บททั้งหมดของ My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): บทที่ 31 - บทที่ 40

"Kailangan pa ba talaga 'to?" maarteng tanong ni Lovely sa kanyang manager habang nakataas ang kanyang kilay. Tiningnan niya ang sarili sa mamahaling salamin at nag-ayos ng lip-gloss. "Ako naman for sure ang magiging mukha ng kumpanyang ito. Sikat ako, maganda, at kilala ng lahat. Masyado naman yatang pormal ang gaganaping audition na 'to. Para saan pa ba ito? Nag-aaksaya lang sila ng oras ko."Bumuntong-hininga ang kanyang manager na si Henzon. "Para sa pormalidad nga, Lovely," sagot nito. "Wala raw kasi ang matandang si Sir Marcos ngayon dahil nasa ibang bansa siya at nagpapagaling. Iba na raw ang may hawak ng management ng kumpanya, kaya gusto nilang makita ang lahat ng aplikante.""Iba?" Nakakunot ang noo ni Lovely. Halatang hindi niya nagustuhan ang narinig. "Sana sinabi mo agad sa akin, Henzon! Para naman naregaluhan ko o nabigyan ng imported wine. Alam mo naman na kailangan nating pumapel at sumipsip sa bagong boss. Kailangan kong makuha ang kontratang ito dahil tagilid na an

"Oo nga eh... wala talaga akong magagawa sa iyo..." naiiling kong sabi nang may mapang-asar na ngiti sa aking mga labi. Umarte akong tila natatakot at sumusuko na sa kanyang mga banta. Pagkatapos ay dahan-dahan akong lumapit sa HR manager at bumulong sa kanya nang napakahina. "Huwag mong sasabihin sa kanya kung sino ako. Hayaan mo lang siyang mag-ingay.""Yes, Madam..." mahina at pormal na sagot ng HR manager sabay yuko bilang paggalang, habang pilit na itinago ang kaba sa kanyang mukha.Tinalikuran ko na sila at naglakad papalayo nang may marahang hakbang. Iniwan ko roon sa gitna ng bulwagan. Wala akong balak o planong bigyan pa ng pagkakataon si Lovely para mas lapastanganin at laitin ako sa oras na ito. Hayaan ko muna siyang magsaya sa kanyang akalang tagumpay. Ang totoong hinihintay ko ay ang magiging reaksiyon at hitsura ng kanyang mukha mamaya, kapag nalaman na niya ang buong katotohanan kung sino talaga ako at kung sino ang may-ari ng kumpanyang tinatayuan niya.Dahil medyo um

"P-Pero Madam... baka po ipatanggal kami ni Lovely sa ahensya..." pabulong na reklamo ng isa sa mga kasabwat niya, habang nanginginig ang buong katawan sa takot.Bahagya akong yumuko upang mapantayan ang kanilang mga mukha, at pinalamig ko pa lalo ang aking tinig. "Gagawin ninyo ang utos ko, o ipapakulong ko kayong dalawa ngayon din dahil sa illegal detention at paninira ng mga gamit ko? Pumili kayo. At sisiguraduhin ko rin na kapag hindi kayo sumunod, hindi na kayo makakahanap ng kahit anong trabaho sa mundong ito habambuhay. Kaya ko kayong sirain gamit ang isang tawag lang, hanggang sa gumapang na lang kayo sa kalsada para humingi ng makakain."Nang marinig ang aking huling banta, tuluyan nang nawalan ng lakas ng loob ang dalawa. Mas mabilis pa sa alas-kwatro silang tumango habang humihikbi at pinatutuyo ang kanilang mga luha. "Gagawin po namin, Madam! Gagawin po namin! Huwag niyo lang po kaming ipakulong! Maawa po kayo sa amin!""Mabuti," sabi ko sabay tayo nang tuwid at ayos sa ak

POV: LovelyPAAAAK!!!Umalingawngaw ang isang napakalakas na sampal ni Papa sa aking pisngi. Sa sobrang lakas ng tama na iyon, pakiramdam ko ay halos lumabas ang aking kaluluwa sa aking katawan. Nawalan ako ng balanse at marahas na natumba sa malamig na sahig ng aming sala. Habang hawak-hawak ko ang aking namumula at kumikirot na pisngi, dahan-dahan akong napalingon sa kanya na may kasamang gulat at galit."Wala ka nang ginagawang tama! Anong kat*rantaduhan ang ginawa mo ngayon, at kinalaban mo ang mismong may-ari ng Builders? G*go ka ba talaga?!" galit na galit na sigaw ni Papa, habang nanlilisik ang kanyang mga mata sa akin."Richard... maawa ka naman sa bata... Tama na muna, pakiusap," agad na dumalo si Mama sa akin. Lumuhod siya sa sahig para alalayan ako at yakapin."Lumayas ka diyan, Hanzel, kung ayaw mong samain ka sa akin!" pagbabanta ni Papa kay Mama, habang nakaturo ang kanyang nanginginig na daliri dahil sa galit."Pe—pero, Richard...""Heh!" Agad na hinablot ni Papa ang br

Humarap ako sa kanya, ibinalik ang aking mapagmataas na tindig at itinaas ang aking noo. "Gaya ng inaasahan, Papa. Naniwala siya sa akin. Papunta na siya rito ngayon din at nangako siyang susubukan niyang ayusin ang lahat para sa akin. Siya na ang bahala sa utang ng kumpanya natin at siya na rin ang haharap kay Khendra. Kitang-kita mo naman, 'di ba? Isang iyak ko lang, sunod-sunuran na sa akin ang bilyonaryong 'yan dahil sa kwento ng utang na loob natin!"Bahagyang nakahinga nang maluwag si Papa, ngunit bakas pa rin ang babala sa kanyang mukha. "Siguraduhin mo lang na hindi ka magpapakita ng kahit anong butas, Lovely. Dahil kapag nalaman ni Nathaniel ang totoo tungkol sa pekeng dyaryo bago natin makuha ang yaman niya, mas malala pa sa sampal ang aabutin mo sa akin.""Hinding-hindi niya malalaman, Papa! Akin si Nathaniel, at sa akin ang kayamanan niya!" tumawa ako nang maarte at puno ng kumpiyansa.Makalipas ang mahigit isang oras, narinig namin ang malakas na tunog ng preno ng isang m