จางเหว่ยและยู่หลงเข้ามาก็เห็นซูเมิ่งหลานนอนแผ่หลาอยู่ข้างเตียงเจ้านาย“หมอซูเหตุใดไปนอนตรงนั้น” จางเหว่ยถามด้วยความฉงนเปลือกตาบางกะพริบถี่ หญิงสาวเบนหน้าไปยังต้นเสียง นางลุกไม่ขึ้น เมื่อครู่ถูกเขาผลักลงมาจากเตียงจนปวดกระดูก ซ้ำอีกฝ่ายยังแสร้งทำเป็นหมดสติต่อหน้าลูกน้องตัวเองต่ออีก‘คนสารเลว คอยดูเถอะข้าจะเอาคืนท่านอย่างไร’“ข้าก็แค่มาดูอาการท่านแม่ทัพ แต่ยืนรอพวกท่านเอาน้ำมาส่งมันเมื่อยก็เลยนอนรอเสียเลย”ยู่หลงพ่นลมขึ้นจมูก “หญิงเสียสติ คนเช่นนี้จะรักษาแม่ทัพได้จริงหรือ”“ได้หรือไม่ก็ต้องลองดู เจ้าก็รู้ท่านแม่ทัพเป็นเช่นนี้มายี่สิบกว่าปี แม้มีโอกาสเพียงน้อยนิดก็ควรคว้าเอาไว้” จางเหว่ยกระซิบ เขาย้ายสายตากลับมายังซูเมิ่งหลาน “เรียบร้อยแล้ว ให้พวกเราช่วยอะไรต่อหรือไม่”ซูเมิ่งหลานกำลังจะปฏิเสธ แต่แล้วนางกลับเปลี่ยนใจ หญิงสาวดันร่างของตนขึ้นมาอย่างยากลำบาก เปลือกตาบางหรี่ลงจนแคบ‘แม่ทัพเซี่ย ในเมื่อท่านอยากหลับเช่นนั้นก็หลับไปยาว ๆ ซะเลย’ซูเมิ่งหลานคว้ามือของเขามาจับชีพจร พริบตาเข็มเงินก็ถูกฝังลงบนบ่ากว้างทั้งสองฝั่ง เซี่ยเ
آخر تحديث : 2026-05-27
