All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 141 - Chapter 150

ELIRA POV"Mommy, can I play with the big blocks again later?" tanong sa akin ni Zion habang hihila-hila niya ang dulo ng beige cardigan ko. Kakalabas lang namin mula sa hallway ng study room pagkatapos ng maikling pag-uusap namin kay Azriel tungkol sa final copy ng affidavit ko."Oo naman, love. Pero kailangan tulungan mo muna si Manang Melba na ibalik ang mga laruan mo sa basket pagkatapos, ha?" sagot ko habang dahan-dahang ginagabayan ang kaniyang maliliit na balikat patungo sa sala.Naupo siya sa carpet at binalikan ang kaniyang ginagawang airport gamit ang mga kahoy na blocks. Si Jojo naman ay pumasok mula sa main door, may hawak na piraso ng papel na mukhang itinerary para sa biyahe namin bukas ng madaling-araw patungong korte. Lumapit siya kay Azriel na nakatayo malapit sa bintana, nakatalikod sa amin habang patingin-tingin sa garden sa labas.Naupo ako sa gilid ng mahabang sofa, pinapanood silang mag-usap nang mahina. Kanina, nung nasa loob ako ng study room at seryoso kong bi

ELIRA POVInilapag ko ang hawak kong folder sa ibabaw ng malambot na kama. Tiningnan ko ang malaking orasan sa pader ng kwarto—alas-singko na ng hapon. Ilang oras na lang, Biyernes na. Isang tulog na lang at haharapin na namin ang pinakamatinding araw ng buhay ko. Ang araw kung saan legal na naming ipaglalaban ang kalayaan ni Zion laban sa sarili niyang ama.Lumapit ako sa cabinet para kunin ang maliit na travel bag na dinala namin galing probinsya. Luma ito, medyo may kupas na ang kulay ng tela sa gilid, at halatang gamit na gamit kumpara sa mga mamahaling leather bags na nakikita ko sa mga closet ng mansyong ito. Dahan-dahan kong binuksan ang zipper at sinimulang itupi ang ilang pirasong damit ni Zion na natapos nang labhan at plantsahin ni Manang Melba.Habang iniaayos ko ang maliliit na sando at short ng anak ko, parang unt-unting bumabalik ang bigat sa dibdib ko. Naalala ko 'yung naging mukha ni Azriel kanina nung hawakan niya ang braso ko sa may pintuan. Ang seryoso ng mga mata

ELIRA POV Tunog ng alarm.Alas-singko ng madaling-araw. Mabilis kong iniunat ang kamay ko para patayin ang alarm clock sa ibabaw ng nightstand bago pa man 'on makagising kay Zion. Madilim pa sa labas, at ang tanging liwanag lang na pumapasok sa kwarto ay ang malamig na asul na sinag mula sa mga streetlight ng Forbes Park. Malamig din ang sahig nung lumapag ang mga paa ko, kaya mabilis kong isinuot ang aking tsinelas at lumapit sa banyo para maghilamos.Pagharap ko sa salamin, nakita ko ang sarili ko. Maputla, may kaunting itim sa ilalim ng mga mata dahil sa halo-halong isipin kagabi pagkatapos ng hapunan namin kasama si Azriel. Kumuha ako ng malamig na tubig at idinampi 'on sa mukha ko, pilit na ginigising ang sarili ko para sa mahabang araw na ito.Binalikan ko si Zion sa kama. Mahimbing pa rin siyang natutulog, nakabalot ang maliit niyang katawan sa makapal na comforter. Habang pinagmamasdan ko ang payapa niyang mukha, unt-unting bumabalik ang lahat ng emosyon na pilit kong itinago

ELIRA POVMalamig at medyo madilim ang basement parking ng korte. Pagkababa pa lang namin ng sasakyan, sinalubong agad kami ng amoy ng lumang semento at gasolina. Mahigpit kong hawak ang kamay ni Zion habang si Azriel naman ay agad na pinalibutan kami kasama ang dalawa niyang security personnel."Nasa itaas na si Ramos, Sir. Naghihintay sa tapat ng elevator ng Family Court," mahabang ulat ni Ramil habang pinapatay ang makina ng SUV."Mabuti. Jojo, bantayan mo ang likod. Melba, dumaan kayo sa service stairs kasama ang dalawang guards para dalhin si Zion sa holding room," mabilis at seryosong utos ni Azriel. Ang kaniyang boses ay echo sa tahimik na basement.Lumingon ako sa van na nakapark sa likod namin kung saan bumaba si Manang Melba. Mukhang kinakabahan din siya pero pinilit niyang ngumiti nang abutin niya ang kabilang kamay ni Zion."Zion, love, sama ka muna kay Manang Melba at Kuya Jojo, ha? May titingnan lang si Mommy at si Tito Azriel sa itaas. May cartoons doon sa kwarto," malu

ELIRA POVNang ibaba ng judge ang kaniyang gavel, parang doon lang bumalik ang hangin sa baga ko. Narinig ko ang mabilis na pagliligpit ng mga papel ng legal team ni Zander sa kabilang panig. Umingay nang bahagya ang courtroom habang ang mga tao ay nagsisimula nang tumayo para lumabas."Salamat, Your Honor," pormal na pahayag ni Atty. Ramos bago humarap sa akin na may tipid ngunit siguradong ngiti. "We got the extension, Elira. Iyon ang pinakamahalagang setback na pwede nating ibigay sa kanila ngayon.""Salamat po, Attorney. Maraming salamat talaga," sagot ko habang dahan-dahang isinusuksok ang aking mga nanginginig na kamay sa bulsa ng aking cardigan.Lumingon ako sa gilid kung nasaan si Zander. Kasalukuyan na siyang itinutuon ng dalawang jail guards patungo sa back exit ng courtroom. Bago siya tuluyang makalabas, lumingon siya sa direksyon namin ni Azriel. Ang kaniyang mukha ay madilim, may halo pa ring hindi makapaniwalang galit dahil sa ginawang pagharang ng kaniyang sariling kuya