ko, akala ko sa mga teleserye o sa mga binabasa kong pocketbooks lang nangyayari 'yung ganito. 'Yung bigla ka na lang isasakay sa mamahaling sasakyan, ihahatid sa isang sikat na condominium sa BGC, at sasabihing, "Dito na kayo titira." Pero heto ako ngayon, nakahiga sa isang king-sized bed na malamang ay mas mahal pa sa tatlong buwang sweldo ko sa dating trabaho ko. Alas-onse na ng gabi. Pagod na pagod ako pero ayaw dinalaw ng antok ang utak ko. Paano ba naman ako makakatulog kung alam kong ilang pader lang ang pagitan namin ng lalaking nagmamay-ari ng specimen na nagpabago sa takbo ng buhay ko? Alina, relax. Huminga ka, bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang bumabangon mula sa kama. Para kay Kian 'to. Isipin mo na lang, nasa isang mamahaling hotel kayo at libre ang lahat. Tiningnan ko si Kian na mahimbing na natutulog sa tabi ko. Yakap-yakap niya ang pabori