All Chapters of Mr. Pogi is my Boss Daddy!: Chapter 41 - Chapter 50

Aella's POV Matapos ang halos kalahating araw na pananatili sa kaniyang dambuhalang opisina, nagpasya si Zion na ilipat kami sa kaniyang mansiyon sa Forbes Park. Mas ligtas daw doon habang hindi pa natatapos ng legal at PR team niya ang pag-asikaso sa mga kumakalat na balita sa internet. Dahil dinala na ng mga bodyguards ang SUV ni Zion sa tapat ng private exit, mabilis kaming sumakay. Si Luna ay mabilis na nakatulog sa kaniyang car seat sa likod, dala na rin siguro ng pagod sa pag-iikot sa VIP floor kanina. Kaya kaming dalawa na lang ni Zion ang gising, habang ang kaniyang personal driver ang nagmamaneho sa gitna ng medyo mabigat na traffic ng BGC papasok ng McKinley. Tahimik lang ang sasakyan, tanging ang mahinang tugtog ng jazz mula sa stereo ang naririnig. Tumingin ako kay Zion na nakasandal habang nakapikit ang mga mata. Kahit tulog-tulugan ito, bakas pa rin ang kaunting tensyon sa kaniyang panga. “Hey,” mahina kong tawag, medyo lumapit ako sa pwesto niya sa back seat. “Are y

Aella's POV Dumating ang araw ng ikatlong kaarawan ni Luna, at pormal ko nang napatunayan na kapag si Zion Monteverde ang nagplano, walang salitang "simple" sa kaniyang vokabularyo. Gabi ng Sabado. Nang bumukas ang dambuhalang pinto ng grand ballroom ng luxury hotel sa BGC, literal na napahinto ako sa paglakad. Parang lumusot kami sa isang magic portal paderetso sa mundo ng Disney. Ang buong kisame ay natatakpan ng libo-libong fairy lights na mukhang mga bituin, may mga naglalakihang cherry blossom trees sa bawat sulok, at sa gitna ng entablado na gaya ng ipinangako ng bilyonaryo kong boyfriend ay may isang dambuhalang pastel pink na kastilyo na gawa sa totoong structural materials. May bumububong usok pa sa paligid at marahang tumutugtog ang isang live string quartet. “Mommy! Look! I’m a real princess!” tili ni Luna habang hawak-hawak ko ang kaniyang maliit na kamay. Naka-suot siya ng isang napakagandang ball gown na gawa sa French tulle at silk, kulay blush pink, na may mali

Aella's POV Matapos ang engrandeng selebrasyon ng kaarawan ni Luna, dinala kami ng sasakyan ni Zion pabalik sa kaniyang mansiyon sa Forbes Park. Sobrang napagod ang aming maliit na prinsesa, kaya pagkarating na pagkarating namin ay binuhat na siya agad ni Zion paderetso sa kaniyang silid upang patulugin. Alas-onse na ng gabi. Habang hinihintay ko si Zion, nagpalit na ako ng suot mula sa mabigat na emerald gown tungo sa isang simpleng puting silk robe. Lumabas ako ng kwarto at naglakad patungo sa malawak na balcony sa ikalawang palapag ng mansiyon para magpahangin. Malamig ang hangin ng gabi, at ang buong kapaligiran ng subdivision ay napakatahimik, malayo sa naging gulo ng media nitong mga nakaraang araw. Narinig ko ang marahang pagbukas at pagsara ng pinto sa likod ko. Amoy pa lang ng kaniyang pamilyar na cologne, alam ko nang si Zion ang dumating. Naka-alis na ang kaniyang tuxedo jacket at bowtie; nakabukas na ang unang tatlong butones ng kaniyang puting polo at bahagyang nakatup

Aella's POV Matapos ang naging pagsabog ko sa hallway ng mansiyon, hindi ko na kayang manatili pa roon at humarap sa mga mapanuring mata ng mga katulong, lalo na kay Zion. Ramdam ko ang nag-uumpisang paninikip ng dibdib ko sa tuwing naiisip kong mas lalo lang akong madidikit sa kaniya. Kaya habang abala si Zion sa pakikipag-usap sa kaniyang legal team sa study room, mabilis kong binuhat si Luna, kinuha ang ilang gamit namin, at palihim na nagpatawag ng taxi para bumalik sa aming totoong tahanan—sa Unit B. Ngunit tila nakikisabay ang langit sa gulo ng utak ko. Pagkababa pa lang namin ng taxi sa tapat ng compound, isang napakalakas na kulog ang dumanas, kasunod ng biglaang pagbuhos ng napakatinding ulan. “Mommy, it’s raining so hard! Where is Boss Daddy?” tanong ni Luna habang pinapayungan ko siya gamit ang maliit kong payong habang nagmamadali kaming maglakad papasok sa gate ng compound. “Nasa office pa si Boss Daddy, baby. Pasok na tayo sa loob, bilis,” pagsisinungaling ko, habang

Aella's POV Lunes ng gabi. Isang linggo na ang nakalipas mula nang mangyari ang engkwentro namin sa ilalim ng ulan, at tuluyan nang naging permanenteng bahagi ng Unit B si Zion. Tuwing gabi ay dito na siya natutulog, at tuwing umaga ay sabay-sabay kaming nag-aalmusal bago siya pumasok sa kumpanya. Unt-unti nang natatapos ang ingay ng media dahil sa higpit ng kaniyang mga abogado, at sa wakas ay bumabalik na ang normal na takbo ng buhay namin. Kasalukuyan akong nag-aayos ng mga gamit sa bag ni Luna para sa kaniyang pre-school class bukas. Habang kinukuha ko ang kaniyang coloring materials mula sa kaniyang maliit na backpack, may isang nakatuping piraso ng drawing paper ang nalaglag sa sahig. Kunot-noo ko itong pinulot at binuklat. Isa pala itong short essay and drawing activity mula sa school nila na may pamagat na: "My Family and My Hero." Sa itaas, may guhit si Luna ng tatlong stick figures na may hawak-hawak na mga lobo. Ang unang figure ay may mahabang buhok at alam kong ako 't