Lahat ng Kabanata ng The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Kabanata 81 - Kabanata 90

Hanggang gabi, hindi na bumalik sina Adrian at Sebastian.Naghintay na ako. Lumubog ang araw sa dulo ng lambak, pinalitan ang liwanag ng hapon ng dilim na dahan-dahang pumapasok sa mga siwang ng bintana. Narinig ko ang tunog ng kuwago sa malayo. Ang tunog ng hangin na humihihip sa pagitan ng mga puno ng pino, ngunit walang tunog ng sasakyang dumarating.Pumasok si Leon sa kwarto na may dalang tray na may lamang pagkain."Hindi na sila babalik dito," sabi ni Leon habang inilalagay ang tray sa mesa sa tabi ng kama.Tinitigan ko siya. "Anong ibig mong sabihin?""Tumawag si Adrian sa akin kanina. May lagnat pa rin si Lucas. Hindi niya maiwan ang anak niya. Tumawag din si Sebastian. Malaki ang sunog sa opisina niya. Kailangan ng ilang araw upang maayos ang lahat."Tumahimik ako."Kaya ngayong gabi, tayo lang dalawa."Umupo si Leon sa gilid ng kama. Kinuha niya ang kutsara at nagsimulang magsandok ng pagkain. Mainit na usok pa rin ang umaangat mula sa kutsara."Buksan mo ang iyong bibig," s

Bumukas ang elevator. Humakbang si Alexandro palabas nang may mahahabang hakbang, maayos pa rin ang kanyang itim na jacket, walang emosyon ang mukha gaya ng dati. Sumunod si Marco sa likuran, hawak ang selpon sa kamay, patuloy na inaayos ang magulong iskedyul matapos ang pulong kanina. Tahimik ang lobby ng opisina. Lagpas na sa oras ng uwian, ilang tagalinis lamang ang nagsisimula nang gumalaw sa mga sulok, at ang resepsyonista sa harapang mesa na abala pa rin sa kanyang kompyuter.At sa gitna ng lobby na iyon ay naroon si Nadine.Nakatayo siya malapit sa pintuan. Namumugto ang kanyang mga mata. Namutla ang kanyang mukha, walang karaniwang perpektong makeup. Pagkakita pa lang kay Alexandro, humakbang siya pasulong, pagkatapos ay lumuhod sa puting marmol na sahig.Tumigil si Marco. Tumigil din si Alexandro. Tinitigan niya ang babae sa harapan niya nang walang emosyon."Alex," sira ang boses ni Nadine. Hinawakan ng kanyang kamay ang dulo ng jacket ni Alexandro, mahigpit na hinapit. "Hum

Gabi na nang magpaalam kami kay Adrian. Nakatulog na ulit si Lucas matapos bahagyang bumaba ang kanyang lagnat. Hinalikan ni Adrian ang aking noo, pagkatapos ay hinalikan ang aking mga labi nang matagal, malalim, na parang ayaw niyang bumitaw."Bukas pupunta ako sa mansion," bulong niya."Si Lucas, paano?""Iiwan ko siya sa yaya niya.""Huwag mong iwan si Lucas nang matagal. May sakit pa siya."Ngumiti si Adrian. "Parang nanay ka na niya."Ngumiti rin ako pabalik. Hindi ko alam kung bakit, ngunit ang mga salitang iyon ay nagpasaya sa akin.Si Leon na nakaupo na sa sasakyan ay dahan-dahang bumusina. Napabuntong-hininga si Adrian."Hindi siya mapakali.""Gaya ng dati.""Hanggang sa muli, Mahal.""Hanggang sa muli, Adrian."Pumasok ako sa sasakyan. Hindi nagsalita si Leon. Diretso siyang humakbang sa gas pagkasara ng pinto.Tahimik ang biyahe pauwi. Nagmamaneho si Leon gamit ang isang kamay, ang kabila ay nakahawak sa manibela. Walang emosyon ang kanyang mukha, walang ekspresyon. Diretso

Hinalikan ni Leon ang aking noo, ang aking sentido, ang aking pisngi, ang dulo ng aking ilong, ang aking baba, at pagkatapos ay ang aking mga labi."Naniniwala ako sa iyo," bulong ko sa pagitan ng kanyang mga halik."Gusto mo bang bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon?"Pumikit ako. "Oo."Mahigpit akong niyakap ni Leon. Patuloy na umagos ang maligamgam na tubig na bumabasa sa aming mga katawan. Umiyak ako sa kanyang dibdib. Hindi siya nagtanong kung bakit. Hinaplos lang niya ang aking buhok.Tumayo kaming tahimik sa ilalim ng shower nang ilang sandali. Ang maligamgam na tubig ay dumaloy sa aming mga katawan, pinakalma ang aming mga naninigas na nerbiyos. Marahang hinimas ni Leon ang aking likuran sa pabilog na galaw, ang mabangong sabon sa kanyang kamay ay bumubuo ng puting bula sa aking balat.Pagkatapos ay bumaba ang kanyang kamay sa aking baywang, hinawakan ito, at dahan-dahang itinulak."Gusto kitang lumuhod," bulong niya.Tinitigan ko siya nang naguguluhan. "Ano?""Lumuhod ka."M

Kinabukasan ng umaga.Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata, kalahati pa ring tulog mula sa mahimbing na pagtulog na matagal ko nang hindi naramdaman. Mainit pa rin ang aking katawan dahil sa yakap ni Leon na hindi ako binitawan buong gabi.Gising na siya."Magandang umaga," sabi ko."Magandang umaga."Hinalikan niya ang aking noo, pagkatapos ay tumayo mula sa kama. Sinundan ko siya.Bumaba kami sa silid-kainan. Magaan ang pakiramdam ng aking mga paa. Marahil dahil ang kagabi ay ang pinakamagandang gabi na kasama ko si Leon simula nang magsimula ang kontratang kasal na ito.Ngunit nagbago ang paligid nang makita ko si Clara.Nakaupo na siya sa mesa. Sa harapan niya, isang platong pancake na may pulot at strawberry, isang baso ng orange juice, at isang tasa ng mainit na tsaa, ngunit hindi niya hinawakan ang pagkain. Nakaupo lang siya nang tahimik, nakatitig sa walang laman na plato sa harapan niya.Pagkakita pa lang sa akin, tumayo siya."Hindi ako gutom," sabi niya.Naglakad siya lam