All Chapters of RECLAIMING HIS WIFE: Chapter 1 - Chapter 10

TRISHA’S POV Nakatitig lang ako sa nagtataasang gusali ng Makati mula sa aking opisina. Kahit ilang beses ko nang nasilayan ang view na ito, hindi ito nakakasawang panoorin. Ito ang nagsisilbing pahinga ko mula sa nakaka-stress na ingay ng corporate world. Nag-stretch ako ng mga braso para matanggal ang ngalay sa aking likod. Ilang minuto na lang at makakauwi na rin ako sa wakas. Niyaya ako ng mga kaibigan ko na lumabas ngayong gabi pero tinanggihan ko sila. Mas pipiliin ko pang mag-relax sa bahay kaysa makipag-party. Napangiti ako sa sarili ko. Kung ako siguro ang Trisha ilang taon na ang nakalipas, baka ako pa ang unang nakarating sa bar. Pero nagbago na ang lahat. Siguro ito na ang tinatawag nilang adulting. Imbis na ingay ng tugtugan, katahimikan na ang hinahanap-hanap ko pagkatapos ng trabaho. Sinilip ko ang wristwatch ko at akmang aayusin na ang mga gamit ko nang may kumatok sa pinto. Akala ko ay ang Executive Assistant ko, pero laking gulat ko nang bumukas ito. "H

JEREMIAH’S POV Tahimik ko lang na pinagmamasdan ang bawat galaw ng kalaban ko habang bumubuo ng plano sa utak ko kung paano ko siya mapapatumba. Nakasuot kami pareho ng puting karategi, at tanging ang tunog ng aming mga yapak sa mat ang naririnig sa loob ng dojo. Mabilis siyang kumilos, pero hindi sapat 'yun para malampasan ako. Humakbang siya palapit at akmang magpapakawala ng isang mawashi geri (roundhouse kick) sa direksyon ng ulo ko, pero expected ko na 'yun. Masyadong basic at madaling basahin ang mga techniques niya. Mabilis akong dumanas at agad na nag counter gamit ang isang solidong gyaku zuki (reverse punch) sa kanyang solar plexus. Hindi niya 'yun inaasahan kaya bago pa man siya makabawi, nawalan na siya ng hangin at napaluhod sa sahig. Napangisi ako nang matagumpay habang nagbubunyi ang ilang mga nakapanood sa paligid. Nag bow muna ako bilang tanda ng respeto bago lumabas ng area. "Wow! Sabi ko na nga ba, tatalunin mo lang si Joel nang ganoon kadali!" masa

TRISHA’S POV Huminto ang sasakyan ko sa tapat ng naglalakihang glass doors ng Chiong Company. Pagkababa ko pa lang, ang pamilyar na amoy ng paligid halo ng mamahaling air freshener at ang "amoy pera" na vibe ng building ay agad sumalubong sa akin. "Ma'am Trisha?!" Nanlaki ang mata ng head guard na si Kuya Bert pagkakita sa akin. Agad siyang tumayo nang tuwid at sumaludo, pero hindi niya napigilan ang mapangiti nang malapad. "Ma'am, bumalik po kayo! Kamusta na po? Ang tagal niyo pong nawala!" Pilit akong ngumiti. "Ayos naman, Kuya Bert. Long time no see." Pagpasok ko sa lobby, parang huminto ang oras. Yung mga utility staff na nagmamap ay napatigil. Ang mga empleyadong nagmamadali ay napako sa kinatatayuan nila. "Ma'am Trisha! Oh my God, is that really you?" Si Ate Sol, ang head ng housekeeping na naging malapit sa akin noon dahil madalas ko siyang padalhan ng meryenda, ay halos tumakbo palapit. Hinawakan niya ang kamay ko. "Ang ganda niyo pa rin po! Namiss na

TRISHA’s POVPagkapasok na pagkapasok pa lang namin ni Jeremiah sa venue, feeling ko tumigil ang mundo.As in, yung party hall na kanina ay maingay, biglang naging parang sementeryo sa katahimikan. Everyone was undeniably shookt. Nakita ko pa sina Mage at Jin na halos malaglag ang panga habang nakatingin sa amin bago sila nagkatinginan. Kahit yung mga tropa ni Jeremiah, nagbubulungan na habang may mga nakakalokong ngiti.My cheeks heated up. Grabe, hindi ko na take!"Can you get away from me?! Sobrang lapit mo na!" hiningal kong bulong sa kanya.Akala ko mag o oblige na siya nung lumuwag ang pagkakahawak niya sa bewang ko, pero laking gulat ko nang mas lalo niya pa itong hiningpitan. Possessive much?Sinamaan ko siya ng tingin. Alam kong sinasadya niya ‘to para asarin ako."I said, get your arm off of me! Pinagtitinginan na tayo ng lahat at hinding hindi ko gusto ang ganitong atensyon!" I whisper yelled, pero ang lolo niyo, deadma lang. Mukhang hindi man lang tinatablan ng galit ko."

TRISHA’S POV "I hate you!" bulyaw ko sa kanya, punong puno ng poot. Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko. Nakita ko ang pagtagis ng panga niya at ang pagputok ng mga ugat sa braso niya habang lalong humigpit ang kapit sa steering wheel. He stepped on the gas pedal like a madman. Pakiramdam ko ay lilipad na ang kotse sa sobrang bilis. Fear instantly attacked my chest. "J-Jeremiah, you're going too fast! Putang*na, slow down!" sigaw ko pero parang wala siyang naririnig. Ang mga mata niya ay nakapako lang sa kalsada, madilim at puno ng panganib. "Jeremiah, stop!" I closed my eyes tightly habang nakakapit nang mahigpit sa upuan. My eyes watered at hindi ko na napigilan ang pag agos ng luha. Knowing his temper, alam kong sagad ang galit niya ngayon. He totally lost his sh*t. "Stop." Iyon na lang ang nabulong ko sa gitna ng hikbi. Akala ko ay hindi niya ako papansinin pero pagkalipas ng ilang segundo, naramdaman ko ang marahas na pagpreno ng kotse hanggang sa tumigil kami