All Chapters of Contracted to my twin's rival CEO: Chapter 11 - Chapter 20

22 Chapters

chapter 11: Final deal

Pov.ellie**[11:15 AM. Bilibid Parking Lot.]**“Luke,” tawag ko. Hawak ko pa rin ang phone ko. Yung text ni Richard paulit-ulit ko binabasa. “Anong gagawin natin?” tanong ko. Boses ko pabulong. Parang natatakot ako sa sagot.Pumasok kami sa kotse. Hindi agad nagsalita si Luke. Hinawakan niya manibela pero hindi pa pinaandar. “Uuwi tayo,” sabi niya. “Ngayon.” “At si Gab?” tanong ko. “Safe siya sa safe house,” sagot niya. “Dalawang guard nasa labas ng kwarto niya. Hindi siya gagalaw.” “Pero si Carla nakatakas,” sabi ko. “At sabi mo kanina, may tao pa rin sila sa loob.” “Alam ko,” sagot niya. Tumitig siya sakin. “Kaya kailangan ko kausapin tatay ko. Ngayong araw din.”Tumango ako. Wala na akong ibang masabi. “Samahan kita,” sabi ko. “Hindi,” sagot niya. “Masyadong delikado. Kung may mangyari sakin, kailangan may mag-alaga kay Tatay mo at kay Gab.” “Luke…” “Ellie, please,” putol niya. “Magtiwala ka sakin. Gaya ng sinabi mo dati.”Tumitig ako sa mga mata niya. “Okay,”

Chapter 12 : The end

**Chapter 12: The End****POV: Ellie****[6:00 AM. Safe House. Alarm Blazing.]***BOOM.*Grabe yung yugyog ng buong bahay. Tumilapon ako sa kama. Tumama yung likod ko sa pader. Masakit.“Ellie!” sigaw ni Luke sa labas. Boses niya nababali na sa kaba. “Stay down! Wag kang gagalaw!”Isa pa. *BOOM.*Mas malakas. Mas malapit. Parang nasa pintuan na mismo. Yung Usok. Amoy sunog. Amoy bakal.Sigaw ng mga guard sa labas. Barilan. Putok dito, putok doon.“Ellie, ngayon na!” si Gab, bumukas ng pinto ko. Duguan braso niya. Pawis at dugo naghalo na sa mukha niya. “Aatakihin na nila tayo! Wala na tayong oras!”Hindi na ko nagtanong. Tumayo ako agad kahit nanginginig pa yung tuhod ko.“Nasaan si Tatay at Mama?” tanong ko. Boses ko pabulong kasi natatakot ako na marinig nila.“Basement. Safe sila,” sagot ni Gab. Hinila niya ako papalabas. “Pero tayo, hindi na. Kung hindi tayo kikilos ngayon, wala na.”Tumakbo kami papuntang hallway. Madilim. Usok lang ang nakikita ko. Hirap huminga.Sa dulo, nakita

Book 2: chapter 13

**Kabanata 13: Ang Bagong Kontrata - Extended v2**“Luke, ano na naman ‘to?” Ibinaba ko yung papel sa harap niya, pilit pinipigil ang panginginig ng kamay ko. Bakit ba tuwing nasa harap ko siya, parang bumabalik ako sa 21-anyos na Ellie na madaling matunaw sa isang tingin lang niya?Nasa office niya kami. Same office, pero iba na ang pakiramdam ngayon. Wala nang galit. Pero may takot. Takot na bumalik sa dati. Takot na masaktan ulit.Umikot ang swivel chair niya, hawak ang ballpen. “Bagong kontrata,” sabi niya, kalmado lang. “Para sa twins.”Napatingin ako sa pangalan ng mga bata sa papel. Gab at Lucas Jr. Anak namin. Yung dalawang rason kung bakit ako bumalik.“Pwede mo naman sabihin sakin nang maayos,” sabi ko. “Hindi kailangan ng kontrata, Luke. Magkasundo naman tayo sa custody, di ba? Dalawang taon na tayong ganito.”Tumayo siya at lumapit sa akin. “Magkasundo tayo… sa papel.” Itinulak niya yung papel palapit sakin. “Pirmahan mo to, Ellie. Para wala nang makialam pa

Book 2: Chapter 14

**Kabanata 14: Hindi Pa Tapos - Extended**“Ellie! Mommy!” Bago pa ako makahinga nang maayos, sinalubong na ako ni Gab sa sala. Yumakap siya nang mahigpit sa binti ko, parang ayaw na akong pakawalan. “Ang tagal mo naman, Mommy. Akala ko hindi ka na uuwi,” reklamo niya habang nakasimangot. “Mommy promise, next time huwag ka nang magtatagal sa office ni Daddy ha?”Lumuhod ako para pantayan siya. “Sorry baby. May pinirmahan lang si Mommy kay Daddy. Mahalaga yun para sa inyo ni Lucas.” Natahimik siya saglit, tapos tumingin sa likod ko. “Si Daddy?” Paglingon ko, nandun si Luke. Nakasandal sa doorway, hawak ang isang maliit na box. Nakangiti siya, pero yung ngiti na para sakin lang. “Hi, Gab,” sabi niya, lumapit at kinuha si Gab sa braso ko. “Miss mo na ba ako? Ang tagal mo kasing hindi tumatawag.” “Oo!” sigaw ni Gab, tapos biglang bumulong, “Pero mas miss mo si Mommy, ‘di ba, Daddy?” Napatingin ako kay Luke nang mabilis. Nakita ko kung paano tumaas ang kilay niy

Book 2: Chapter 15

*Kabanata 15: Hindi Inanyayahan “Ellie, okay ka lang?” Tanong sakin ni Luke habang inaayos ko yung zipper sa likod ng dress ko. Ngayong gabi kasi, may dinner kaming pamilya sa bahay nila Mom. First time na magkasama kami ulit ng mga bata sa ganitong setup. Parang trial run bago ang re-marriage. “Okay lang ako,” sagot ko, pero halata sa boses ko na kinakabahan ako. “Kasi… paano kung tanungin nila kung kailan na ulit ang kasal? Paano kung sabihin ni Mom na masyadong mabilis?” Lumapit si Luke sa likod ko at inayos yung buhok ko. “Dahan-dahan, Ellie. Wala tayong minamadali. Ang mahalaga, magkasama na tayo ulit.” Lumingon ako sa kanya. “Eh ikaw? Hindi ka ba nagmamadali? Parang kanina mo pa sinasabi na gusto mo bukas kasal na tayo.” Ngumiti siya, yung ngiting nakaka-nerbyos. “Sa totoo lang? Oo. Gusto ko bukas pa lang, asawa na kita ulit. Gusto ko wala nang ibang tao na tatawag sayo na ‘Mrs. Smith’ kundi ako.” Namula ako. “Luke, ang OA mo. Ang clingy mo na.” “OA

Book 2: Chapter 16: Hindi pa Tayo tapos

*Kabanata 16: Hindi pa Tayo Tapos* _POV ni EllieMaaga akong nagising kinabukasan. Hindi dahil sa alarm. Dahil sa tawag ng cellphone ko. Hindi tumitigil.“Ellie, gising ka na?” boses ni Luke mula sa kusina. “Oo,” sagot ko habang kinukusot ang mata. “Sino tumatawag? Kanina pa yan eh.” Lumapit siya, may dalang kape. “Tingnan mo,” sabi niya, inabot sakin ang phone. “Unknown number. Pang-12 na tawag.” Sinagot ko. “Hello?” “Ellie, ako to,” boses ni Vanessa. “Anong kailangan mo?” tanong ko. Malamig. “Wala naman,” sagot niya, tumatawa. “Gusto ko lang kamustahin si Luke. Ayos ba tulog niyo kagabi? Hindi kayo nag-away dahil sakin?” Napatingin ako kay Luke. “Vanessa, kung tatawag ka lang para manggulo, ibaba ko na—” “Teka, teka,” putol niya. “May ipapadala lang ako sayo. Check mo email mo. Ngayon na.” Binaba niya ang tawag. Binuksan ko email ko. Isang picture. Si Luke at Vanessa. Nakatabi sa kama. Walang damit pang-itaas. Pero edited. Halata. “Luke,

Book 2: Chapter 17

**Kabanata 17: Mrs. Smith Uli** *POV ni Ellie - Nagising ako sa halik sa noo. “Good morning, bride,” bulong ni Luke. Nagmulat ako. Naka-black suit na siya. Walang tuxedo. Simple lang. “Maaga ka,” sabi ko habang inaayos ang buhok ko. “Excited ako,” sagot niya. “At kabado. Paano kung tumakbo ka?” Tinapik ko ang dibdib niya. “Hindi ako tatakbo. Ikaw kaya yung tumakas dati.” Ngumisi siya. “Lesson learned. Hindi na kita iiwan sa altar. Literal.” Pumasok si Gab, dala si Lucas. “Mommy, maganda ka!” sigaw ni Gab. Naka-white dress lang ako. Walang veil. Walang entourage. “Court lang tayo, anak,” sabi ko. “Okay lang yun,” sagot ni Lucas. “Basta may cake.” Tumawa kami ni Luke. “May cake,” pangako niya. “At may ice cream pagkatapos,” dagdag ni Gab. ---Sa City Hall, tatlo lang kami. Ako, si Luke, at ang mga bata. Si Mom nasa labas, umiiyak na. “Anak, ang bilis,” sabi niya habang inaabot sakin ang bouquet. “Mom, pagod na kami maghintay,” sagot ko.

Book 2: Chapter 18

**Kabanata 18: Sa Harap ng Korte** *POV ni Ellie - ---Maaga kaming gumising. “Ellie, handa ka na?” tanong ni Luke habang inaayos ko butones ng blazer ko. “Hindi,” sagot ko. “Pero lalaban pa rin ako.” “Mommy, bakit naka-formal ka?” tanong ni Gab habang kumakain ng cereal. “May hearing kami ni Daddy,” sagot ko. “Pero huwag kayo mag-alala. Babalik kami agad. May ice cream pa rin mamaya.” Ngumiti si Lucas. “Mananalo kayo, ‘no?” “Mananalo tayo,” sagot ni Luke, ginulo buhok niya. Sa kotse, tahimik lang kami. Hinawakan ni Luke kamay ko. “Kabado ka?” tanong niya. “Hindi,” sagot ko. “Nagsisinungaling ka,” bulong niya. “Oo,” amin ko. “Kasi pag natalo tayo… anong sasabihin ng mga tao sa mga bata?” “Eh kung manalo tayo?” sagot niya. “Edi wala nang makakaapekto sa atin ulit. Si Vanessa lang mag-isa sa gulo niya.” Pagdating namin sa korte, punuan na. Reporters. Vloggers. “Mrs. Smith, statement kayo?” “Mr. Smith, totoo ba inabuso niyo si Vanessa?” Hu

Book 2: Chapter 19

**Kabanata 19: Honeymoon sa Bahay Lang** *POV: Ellie* ---“Luke, gising na.” Hinila ko yung kumot pababa sa mukha niya. Nakangiti lang siya, nakapikit pa rin. “Five minutes pa, Mrs. Smith.” “Mrs. Smith? Kanina lang yun. Miss Smith na ulit ako pag hindi ka bumangon.” Dumilat siya. Natawa. “Wala ka nang kawala sakin, Ellie. Kasal na tayo. Legal na. Church pa next month.” Umupo ako sa gilid ng kama. “Legal na, pero ang tamad mo pa rin.” Umikot siya, niyakap ako sa bewang. “Tamad ako kasi gusto kitang yakapin buong araw. Honeymoon natin ‘to, diba?” “Honeymoon sa bahay lang? Kasi may mga bata?” “Oo. At masaya ‘to. Walang camera, walang press, walang Vanessa.” Napaawang bibig ko. “Huwag mo na banggitin pangalan niya. Tapos na yun.” “Tama ka. Tapos na.” Hinalikan niya ako sa noo. “Breakfast muna. Pancake? Omelette? O ikaw?” “Luke!” Napahagalpak siya ng tawa. “Biro lang. Pancake. Ako magluluto. Ikaw magkape.” ---Sa kusina, amoy mantikilya at kape

Book 2: Chapter 20

**Kabanata 20: Sa Harap ng Diyos** *POV: Ellie* ---“Ellie, huminga ka.” Hinawakan ni Mama kamay ko habang inaayos veil ko. “Nay, kinakabahan ako,” sabi ko. “Nakasal na kayo sa civil, anak. Ngayon sa Diyos na lang. Wala nang dapat ikatakot.” “Paano kung madapa ako pagpasok?” “Edi tutulungan ka ni Luke. Asawa mo na siya, diba?” Ngumiti ako. “Oo nga pala.” Sa labas ng simbahan, may konting tao lang. Pamilya, close friends, at mga bata. Walang press. Walang camera. Gusto namin tahimik lang. “Ready ka na, Mommy?” tanong ni Gab, naka-mini suit siya. “Ready na, anak. Excited na ko.” “Si Daddy din excited. Kanina pa siya tingin ng tingin sa pinto.” Napangiti ako. “Sana pogi pa rin siya pag nakita ko.” “Pogi na pogi yun, Mommy!” sabi ni Lucas, inaayos bowtie niya. Tumugtog na yung walk. Huminga ako malalim. “Isa, dalawa, tatlo… go.” Dahan-dahan akong naglakad kasama si Mama. At nandun siya. Si Luke. Nakatayo sa altar. Naka-black suit, white tie.

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP