Semua Bab The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Bab 1 - Bab 10

Napabuntong-hininga ako nang malalim. Kapag si Clara ang nag-utos, kailangan kong sumunod. Kapag hindi ako pumunta, magagalit siya. Kabisa ko na kung gaano kasama ang kanyang galit—may mga bagay na lumilipad, ang kanyang mga salita ay mas matalim pa kaysa kutsilyo, at maaari niya akong palayasin sa malaking bahay na ito.Kaya naglakad ako sa mahabang pasilyo ng mansyon. Sa magkabilang dingding ay nakasabit ang mamahaling mga pintura na may kumikislap na gintong mga frame. Madalas kong iniisip kung magkano kaya ang halaga ng isang pintura. Marahil sapat iyon upang tustusan ang buhay ko nang isa o dalawang taon.Dumaan ako sa malawak na sala, sa malaking kusina na hindi ko kailanman ginagamit dahil mayroon akong maliit na kusina sa likod ng aking silid. Dumaan din ako sa paikot na hagdanan na patungo sa mga silid ng pamilya Leon, isang lugar na hindi ko kailanman napupuntahan dahil isa lamang akong katulong.Napakalawak ng likurang bahagi ng mansyon. May hardin na puno ng mga bulaklak n

Huminto ako sa paglalakad.Nanigas ang buong katawan ko na parang estatwa. Tumama sa aking likuran ang mga salita ni Ginoong Leon—matalim at malamig, na para bang talim ng kutsilyong nakadikit sa aking leeg."Sino ang nagturo sa iyo ng ganyang kawalang-galang?"Hindi ako nangahas na lumingon. Umiinit ang aking mga mata. Namuo ang mga luha sa aking mga pilikmata, ngunit buong lakas ko iyong pinigilan.Hindi ako dapat umiyak sa harap nila.Hindi ako dapat magmukhang mahina.Kapag umiyak ako, makakakita sila ng puwang upang mas lalo pang makapasok sa aking buhay."Ako po... hindi ko po sinasadyang maging bastos, Ginoo. Gusto ko lamang pong bumalik sa trabaho, gaya ng ipinag-uutos ninyo araw-araw—magtrabaho nang walang reklamo at walang masyadong sinasabi."Dahan-dahan akong humarap sa kanila.Nakatutok ang aking mga mata sa sahig. Hindi ako naglakas-loob na salubungin ang tingin ni Ginoong Leon.Ang tanging nakita ko ay ang dulo ng kanyang mamahaling sapatos—makintab na itim na balat na

Tumahimik ako.Kasal. Hindi ko kailanman naisip na magpapakasal, lalo na sa isang lalaking kasing-yaman at kasing-misteryoso ni Ginoong Leon. Isa lang akong matabang at ordinaryong dalaga na ang buhay ay nauubos sa paglilinis ng dumi ng ibang tao."Bakit ako?" tanong ko.Nakayuko pa rin si Ginoong Leon sa harapan ko, nakatitig ang mga mata niya sa akin nang hindi kumukurap."Hindi mo ako pabibigatin ng mga kahilingan para sa pag-ibig o atensyon. Gusto mo lang mabuhay."Tama iyon. Wala akong malaking pangarap. Hindi ko kailanman pinangarap na yumaman o sumikat. Ang tanging pangarap ko noon ay makita ang nanay kong nakangiti nang walang sakit. Ngayon, wala na ang nanay ko. Gusto ko lang magpatuloy sa pamumuhay."At dahil hindi ka maganda," patuloy niya nang bahagyang nang-iinis pero totoo naman iyon. "Walang maghihinala. Magiging ligtas ang lihim na kasal na ito. Walang ibang babae na maiinggit o magsisikap na alamin kung sino ang bagong asawa ko."Yumuko ako. Nasa kamay ko pa rin ang n

Dahan-dahang pumasok ang mamahaling itim na sasakyan sa departure area ng airport.Nakaupo ako sa harap na upuan sa tabi ng driver. Sa likuran, maginhawang nakaupo sina Ginoong Leon at Clara sa maluluwag na itim na leather na upuan. Nakangiti si Clara habang hawak ang cellphone niya, marahay ay nagrereply sa mga pamamaalam na mensahe mula sa kanyang mga kaibigan.Tumingin ako sa kanila sa pamamagitan ng side mirror. Para silang perpektong pamilya. Makisig na ama, magandang anak na babae. Walang nakakaalam na ang matabang kasambahay sa harap na upuan na ito ay lihim nang naging asawa ng ulo ng kanilang pamilya.Tumigil ang sasakyan sa entrance ng VIP terminal. Agad akong bumaba at binuksan ang trunk. Dalawang malaking pink na maleta ni Clara. Isang canvas na handbag, at isa pang maliit na puting maleta."Sa tingin mo ba hindi ko kayang bitbitin ang mga ito mag-isa, tabachoy?" narinig ko ang boses ni Clara mula sa likuran ko.Lumingon ako. Nakatayo si Clara na nakakrus ang mga braso sa

Pumasok ako sa villa, kasunod ang mga yapak ni Leon na nauna nang nagdala ng kanyang maleta sa loob. Malamig ang hangin dito, ibang-iba sa mansyon na laging mainit dahil sa central heating. Bahagya akong nakaramdam ng ginaw, pero hindi ko alam kung dahil iyon sa temperatura o dahil sa kaba na bumabalot sa akin.Mas parang buhay ang villa na ito kumpara sa mansyon ni Leon. Ang exposed na mga batong dingding ay nagbibigay ng mainit at rustic na pakiramdam. Nakasindi na ang malaking fireplace sa sala, naglalabas ng kumikislap na kulay kahel na liwanag.Makapal na fur carpet ang halos sumasakop sa buong sahig na gawa sa kahoy. May punong bookshelf sa sulok ng kwarto, at sa tabi nito, isang malaking glass window na direkta nang humaharap sa lambak na natatakpan ng ulap."Ito ang master's bedroom," sabi ni Leon sabay bukas ng pintong kahoy sa dulo ng hallway.Sumunod ako sa kanya papasok. Malawak ang kwarto — hindi kasing laki ng kwarto ni Leon sa mansyon, pero marangya pa rin sa sarili nit