All Chapters of Mommy, Mommy! Look! I found Daddy: Chapter 1 - Chapter 10

35 Chapters

Una- Deeply Inlove

'Trev, come on! Breakfast is ready!'Mas maaga ako ng isang oras kung magising kay Trevor. Mas gusto ko kasi na pagkagising niya agad ay ready na ang lahat. Lalo na ngayon na mayroon siyang basketball practice, malapit na kasi ang school Competition ng team nila kaya gusto ko ay energized siya bago umalis.Maingat kong inilapag sa lamesa ang pinggan na pinaghanguan ko ng itlog at bacon. Muli akong sumilip sa pintuan ng aming kwarto ngunit wala pa ring senyales na palabas na siya. Napailing-iling na lang ako. Mas mabuti pa'y hugasan ko na rin muna ang mga utensils na ginamit ko, gusto ko na sabay pa rin kaming dalawa na kumain. I am Julianna, at isang taon na rin kaming live-in ni Trevor. And so far, walang problema, masaya kami basta 'wag lang lumabas ang kwento na ito sa Campus. Well, why not? Sikat si Trevor, Campus heartrob na halos ng babae sa school ay pantasya siya. Paano ba naman, hindi lang ito pasado sa physical appearance niya, napakamasculine pa't super talented pagdating

Dalawa- Truth Hurts

Mahigpit ang kapit ko sa beadsheet ng kamang kinauupuan ko. Talagang idineretso ako ni Draco rito, pero ayun, napagalitan lang siya ng nurse kasi wala naman nga raw akong kahit na anong sakit o injury. Sa totoo lang ay puwede naman na akong umalis, pero kasi, nag-aalangan ako gawa ng nangyari kanina. Tapos si Trev pa, paano ko i-e-explain ang lahat ng iyon? Not unless kung nakita niya mula simula ang naging drama kanina. Hays. "Hey, wala ka pa bang balak na umalis? Wala ka pang klase?" It was Draco. May napakagandang facial features ang lalaking ito, na medyo baby face siya kung titignan. Not so masculine outside, ewan ko lang sa loob ng shirt niya. Ay! He's also tall, pero mas matangkad pa rin si Trev ko. And he look so cold, lalo ang mga mata niya. Na para bang wala siyang alam na ibang emosyon kundi 'yung pa-ice cold effect. "Meron, pero mamaya ako pupunta. Anyway, thank you nga pala kanina." Natawa ako kunware, nakakahiya kasi kapag naaalala ko na ang bigat ko tapos bin

Tatlo- Father and Son

Seven years later. "Good morning mommy." Iyon ang masayang bungad ng anak kong si Tyler sa akin. Buo na agad ang araw ko dahil sa makulit na batang ito. He kissed me on cheeks bago naupo at nagsimulang kumain ng almusal. "Good morning baby, so, what's for todays plan, huh? It's weekend." Umiling-iling ito. "Mom, no garlic rice today?" "Oh sorry, hindi ko na naipaalam sayo, garlic rice is only available every tuesdays and thursdays." "What?" Nakabusangot ang cute na cute na mukha nito. "What kind of rule is that?" patuloy pa nito.. "Well, that's my rule." Napa-pout na lang ito with matching pagsalubong ng kilay niya. Inilayo ko na lang ang tingin rito dahil baka mamaya ay hindi ako maka-resist at magawan ko pa siya nh garlic rice ora mismo. Tyler is just six years old, pero kung mag-isip ito at tila ba teenager na ito. He always nags to anything na makikita niyang mali sa akin, o kahit sa bahay namin. Mas marami pa nga siyang reklamo sa akin kaysa kila mama or kay mom. "

Apat- Unexpected meet up

Naging maingat ako sa paglapag ng aking bag sa table, hindi ko magawang mag-ingay sa harapan ni Draco dahil may kausap ito sa cellphone niya na parang seryoso. Pero napansin niya ako, kaya sabay niya sinenyas sa akin ang gawing patungo sa c.r. So, gets ko na. Tinanguan ko siya't dumiretso sa gawi roon. Sa totoo lang ay sobra ang pagod ko ngayong araw. I was assigned for the latest Fire news, happened a while ago, kung saan isang compound ang tinupok ng apoy. I was there, looking for the full story about it na dapat ay kami ang magkaroon ng realible details about it. And thanks to God, he never let me down. HIndi pa 'ko tuluyang nakakarating sa restroom ay nakareceive na ako ng text message from Draco na aalis na siya, he even told me na wala na ang ka-blind date ko. Paano'y nainip daw kaya umalis na. Mas mabuti nga 'yon eh. "Tyler?" Likod pa lang nito ay alam kong siya na 'yon, ang anak ko, pero sino ang kausap niya. Nagmadali ako, patakbong-lakad na ang ginawa ko, I don't mind

Lima- More Lies.

Napatawa ako, pero kunwari lang. "Ano ka ba? Paano naman tayong magiging magkakilala, ngayon pa nga lang kita nakita. At saka baka namukhaan mo lang ako sa tv niyo. Alam mo kasi reporter ako eh." Ang dami na ng sinabi ko kahit hindi naman niya tinanong. "Reporter?" Kunot-noo na tanong niya. "Yes, naku, mukhang hindi ka nanonood ng news ah. Super busy ka ba sa work mo? Field reporter ako, baka isang beses nakapanood ka tapos doon mo 'ko nakita, 'di ba?" Act normal, Julianna, act normal. Napaisip siya, sabay sindi sa sigarilyo niyang hawak. "I see. Baka nga." Ngumiti ako. "Yeah." "Ah, sige. Aalis na 'ko. Thank you ulit sa oras at pasensiya mo, Mr. Trevor.." "Hmm..." sabay buga ni Trevor sa usok na galing sa paghithit niya ng sigarilyo. Naiwan siyang mag-isa roon, nakatingala sa mga bituin a langit. Naging malalim ang laman ng utak niya. Ilang sandali pa'y pumihit siya ng pagkakatayo't sinulyapan sa loob ang dalawang bulto ng tao na ngayon niya lang nakilala. Nagliligpit na

Anim- Daddy

ANG MAHIHINANG tunog ng computer keyboards mula sa loob ng executive offices ang tanging maririnig sa Top floors ng SD Enterprise, habang ang makapal na carpet sa hallway ang sumasalo sa bawat yabag ng mga empleyado. At sa pinakadulong bahagi ng floor ay naroon ang opisina ni Mr. Trevor Dominguez. Malawak iyon. Moderno. Halatang mamahalin pero hindi OA tingnan. Black, gray, at dark wood ang tema ng paligid. Sa likod ng mesa nito ay isang malaking glass wall kung saan tanaw ang labas ng building. May mini bar sa isang gilid, bookshelf sa kabila, at ilang abstract paintings na siguradong milyon ang halaga. Tahimik lang si Trevor habang nakaupo sa swivel chair nito. Bahagyang nakabukas ang manggas ng puting polo niya habang hawak ang isang fountain pen. Nakatutok ang tingin niya sa ilang papeles na kailangang pirmahan. Paminsan-minsan ay hinihimas niya ang sentido na parang sumasakit na naman ang ulo niya sa dami ng reports. Normal na araw lang sana ulit iyon, matapos ang pagkikita

Pito- Uncle Daddy

Parang huminto ang oras sa loob ng opisina ni Trevor. "I just wanted to see Daddy..." Nanatiling nakayakap si Tyler sa braso ni Trevor habang inosenteng nakatingala rito. Samantalang si Julie naman ay tila nawalan ng hangin sa dibdib. Nanginig nang bahagya ang mga daliri niya sa labis na gulat. Hindi niya alam kung ano ang dapat na maramdaman ngayon, ang alam niya ay galit siya eh. Nagkatinginan ang dalawa, parehong nagulat at nalito sa sinabi ng bata. Kitang-kita ni Julie ang bahagyang pagkunot ng noo nito. Nakaawang nang kaunti ang mga labi ni Trevor habang tila sinusubukang iproseso ang sinabi ng bata. Agad siyang umiwas ng tingin. Pakiramdam niya ay nahuhuli siya sa isang bagay na hindi naman dapat malaman ng lalaki. Hindi, imposible. Walang alam si Tyler sa totoo, dahil kung mayroon ay matagal na sana itong nagsabi, matalino ang anak niya alam niya 'yon una pa lang. Napakurap siya nang mabilisn pagkatapos ay pilit na ngumiti, kinalma ang sarili "A-Ano?" tanong niya ha

Walo- Deal

Julie's POV. "Julie, are you even listening to me?!" Napapitlag ako sa malakas na boses ni Mr. George. Unang-una pa lang sa umaga, sermon agad ang bumungad sa akin. Nakatayo ako sa harapan ng mesa niya habang nakasalampak naman siya sa executive chair nito. Kita ko ang pamumula ng mukha niya habang nakahawak sa isang folder. Nakatapat sa likod niya ang malawak na bintana ng opisina at tanaw ang mga gusali sa lungsod, pero mas nakakatakot pa yata ang editor ko kaysa sa taas ng building. "Sir..." mahinang sabi ko habang pilit na ngumingiti. "Pwede naman siguro akong ilipat sa ibang assignment." Agad siyang napasandal. "No." "Pero sir—" "No, Julie." Mas lalo akong napasimangot. Tahimik ang buong opisina. Maging ang mga tao sa labas ng glass wall ay halatang nagkukunwaring hindi nakikinig sa usapan namin. "Sir, hindi talaga bagay sa akin iyong documentary." "It doesn't matter kung bagay o hindi." "May investigative report pa ako." "It doesn't matter." Napabuntong hininga ak

Siyam- Schedule

Tahimik na naglakad sina Julie at Ben sa mahabang hallway ng gusali ng SD Enterpise. Ilang empleyado na lamang ang natitira sa opisina dahil ang karamihan ay nag-uuwian na rin. At si Ben ay gano'n na rin ang gagawin, samantalang si Julie ay maiiwan muna saglit upang i-disscuss ang magiging schedule nila. "Ako talaga, Julie, hanggang ngayon hindi pa rin ako matutunawan sa documentary na 'yan," reklamo ni Ben habang napapailing-iling. Bahagyang namang sumimangot si Julie. "Huwag mo nga akong simulang inisin," sagot niya habang inaayos ang strap ng bag sa balikat. "Eh kasi naman!" taas-noong sabi ni Ben. "Documentary? Talaga? Akala ko malaking project ibibigay sa atin." sunod pa nito. "Malaking project naman iyon. Mahirap nga lang talaga, as in masasabi kong pinakamahirap na 'to sa lahat," pagsasabi-sabi pa nito. Napabuntong-hininga pa nga si Julie. Noong una pa lang ay hindi rin siya kumbinsido sa documentary project. Hindi iyon ang tipo ng trabaho na gusto niyang gawin. Marami

Sampu- Memories

Mabilis na bumukas ang elevator ng makarating sila sa ground floor. Pababa na sila no'n upang umuwi na daling mag-se-seven pm na rin. Hiniram ni Ben ang sasakyan niya kanina, ang sabi nito'y tumawag na lang siya kaapg uuwi na para masundo niya ito at maibalik ang sasakyan. Tutal ay 'di naman ito matatagalan sa byahe. Ngunit dahil nag-insist naman si Trevor na ihatid sila, at gusto rin ni Tyler ang gano'ng set up ay pumayag na sya.Balak nga sanang umidlip ng pahapyaw sa sasakyan ng lakaji kung hindi lang maligakig ang anak niya. Hindi pala magiying tahimik ang biyaheng iyon dahil sa kadaldalan ni Tyler. "Uncle daddy!" masiglang tawag ng bata habang hawak ang kamay ng ina. "Alam n'yo ba na ang pinakamalaking pating sa mundo ay whale shark?"Napatingin si Trevor dito, na may halong pagkamangha. "Really?""Opo!" excited na sagot ni Tyler. "At hindi raw sila kumakain ng tao. Mali pala iyong mga napapanood ko dati." Napapailing-iling na na sabi nito. "I learned something new today ha,"

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP