All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 71 - Chapter 80

AZRIEL POVNarinig ko ang malalakas na patak ng ulan na unti-unting pumupuno sa katahimikan ng buong bahay. Gabi na ng Sabado. Pagkatapos ng hapon kung saan nag-bake kami ng cookies nina Elira at Zion, medyo bumalik ang bigat ng atmospera sa labas dahil sa masamang panahon. Nakatayo ako sa loob ng home office ko sa ikalawang palapag, nakatingin sa malaking glass window na nakaharap sa driveway at sa malawak na garden ng mansyon. Hawak ko ang aking baso ng scotch, hinahayaan ang lamig ng yelo na gumapang sa aking mga daliri habang pinapanood ang mga security guard na naka-full rain gear na naglalakad sa gilid ng bakod para sa kanilang regular roving routine.Ang tahimik ng bahay kapag natutulog na si Zion, pero ang utak ko, hindi yata natutulog simula nung pumasok si Elira sa buhay ko. Tinitigan ko ang repleksyon ko sa salamin ng bintana. Naalala ko bigla 'yung mga nakaraang araw, lalo na nung Chapter 61 nung unang beses kong nalaman mula kay Atty. Ramos kung gaano kalalim ang ginawang

ELIRA POVSumunod ako kay Azriel palabas sa may service area malapit sa likod ng kusina. Medyo malamig ang simoy ng hangin galing sa garden dahil katatapos lang ng ulan kagabi, at basang-basa pa rin ang mga dahon ng mga halaman. Doon sa may tapat ng garahe, nakatayo si Ramil habang hawak ang isang naka-print na blueprint ng dinadaanan mula rito sa Forbes Park hanggang sa BGC. Sa tabi niya ay nakaparada ang dalawang sasakyan—ang nakasanayang SUV ni Azriel at 'yung isang mas malaki, kulay gray na bulletproof SUV na gagamitin namin bukas."Ma'am Elira, Sir Azriel," bati ni Ramil sabay turo sa mapa na inilatag niya sa ibabaw ng hood ng sasakyan. "Gusto ko lang pong plantsahin natin 'yung exact timing bukas ng umaga. Ang report ng MMDA, asahan ang mabigat na traffic sa may McKinley dahil may inaayos na kalsada roon. Kaya ang binalangkas kong ruta para sa backup vehicle natin, iiwas doon sa main lane."Lumapit si Azriel at ipinatong ang kaniyang dalawang kamay sa gilid ng hood ng sasakyan, s

ELIRA POVInihiga ko si Zion sa kaniyang kama at dahan-dahang hinila ang manipis na kumot hanggang sa kaniyang dibdib. Dahil napagod sa maghapong paglalaro at pag-drawing ng gold and blue shield kasama si Azriel, hindi na siya nagpilit pang magkuwento. Sa loob lang ng limang minuto, narinig ko na ang kaniyang malalim at banayad na paghinga, hudyat na tuluyan na siyang nakatulog para sa kaniyang haponang idlip. Hinaplos ko muna ang kaniyang malambot na buhok bago ko pinatay ang pangunahing ilaw ng kwarto, iniwan na lang na nakabukas ang maliit na lamp shade sa tabi ng kaniyang maliit na study table.Lumakad ako patungo sa built-in closet sa gilid ng silid at binuksan ang magkabilang pinto nito. Doon, nakasabit ang kaniyang bagong uniporme para sa eskwelahan sa BGC bukas. Isang simpleng puting polo na may burdadong logo ng school sa kaliwang dibdib, at isang pares ng navy blue na shorts. Sa ibaba nito ay ang kaniyang bago at makintab pang itim na sapatos, katabi ang puting medyas na wal

ELIRA POVAlas-singko ng madaling araw. Mas maaga pa sa tunog ng alarm ko, dilat na ang mga mata ko. Ang lamig ng sahig nung lumapag ang mga paa ko galing sa kama, parang sumasabay sa lamig na nararamdaman ko sa sikmura ko. Pumasok ako sa banyo para maghilamos, at nung tignan ko ang sarili ko sa salamin, pilit kong hinaplos ang mukha ko para magising ang diwa ko. Ito na 'yon. Ang araw na isang buwan naming pinaghandaan, pinagtalunan, at binuo sa loob ng mansyong ito.Lumabas ako ng kwarto na bitbit ang suot kong manipis na cardigan. Pagdating ko sa may hallway, patay pa ang karamihan sa mga ilaw, maliban sa may dulo ng kusina kung saan may banayad na dilaw na liwanag na nanggagaling sa range hood ng kalan. Amoy sinangag at pritong bacon na ang sumalubong sa akin."Elira? Ang aga mo ah," mahingang bati sa akin ni Manang Melba. Nakatayo siya sa harap ng kalan, nagbabaligtad ng mga itlog habang naka-uniporme na ng kaniyang pang-araw-araw na daster."Hindi na po ako makatulog, Manang," sa

ELIRA POVBumukas ang pinto ng backseat at sinalubong kami ng medyo may kalamigang hangin ng underground parking. Mabilis na umikot si Azriel para tulungan akong kalasin ang seatbelt ni Zion. Ramdam ko ang marahang pagdaiti ng kaniyang braso sa akin nung abutin niya ang backpack ng bata mula sa ilalim ng upuan. Sa bawat maliit na galaw niya, may kasamang kasiguraduhan na parang sinasabi niyang hindi kami pababayaan."Hawak ka sa kamay ni Mommy, Zion," bilin ni Azriel habang binubuhat niya ang bata pababa sa mataas na step board ng SUV."Opo, Tito Azriel. Bitbit ko na po 'yung tumbler ko," sagot ng anak ko, habang inaayos ang pagkakasabit ng kaniyang maliit na bag sa kaniyang balikat. Ang kaniyang bagong itim na sapatos ay gumagawa ng maliliit na tunog sa tuwing tumatama ito sa makinis at bagong sementong sahig ng basement.Lumapit sa amin ang lalaking naka-barong na kanina pa nag-aabang sa tabi ng glass door. May hawak siyang ID na may gold lanyard, katulad ng kulay ng logo ng eskwela