Library

Search

Home / Romance / The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog) / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Chapter 1 - Chapter 10

95 Chapters

Chapter 1

Ana's Pov.Nakaupo ako sa isang kahoy na bangko sa simbahan. Mahigpit kong hawak ang laylayan ng aking palda hanggang sa ito'y magusot. Nakatayo sa harapan ang nobyo kong si Max, suot ang maayos niyang itim na amerikana. Sa tabi niya ay si Sasha, ang matalik kong kaibigan mula nang unang dumating ako sa lungsod na ito dalawang taon na ang nakalipas. Malaki na ang kanyang tiyan sa ilalim ng kanyang puting damit-pangkasal.Dalawang buwan na ang nakalipas nang dumating si Sasha sa aking apartment. Nakaluhod siya habang humahagulgol."Ana, buntis ako, at si Max ang ama ng batang ito. Pakiusap, huwag kang magalit."Hindi ako umiyak noon. Nanahimik lamang ako.Hindi ko alam kung kanino ako dapat magalit. Kay Max ba, na laging sinasabing abala siya sa trabaho? O kay Sasha, na tuwing umaga ay kasabay kong umiinom ng kape habang ikinukuwento ang mga lalaking nanliligaw sa kanya?At ngayon, ikinakasal na sila at naghahalikan sa altar.Nagpalakpakan ang lahat.Ang pamilya ni Max, ang pamilya ni

Chapter 2

Napabuntong-hininga ako nang malalim. Kapag si Clara ang nag-utos, kailangan kong sumunod. Kapag hindi ako pumunta, magagalit siya. Kabisa ko na kung gaano kasama ang kanyang galit—may mga bagay na lumilipad, ang kanyang mga salita ay mas matalim pa kaysa kutsilyo, at maaari niya akong palayasin sa malaking bahay na ito.Kaya naglakad ako sa mahabang pasilyo ng mansyon. Sa magkabilang dingding ay nakasabit ang mamahaling mga pintura na may kumikislap na gintong mga frame. Madalas kong iniisip kung magkano kaya ang halaga ng isang pintura. Marahil sapat iyon upang tustusan ang buhay ko nang isa o dalawang taon.Dumaan ako sa malawak na sala, sa malaking kusina na hindi ko kailanman ginagamit dahil mayroon akong maliit na kusina sa likod ng aking silid. Dumaan din ako sa paikot na hagdanan na patungo sa mga silid ng pamilya Leon, isang lugar na hindi ko kailanman napupuntahan dahil isa lamang akong katulong.Napakalawak ng likurang bahagi ng mansyon. May hardin na puno ng mga bulaklak n

Chapter 3

Pag-aari niya.Hindi ako isang bagay, at hindi ako pag-aari ninuman.Dahan-dahang inalis ni Ginoong Leon ang kanyang braso mula sa aking baywang. Pagkatapos ay bumalik siya sa mesa ng bilyar, kinuha ang cue stick na ibinaba niya kanina, at ipinagpatuloy ang laro na para bang walang nangyari.Para bang hindi niya katatapos lang iligtas ang aking buhay.Para bang hindi niya katatapos lang idikit ang kanyang mga labi sa aking leeg.Nakatayo lang ako roon, hawak pa rin ang laylayan ng pang-itaas ng aking bikini na halos matanggal, pilit na tinatakpan ang aking katawan hangga't kaya ko.Sa harapan ko, muling umalingawngaw ang tunog ng mga bolang nagbabanggaan sa berdeng mesa ng bilyar.Nakatayo sina Ginoong Leon, Ginoong Adrian, at Ginoong Sebastian sa paligid ng mesa, may hawak na mga baso ng inumin. Paminsan-minsan ay tumatawa sila. Paminsan-minsan ay nag-uusap sa mababang tinig na hindi ko marinig mula sa kinatatayuan ko.Ngunit ang kanilang mga mata.Ramdam kong nakatingin sila sa akin

Chapter 4

Huminto ako sa paglalakad.Nanigas ang buong katawan ko na parang estatwa. Tumama sa aking likuran ang mga salita ni Ginoong Leon—matalim at malamig, na para bang talim ng kutsilyong nakadikit sa aking leeg."Sino ang nagturo sa iyo ng ganyang kawalang-galang?"Hindi ako nangahas na lumingon. Umiinit ang aking mga mata. Namuo ang mga luha sa aking mga pilikmata, ngunit buong lakas ko iyong pinigilan.Hindi ako dapat umiyak sa harap nila.Hindi ako dapat magmukhang mahina.Kapag umiyak ako, makakakita sila ng puwang upang mas lalo pang makapasok sa aking buhay."Ako po... hindi ko po sinasadyang maging bastos, Ginoo. Gusto ko lamang pong bumalik sa trabaho, gaya ng ipinag-uutos ninyo araw-araw—magtrabaho nang walang reklamo at walang masyadong sinasabi."Dahan-dahan akong humarap sa kanila.Nakatutok ang aking mga mata sa sahig. Hindi ako naglakas-loob na salubungin ang tingin ni Ginoong Leon.Ang tanging nakita ko ay ang dulo ng kanyang mamahaling sapatos—makintab na itim na balat na

Chapter 5

Dalawang araw na ang lumipas.Sinikap kong iwasan si Ginoong Leon at ang kanyang mga bisita. Mas pinalakas ko ang trabaho kaysa dati. Nilinis ko bawat sulok ng mansyon, nilabhan ang mga damit ni Clara hanggang sa mabango, at winalis ko pa ang bakuran na hindi ko naman ginagalaw noon. Umaasa akong sa sipag ko, babalik sa normal ang lahat.Ngunit sumunod na gabi, may tumawag sa telepono ko mula sa numerong hindi kilala. Hindi ko sana sasagutin, pero may masamang kutob na nagpahulog sa akin para pindutin ang berdeng pindutan."Hello, ito ba si Ana Lancaster?" boses ng isang babaeng nasa katanghaliang gulang mula sa kabilang linya."Opo, ako po si Ana. Anong meron?""Julia ang pangalan ko. Tumatawag ako mula sa ospital kung saan dating nagpagamot ang nanay mo. Pasensya na sa abala, pero may hindi pa tapos na isyu sa administrasyon. May natitira pang utang ang nanay mo mula sa pagpapagamot niya tatlong taon na ang nakalipas. Pero dahil wala na siya, ang obligasyon ay napupunta sa pinakamal

Chapter 6

Tumahimik ako.Kasal. Hindi ko kailanman naisip na magpapakasal, lalo na sa isang lalaking kasing-yaman at kasing-misteryoso ni Ginoong Leon. Isa lang akong matabang at ordinaryong dalaga na ang buhay ay nauubos sa paglilinis ng dumi ng ibang tao."Bakit ako?" tanong ko.Nakayuko pa rin si Ginoong Leon sa harapan ko, nakatitig ang mga mata niya sa akin nang hindi kumukurap."Hindi mo ako pabibigatin ng mga kahilingan para sa pag-ibig o atensyon. Gusto mo lang mabuhay."Tama iyon. Wala akong malaking pangarap. Hindi ko kailanman pinangarap na yumaman o sumikat. Ang tanging pangarap ko noon ay makita ang nanay kong nakangiti nang walang sakit. Ngayon, wala na ang nanay ko. Gusto ko lang magpatuloy sa pamumuhay."At dahil hindi ka maganda," patuloy niya nang bahagyang nang-iinis pero totoo naman iyon. "Walang maghihinala. Magiging ligtas ang lihim na kasal na ito. Walang ibang babae na maiinggit o magsisikap na alamin kung sino ang bagong asawa ko."Yumuko ako. Nasa kamay ko pa rin ang n

Chapter 7

Nakatayo pa rin ako sa gitna ng kwarto ni Ginoong Leon na hawak-hawak ang seda na kulay maroon na damit panggabi. Nanginginig ang mga daliri ko nang bitawan ko ang malambot na tela at nahulog ito pabalik sa kama. Ang anino ng lalaking iyon sa likod ng salamin ng banyo ay nagpatalon-talon sa dibdib ko."Pasok ka, Ana," tunog ng boses niya mula sa likod ng pinto.Lumapit ako sa pinto ng banyo nang maliliit na hakbang. Marahan kong itinulak ang pinto na gawa sa kahoy na teak. Agad na sumalubong sa mukha ko ang mainit na singaw, dala ang halong amoy ng mamahaling sabon at isang bagay na katangiang amoy ng lalaki.At nang mag-adjust ang mga mata ko sa manipis na ulap sa loob ng silid na iyon, nakita ko siya.Nakaupo si Ginoong Leon sa napakalaking bathtub na puting marmol. Malinaw ang tubig na may kaunting bula, pero hindi sapat para takpan ang katawan niya. Malapad at matipuno ang kanyang dibdib, perpektong nabuo ang mga kalamnan na parang inukit. Matitibay ang mga braso na may mga ugat n

Chapter 8

Dahan-dahang pumasok ang mamahaling itim na sasakyan sa departure area ng airport.Nakaupo ako sa harap na upuan sa tabi ng driver. Sa likuran, maginhawang nakaupo sina Ginoong Leon at Clara sa maluluwag na itim na leather na upuan. Nakangiti si Clara habang hawak ang cellphone niya, marahay ay nagrereply sa mga pamamaalam na mensahe mula sa kanyang mga kaibigan.Tumingin ako sa kanila sa pamamagitan ng side mirror. Para silang perpektong pamilya. Makisig na ama, magandang anak na babae. Walang nakakaalam na ang matabang kasambahay sa harap na upuan na ito ay lihim nang naging asawa ng ulo ng kanilang pamilya.Tumigil ang sasakyan sa entrance ng VIP terminal. Agad akong bumaba at binuksan ang trunk. Dalawang malaking pink na maleta ni Clara. Isang canvas na handbag, at isa pang maliit na puting maleta."Sa tingin mo ba hindi ko kayang bitbitin ang mga ito mag-isa, tabachoy?" narinig ko ang boses ni Clara mula sa likuran ko.Lumingon ako. Nakatayo si Clara na nakakrus ang mga braso sa

Chapter 9

Tatlong araw matapos umalis si Clara papuntang ibang bansa, naganap ang kasal na iyon.Tumayo ako sa harap ng salamin. Ang simpleng puting damit na pinili ni Leon ay hindi katulad ng karaniwang wedding gown. Walang masalimuot na lace, walang mahabang belo na nakabitin. Sabi ni Leon, hindi ito selebrasyon — pormalidad lamang ito.Hindi ako nangahas magkomento.Ang aking kulot at gusot na buhok ay karaniwan kong tinatali paatras. Ang bilog kong mukha na may tambok na pisngi ay hindi kayang takpan ng makeup dahil bawal kay Leon ang makapal na kolorete."Hindi natin nais na makaakit ng pansin," sabi niya.Tumahimik lang ako.Nakatayo siya sa pintuan ng kwarto, nakasuot na ng maayos na itim na suit na walang kurbata. Simple ang kanyang itsura pero naglalabas pa rin ng awtoridad na nagpaparamdam sa akin na maliit ako."Alis na tayo."Sinundan ko ang kanyang mga hakbang palabas ng mansyon. Walang mamahaling sasakyan na naghihintay — isang ordinaryong itim na sedan lamang na walang driver. Si

Chapter 10

Pumasok ako sa villa, kasunod ang mga yapak ni Leon na nauna nang nagdala ng kanyang maleta sa loob. Malamig ang hangin dito, ibang-iba sa mansyon na laging mainit dahil sa central heating. Bahagya akong nakaramdam ng ginaw, pero hindi ko alam kung dahil iyon sa temperatura o dahil sa kaba na bumabalot sa akin.Mas parang buhay ang villa na ito kumpara sa mansyon ni Leon. Ang exposed na mga batong dingding ay nagbibigay ng mainit at rustic na pakiramdam. Nakasindi na ang malaking fireplace sa sala, naglalabas ng kumikislap na kulay kahel na liwanag.Makapal na fur carpet ang halos sumasakop sa buong sahig na gawa sa kahoy. May punong bookshelf sa sulok ng kwarto, at sa tabi nito, isang malaking glass window na direkta nang humaharap sa lambak na natatakpan ng ulap."Ito ang master's bedroom," sabi ni Leon sabay bukas ng pintong kahoy sa dulo ng hallway.Sumunod ako sa kanya papasok. Malawak ang kwarto — hindi kasing laki ng kwarto ni Leon sa mansyon, pero marangya pa rin sa sarili nit

PREV

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status