Lumapit muli si Ginoong Adrian. Marahan at sadyang mga hakbang niya, parang isang maninila na lumalapit sa kanyang biktima. Isang hakbang akong paatras, pero nakadikit na ang aking likod sa dingding."Huwag kang matakot, Mahal," sabi niya. Inabot ng kanyang kamay ang aking malamig na kamay. "Hindi kita kakagatin. Siguro sa susunod, pero hindi ngayon."Hindi ko alam kung tatawa ako o tatawag ng pulis."Halika, umupo ka rito," yaya niya sabay hila sa akin papunta sa sofa sa tabi ng fireplace. "Nilalamig ka. Tingnan mo, parang yelo ang mga kamay mo."Naupo ako sa dulo ng sofa, sinusubukang mapanatili ang layo, pero sobrang lapit ng pagkakaupo ni Ginoong Adrian — magkadikit ang aming mga hita.Nasa kabilang upuan pa rin si Leon, nagbabasa sa kanyang cellphone na para bang walang pakialam. Si Sebastian naman ay kumukuha ng inumin sa kusina."Ana, may dala ako para sa'yo," sabi ni Adrian."Para po sa akin?""Oo. Dahil bahagi ka na ng maliit nating pamilya ngayon."Naglabas siya ng maliit na
최신 업데이트 : 2026-06-06 더 보기