All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 61 - Chapter 70

AZRIEL POVUmakyat ako sa home office matapos kong makausap si Elira sa sala. Naririnig ko pa rin mula rito sa itaas ang mahinang tunog ng laruang tren ni Zion at ang manaka-nakang tawa ng bata habang kalaro ang kaniyang ina. Umupo ako sa harap ng laptop ko, pero bago ko pa man mabuksan ang email para sa coordination sa security team, napatingin ako sa litrato naming magkakapatid na nakatago sa pinakailalim ng drawer ng desk ko. Isang lumang litrato kung saan magkakasama pa kami nina Zander nung mga bata pa kami.Nakakagago lang isipin na ang sarili kong kuya ang dahilan kung bakit kailangan kong gawing kuta ang bahay na 'to. Tinitigan ko ang pangalan ni Zander sa mga legal documents na nakalatag sa lamesa ko. Paano ba humantong sa ganito ang lahat? Naalala ko nung mga nakaraang linggo, nung unang beses kong nalaman ang ginawa niya kay Elira at kung paano niya ito tinakot sa Samar. Galit na galit ako noon, pero ngayon, habang papalapit ang Lunes, mas nangingibabaw ang takot para sa ma

ELIRA POVPagpasok ko galing sa patio, dinala ko na sa sala 'yung maliit na basket na naglalaman ng mga natitirang gamit ni Zion para sa Lunes. May isang pack pa ng permanent markers, gunting na pambata na may bilugan ang dulo, at 'yung mga cute na sticker labels na may pangalan niya sa malalaking letra: Zion Marquez. Naupo ako sa carpet malapit sa coffee table at sinimulan kong idikit 'yung mga label sa likod ng bawat crayon at sa gilid ng kaniyang water tumbler. Ang tahimik ng bahay kapag hapon, lalo na kapag ganitong natutulog pa ang bata sa itaas at si Azriel naman ay nakakulong pa rin sa home office niya para sa mga conference calls.Habang dahan-dahang kong binabalatan 'yung sticker para idikit sa lalagyan ng watercolor, napapatitig ako sa apelyidong nakasulat doon. *Marquez*. Buong buhay ko, dala ko ang pangalang 'to nang may dangal, pero nung magsimula ang panggugulo ni Zander, parang naging mantsa ang apelyidong 'to na pilit kong gustong iwasan. Minsan, naiisip ko kung gaano

ELIRA POV"Mommy... Tito Azriel..."Humahakbang pababa si Zion sa hagdanan habang hawak-hawak ang kaniyang maliit na kumot na may tatak na mga sasakyan. Namumula pa ang kaniyang pisngi dahil sa haba ng tulog niya buong hapon. Mabilis akong lumapit sa paanan ng hagdan para salubungin siya, binuhat ko siya nang bahagya para dalhin sa sala. Sumunod naman si Azriel na may bitbit nang maliit na baso ng tubig para sa bata."Gising na pala ang superhero natin. Sobrang haba ng tulog mo, ah," nakangiting sabi ni Azriel habang iniaabot ang tubig kay Zion.Ininom naman 'yon ng anak ko nang mabilis bago isinandal ang ulo niya sa balikat ko. "Mommy, gutom na po ako.""Tamang-tama, luto na 'yung haponan natin kay Manang Melba. May sinigang na baboy at paborito mong pritong manok," sagot ko habang hinahaplos ang likod niya na medyo may pawis nang kaunti.Habang naglalakad kami patungo sa dining table, nakatingin lang ako sa reaksyon ni Zion nung makita niya 'yung ulam. Sobrang simple lang ng kaligay

ELIRA POV"Dahan-dahan sa pagnguya, Zion. Hindi ka naman tatakbuhan ng kastilyo mo," saway ko sa anak ko habang pinapanood siyang subuan ang sarili ng hash brown na may kasamang malaking patak ng ketchup."Opo, Mommy. Pero baka po kasi biglang gibain ng mga giant monsters 'yung gate kapag hindi ko natapos agad," seryosong sagot niya, habang may bahid pa ng kulay dilaw na natirang itlog sa gilid ng kaniyang labi.Natawa si Azriel sa tabi ko sabay abot ng table napkin sa bata. "Huwag kang mag-alala, Zion. Walang giant monsters na makakalapit sa perimeter natin. Naka-lock ang gate at may mga trusted shields tayo sa labas."Uminom si Zion ng gatas niya, tapos ay mabilis na bumaba sa kaniyang upuan para bumalik sa gitna ng sala kung nasaan ang kaniyang bundok ng mga Lego. Naiwan kaming dalawa ni Azriel sa dining table, parehong nakatitig sa platong may natitira pang kalahating pancake.Ang sarap sa pakiramdam ng ganitong umaga na walang sumisigaw, walang nagmamadali, at walang kailangang t

ELIRA POVInilapag ni Manang Melba ang dalawang malalaking paper bag sa ibabaw ng kitchen island. Amoy sariwang grocery at malamig na hangin galing sa labas ang dala ng pagpasok niya. Agad na sumunod si Zion sa kusina, bitbit pa rin ang kaniyang paboritong laruang sundalo, habang ang mga mata ay diretso nang nakatitig sa supot na may nakasulat na tatak ng sikat na brand ng chocolate chips."O, dahan-dahan, Zion. Baka masagi mo itong mga itlog," paalala ni Manang habang isa-isang inilalabas ang mga sangkap. Inilagay niya ang dalawang bar ng unsalted butter sa lamesa, kasunod ang brown sugar, vanilla extract, at ang inaasam-asam na tsokolate ng bata. "Ayan, kompleto ang listahan natin. Ligtas naman ang naging biyahe namin sa labas, walang kakaibang sasakyan na nakabuntot ayon na rin sa sabi ng mga bodyguard na kasama namin."Nakahinga ako nang maluwag nung marinig ko 'yon. Lumapit ako para tulungan si Manang na mag-ayos ng mga gamit sa pantry, habang si Azriel naman ay pumasok na rin sa