All Chapters of เพลิงรัก เพลิงแค้น: Chapter 31 - Chapter 40

43 Chapters

Chapter31

Chapter31หากอังคณามีหลักฐานนั้นจริงๆ แล้วนำไปให้ฝ่ายค้าน มีหวังตำแหน่งของเขาต้องหลุดกระเด็น อีกทั้งต้องถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองด้วย หรือไม่ก็ถูกดำเนินคดีข้อหายักยอกเงินของประชาชน งานนี้มีแต่เสียกับเสีย แต่ถ้ายินยอมเซ็นใบหย่าแต่โดยดี หลักฐานที่อังคณากล่าวอ้างก็จะตกมาอยู่ในมือของเขา“ไหนล่ะหลักฐานที่มึงว่า กูจะรู้ได้ยังไงว่ามึงมีหลักฐานจริง” เขาอยากเห็นหลักฐานก่อนว่ามันคืออะไรกันแน่ อังคณาเดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะหยิบเอกสารจำนวนสามแผ่นที่พับเก็บไว้ในกล่องเครื่องเพชรออกมา แล้วโยนไปให้ปิติ เขาก้มลงหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา มือเหี่ยวย่นคลี่มันออกเพื่อที่จะตรวจสอบว่าเป็นหลักฐานที่เธอพูดออกมาจริงหรือไม่ดวงตาของเฒ่าวัยหกสิบปีตื่นตะลึง เมื่อเห็นเนื้อความในเอกสารทั้งสามแผ่นที่อยู่ในมือ เอกสารทั้งสามฉบับชี้ชัดความผิดของเขาได้เป็นอย่างดี แทบจะดิ้นไม่หลุดด้วยซ้ำไป ความสงสัยเข้ามาในสมอง อังคณาเอาเอกสารฉบับนี้มากจากที่ไหน ในเมื่อเขาทำงานไม่เคยมีช่องโหว่ ไม่เคยมีใครสาวมาถึง ไม่มีหลักฐานหลงเหลือ แล้วเอกสารทั้งสามฉบับนี้ตกมาอยู่ในมือของเธอได้อย่างไร“เป็นไง ถึงกับอึ้งไปเลยใช่มั้ย เอกสารท
Read more

Chapter32

Chapter32คมน์เดินทางกลับมาที่บ้านในเวลาสิบเอ็ดโมงห้าสิบห้านาที พอมาถึงเขาได้พบกับแขกที่ไม่อยากจะเชื้อเชิญเข้ามาในบ้าน นั่งกวนบาทาอยู่บนโซฟารับแขก“คุณคมน์มาแล้วตั้ม”รุจิเรศบอกเพื่อนชายที่นั่งอยู่ข้างกายเธอ เจ้าของบ้านเดินลงส้นเข้ามาในห้องรับแขก กระแทกตัวลงนั่งติดกับร่างของกระต่ายน้อย ไม่เพียงเท่านั้นยังโอบไหล่ของเธอแสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่“มานั่งเบียดกันทำไมครับ ไปนั่งตรงโน้นสิครับที่ว่างมีตั้งเยอะแยะ”น้ำเสียงดุๆ เอ่ยบอกแขกผู้มาเยือน ประสงค์ขยับร่างกายมานั่งโซฟาตัวเดี่ยวทันที ท่าทางจะหึงหวงเพื่อนของเขาไม่ใช่เล่น ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูกที่ชวนเธอไปเที่ยว“สวัสดีครับ ผมชื่อประสงค์ชื่อเล่นชื่อตั้ม เป็นเพื่อนของหนูนาครับ” ประสงค์แนะนำตัวเองเสร็จสรรพ“หวัดดี” เจ้าของบ้านทักทายตอบกลับด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ไม่เป็นมิตรเท่าที่ควร“ผมจะมารับหนูนาไปเที่ยวครับ” ประสงค์รีบบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ทันที ก่อนที่เขาอาจจะโดนลูกปืนหรือไม่ก็บาทาของคมน์“รู้แล้ว จะไปดูหนังเรื่องอะไร รอบไหน ที่ไหนล่ะ?” เขาถามยาวเป็นชุด“ยังไม่รู้เลยครับว่าจะดูเรื่องไหน มีหนังใหม่ๆ เข้ามาหลายเรื่องครับ ผมต้องถามหนูนาก
Read more

Chapter33

Chapter33“ท่านครับ คุณคมน์ ราชพฤกษ์มาขอพบท่านครับ” พัฒนารายงานให้ผู้เป็นนายได้รับทราบ หลังจากที่คมน์เดินทางมาหาปิติที่บ้าน“คมน์ ราชพฤกษ์”ปิตินึกถึงชื่อและนามสกุลนี้ ก่อนจะร้อง อ๋อ ในใจ คมน์ ราชพฤกษ์ นักธุรกิจชื่อดัง เจ้าของโรงงานผลิตอะไหล่รถยนต์ในประเทศเยอรมัน ขยายตัวมาเปิดโรงงานผลิตอะไหล่รุยนต์ในเมืองไทย อีกทั้งยังเป็นเจ้าของคอนโดสุดหรูใจกลางเมืองหลวง คมน์เดินทางมาหาเขาทำไมนะ หรือว่ามีเรื่องอยากจะให้เขาช่วย“ให้เข้ามาได้” พัฒนาทำตามที่เจ้าสั่ง เดินออกไปจากจากห้องรับแขก ก่อนจะกลับมาอีกครั้งพร้อมกับคมน์และลูกน้องคนสนิท ปิติมองความสง่างามของแขกผู้มาเยือนที่กำลังเดินตรงมาหาเขาอย่างทึ่งๆ คมน์เป็นหนุ่มรูปงาม สูงสง่า ร่างกายบึกบนสมชาย ท่าทางของคมน์เหมือนคนมีอำนาจและบารมี เพียงแค่มองความน่าเกรงขามกระจายอยู่รอบๆ ตัวของคมน์“สวัสดีครับท่าน”คมน์พนมมือไหว้ปิติอย่างนอบน้อมในฐานะที่อีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่ ปิติรับไหว้นักธุรกิจหนุ่มด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเชื้อเชิญให้ผู้ที่มาขอพบเขานั่งบนโซฟารับแขก“เชิญนั่งครับคุณคมน์” คมน์ทรุดตัวลงนั่งตามที่เจ้าของบ้านเชื้อเชิญ“ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรครับถึงได้มาหาผมที่นี่
Read more

Chapter34

Chapter34ปิติมีความรู้สึกทึ่งในตัวของคมน์อีกครั้ง คมน์เป็นคนที่มีความอดทนสูงมาก เขาเก็บความแค้นที่สุมอยู่ในใจมานานนับยี่สิบกว่าปี รอวันที่จะชำระความแค้นในใจให้เหือดหาย เฝ้าดูพฤติกรรมของอังคณามาโดยตลอด ถ้าเป็นเขา ปิติยังไม่รู้เลยว่า จะทนแบกรับความเคียดแค้นได้นานเท่านี้หรือไม่ แต่ยอมรับว่าแผนของคมน์เหนือชั้นเป็นอย่างมาก เป็นการแก้แค้นที่เจ็บแสบที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา“นี่แหละครับคือสิ่งที่ผมอยากจะพูดกับท่าน ถ้าท่านจะฆ่าผม ผมก็ไม่ว่าครับ”คมน์มั่นใจว่าปิติไม่มีวันฆ่าเขาอย่างแน่นอน ตรงกันข้ามต้องขอบคุณเขามากกว่าที่ทำให้ปิติตาสว่างขึ้น แล้วมันก็เป็นอย่างที่คมน์คิดไว้“ผมต้องขอบคุณคุณคมน์มากกว่าที่ให้ความกระจ่างกับผม ตอนแรกผมโกรธอังมากที่เล่นงานผมจนแสบทรวง คุณคมน์รู้มั้ยว่าอังขอหย่าผมว่ายังไง เธอบอกว่ามีชู้กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งหมายถึงคุณนั่นแหละ มานานหนึ่งเดือนแล้ว นั่นไม่ได้ทำให้ผมโมโหเท่ากับที่เธอพูดว่า ตลอดระยะเวลาที่แต่งงานกับผม เธอมีชู้มาตลอด ผมอึ้งไปเลยตอนนั้น ไม่คิดว่าตัวเองจะถูกสวมเขานับสิบเขา ไม่เท่านั้นนะ อังยังใช้หลักฐานชิ้นหนึ่งมาขู่ผมด้วย ถ้าผมไม่หย่าจะนำหลักฐานนี้ไปให้ฝ่ายค้
Read more

Chapter35

Chapter35บานประตูคอนโดหรูของคมน์ถูกเปิดออก ร่างของอังคณาโผกอดร่างของชายหนุ่มทันที ก่อนจะคลายอ้อมแขนออก ยื่นใบหย่าที่อยู่ในมือของเธอส่งให้คมน์ดู“ใบหย่าคะคมน์ ใบหย่า”อังคณาพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่สุดแสนจะดีใจ คมน์แสร้งทำเป็นดีอกดีใจ กระโดดโลดเต้น ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ กอดร่างของสาวทรงเสน่ห์อย่างแนบแน่น คมน์แสดงให้เธอเห็นว่า เขาดีใจมากมายกับการได้เห็นใบหย่าของเธอ“ผมดีใจที่สุดเลยอัง ดีใจที่สุดเลย” เขาพูดซ้ำๆ“ค่ะ อังดีใจที่สุดเลยค่ะ คืนนี้เราไปฉลองความสุขของเราดีมั้ยคะ อังอยากทานอาหารค่ำบนเรือค่ะ ชมความงามของแม่น้ำเจ้าพระยา คมน์พาอังไปนะคะ นะคะ”เธอเริ่มบทออดอ้อน คมน์คิดหนักวันนี้เขาบอกรุจิเรศไว้ว่าจะกลับเร็ว ไม่มีธุระที่ไหน ถ้ากลับช้าประสงค์อาจจะพากระต่ายน้อยของเขามาส่งช้าตามไปด้วย ครั้งนี้ไม่ทำตามที่อังคณาออดอ้อนก็ไม่ได้ เพราะแผนอาจจะเสีย จะเอายังไงดีเนี่ย ในที่สุดคมน์ก็หาทางออกจนได้“ผมว่าเราล่องเรือทานอาหารเย็นดีกว่ามั้ย โรแมนติกมากเลยนะ มองเห็นวิวสองข้างทางด้วย ใช้ระยะเวลาล่องเรือสองชั่วโมง นั่งทานอาหารไปด้วยชมความสวยงามของสองข้างทางไปด้วย แถมยังได้ดูพระอาทิตย์ตกดินอีก ดีกว่าล่องเร
Read more

Chapter36

Chapter36“เดี๋ยวคงกลับมั้งคะ คุณหนูนาไม่กล้าขัดคำสั่งคุณคมน์หรอกค่ะ”“ก็ลองขัดสิ ได้ตายทั้งคนพาไปเที่ยวกับคนไปเที่ยวแน่”เขาตัดสายทิ้งทันทีที่พูดจบ ในใจคุกรุ่นไปด้วยความไม่พอใจและความโกรธที่ค่อยๆ แล่นเข้ามาในความรู้สึก คมน์รีบกดหมายเลขโทรศัพท์ของประสงค์อย่างเร่งด่วน หวังว่าจะสอบถามให้รู้ความ ว่าเหตุใดจึงกลับบ้านล่าช้า ถ้าได้คำตอบที่ไม่ถูกใจรับรองได้ตายคาเท้าเขาแน่ มือถือของประสงค์ติดแต่ไม่มีคนรับสาย ครั้งที่หนึ่งก็แล้ว สอง สาม และสี่มันก็ยังเหมือนเดิม สร้างความหงุดหงิดให้กับเขาเป็นเท่าตัว เขาลองโทรใหม่แต่มันก็เหมือนทุกครั้ง ติดแต่ไม่มีคนรับสาย คมน์กำมือถือเครื่องเล็กเอาไว้แน่น แน่นจนมันแทบจะแหลกคามือ“ตายแน่ มึงตาย”คมน์กัดฟันพูด ดวงตาลกโชนด้วยความโกรธ เขาต้องทำใจอย่างหนักเพื่อปรับอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติ กว่าที่คมน์จะปรับสีหน้าให้เป็นปกติได้เขาต้องใช้เวลาถึงห้านาที ก่อนจะเดินกลับไปหาอังคณาที่นั่งจิบไวน์อย่างสบายใจ“อัง ผมจะให้รถของโรงแรมไปส่งคุณที่คอนโดนะ พอดีลูกค้าของผมเกิดอุบัติเหตุ ผมต้องไปดูเค้าหน่อย” คมน์ทำตามแผนที่วางไว้“เหรอคะ แล้วลูกค้าเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะคมน์?”“ผมก็ไม
Read more

Chapter37

Chapter37“เป็นอะไรตั้ม?”“ปวดฉี่” ประสงค์ตอบสั้นๆ“ทนหน่อยสิ พอออกไปถึงถนนใหญ่ก็เจอปั้มน้ำมันแล้ว เดี๋ยวแวะไปทำธุระที่นั่นก็ได้ ทนหน่อยนะตั้ม หนูนาก็ปวดเหมือนกัน” เธอเองก็รู้สึกปวดปัสสาวะไม่ต่างกับประสงค์เลย“โอ๊ย โอ๊ย ไม่ไหวแล้วหนูนา ตั้มไม่ไหวแล้วนะ ขอแวะข้างทางก่อนได้มั้ย”“ทนอีกนิดเดียวไม่ได้เหรอ หนูนายังทนได้เลย อั้นไว้ตั้งนาน”“หนูนาเป็นผู้หญิงก็อั้นได้สิ ตั้มเป็นผู้ชายนะจะอั้นได้ยังไง”“อั้นไว้ อั้นไว้ ข้างทางเปลี่ยวจะตายน่ากลัวออก ไม่เอาไม่ให้จอด”ถนนที่รถยนต์ของประสงค์ขับเคลื่อนอยู่นั้นไม่ใช่ถนนสายหลัก เป็นทางเข้าบ้านของเพ็ญพรเพื่อนสนิทของเธอ ซอยนี้ค่อนข้างเปลี่ยว มีคดีจี้ชิงทรัพย์ในยามค่ำคืนบ่อยครั้ง แม้ว่าเวลานี้จะยังไม่ค่ำมืดแต่ก็ไม่น่าไว้วางใจ รอให้ถึงปั้มน้ำมันน่าจะดีกว่า คนพลุกพล่านและสว่าง “ไม่ไหวแล้ว อั้นไม่ไหวแล้ว จอดแล้วนะ อั้นไม่อยู่แล้วหนูนา โอ๊ย ตายแน่ๆ ถ้าไม่จอดข้างทาง”ประสงค์บ่นอุบ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาคิดว่า จากบ้านของเพ็ญพรถึงถนนสายหลักที่มีระยะห่างประมาณห้าร้อยเมตร เป็นระยะทางสั้นๆ ขับรถไม่กี่นาทีก็ถึง แต่เวลานี้เขามีความรู้สึกว่า หนทาง
Read more

Chapter38

Chapter38รถยนต์ของประสงค์แล่นผ่านเข้ามาในเขตรั้วบ้านของคมน์ในเวลา 19.15 น. คนที่นั่งอยู่ในรถใจเต้นตุ่มๆ ต่อมๆ หายใจไม่ทั่วท้อง มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พอรถแล่นเข้ามาจอดที่หน้าประตูบ้านเท่านั้น ประสงค์อยากจะขับรถออกไปทันที เมื่อเห็นคมน์เดินตรงมาที่รถยนต์ของเขา ใบหน้าของคมน์แข็งกร้าวดุดัน ดวงตาเรืองแสงแห่งความโกรธ มันเจิดจ้าและร้อนแรงจนคนที่นั่งอยู่ในรถ ไม่กล้าก้าวลงไปจากรถเลย“ลงมานี่” คมน์เปิดประตูรถฝั่งที่รุจิเรศนั่ง ก่อนที่มือหนาจะกำรอบข้อมือเล็ก กระชากร่างเล็กที่เบาเหมือนปุยนุ่นลงมาจากรถทันที“วิชิตกับศักดิ์ ลากไอ้หน้าอ่อนลงมา แล้วพามันไปไว้ที่ห้องใต้ดิน เดี๋ยวกูจะลงไปจัดการมันเอง”คมน์สั่งลูกน้องเสียงเย็น ลากร่างเล็กที่ดิ้นขัดขืนให้เข้าไปในบ้าน คำสั่งของคมน์ทำให้คนที่นั่งอยู่ในรถตกใจจนทำอะไรไม่ถูก หน้าซีดเซียวไร้สีเลือด รุจิเรศก็ตกใจไม่ต่างกับเพื่อนชายเลย ห้องใต้ดิน ห้องนั้นมันน่ากลัวยิ่งนัก เธอเคยสัมผัสความมืดและน่ากลัวมาก่อน ย่อมรู้ดีว่ามันขวัญผวามากแค่ไหน“คุณคมน์อย่าทำอะไรตั้มนะคะ ฟังหนูนาอธิบายก่อน ฟังหนูนาอธิบายก่อนค่ะ ฟังหนูนาอธิบายก่อนนะคะ”สาวร่างเล็กพยายามบอกชายร่างใหญ่ที่ถ
Read more

Chapter39

Chapter39 “โอ๊ย!!” คราวนี้เรียงร้องแสดงความเจ็บปวดเป็นของคมน์ เขาร้องออกมาดังลั่นเมื่อหัวเข่าของหญิงสาวกระแทกไปยังใจกลางร่างกายของเขาอย่างแรง ความเจ็บและจุกแล่นเข้ามาในร่างกายทันที มือและเท้าอ่อนล้าในบัดดล รุจิเรศได้โอกาสเหมาะที่จะหนี เธอไม่รั้งรอวินาทีที่มีค่านั้นให้หายไปง่ายๆ ร่างเล็กกระโดลงจากเตียงอย่างรวดเร็วสมกับเป็นกระต่ายน้อยแสนคล่องแคล่ว หญิงสาวคิดเพียงอย่างเดียวว่าต้องหนีปิศาจร้ายตนนี้ให้ได้ ถ้าหนีไม่ได้เธอต้องวายชีวาอยู่ในห้องนี้เป็นแน่แท้ “ว้าย!! กรี๊ดดด คุณคมน์ปล่อยนะคะ”เธออุทานอย่างตกใจ ก่อนจะกรีดร้องออกมาเมื่อลำแขนหนารัดร่างของเธอเอาไว้แน่น ความแน่นของแรงรัดประหนึ่งงูเหลือมตัวใหญ่รัดร่างของเหยื่อตัวเล็กไม่มีผิด เจ็บจนกระดูกและซี่โครงแทบแหลกละเอียด “จะไปไหน เก่งนักก็อย่าหนีสิ”คมน์พูดชิดริมหู น้ำเสียงที่เธอได้ยินนั้นเย็นยะเยือกจนคนที่ถูกรัดหนาวไปถึงหัวใจ ความหวาดหวั่น ความกลัวแน่นในหัวใจและความรู้สึก ดิ้นรนให้ตัวเองหลุดพ้นจากพันธนาการที่เปรียบเสมือนโซ่ตรวน ยิ่งดิ้นอ้อมแขนของเขายิ่งรัดแน่น ไม่เพียงเท่านั้น เธอได้ยินเหมือนเสียงเ
Read more

Chapter40

Chapter40ชายหนุ่มโน้มลำตัวลงจนกระทั่งใบหน้าแนบติดกับทรวงอกสล้างที่กระเพื่อมตามแรงหายใจเหนื่อยหอบ อุ้งปากหนาทำหน้าที่กลืนกินยอดถัน ดูดหายเข้าไปในปาก สลับดูดกลืนทั้งสองข้างเต้า จากนั้นก็ใช้ปลายลิ้นพลิ้วสะบัดไปมาบนยอดถันเปลี่ยนมาเป็นครอบงับดูดดึง มือใหญ่ฟอนเฟ้นอกอวบเต็มกำมือ ทั้งปากและมือของคมน์รุกเร้าร่างสาวอย่างเต็มที่ เพื่อที่จะให้ร่างกายของเธอผลิตน้ำหวานออกมาโดยเร็ว ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายหัวใจวายเสียเองอารมณ์ของรุจิเรศตอนนี้มีทั้งความเจ็บปวดปะปนกับความเสียวซ่านที่แล่นผ่านเข้ามาในร่างกายทีละนิด เมื่อน้ำหวานหลั่งรินออกมาจากผนังเนื้อนุ่มด้านใน แม้ว่าจะไม่มากมายเหมือนกับที่เขาคิด แต่ก็ช่วยทุเลาความฟิตลงไปได้บ้าง เขาเริ่มขยับกายแกร่งเข้าไปในกลีบดอกไม้สาวทีละนิด ก่อนจะตัดสินใจกระแทกร่างเข้าไปในครั้งเดียว ไม่สนใจว่าเขาและเธอจะเจ็บมากแค่ไหน เพราะว่าคมน์ไม่อยากปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อนาน“กรี๊ดดดดดด เจ็บ คุณคมน์เจ็บ”รุจิเรศกรีดร้องออกมาดังลั่นห้อง เมื่อเขากระแทกร่างเข้าไปจนสุดปลายทาง แน่นอนความเจ็บปวดของเธอตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงเลย มันเจ็บปวดมากมายนัก ภายในกลีบสาวร้อนผ่าวไปหมด ความแสบร้อนจากการเสีย
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status